MN 01-02-07. වනපථ සූත්‍රය

MN-1-17-wanapatha Note 1

§1.මා විසින් මෙසේ අසන ලදී.
එක් කලෙක්හි භාග්යසවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර සමීපයෙහිවූ අනේපිඩු මහසිටුහු විසින් කරවන ලද ජෙතවන නම් ආරාමයෙහි වැඩවාසය කරති. එකල්හි වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ‘මහණෙනි’ කියා භික්ෂූන්ට ආමන්ත්ර ණය කළසේක. ‘ස්වාමීනි, කියා ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිතුරු දුන්හ. භාග්යවතුන් වහන්සේ මෙසේ වදාළහ.

“මහණෙනි, තොපට වනපත්ථ පර්යාය (භාවනාව සඳහා වන ලැහැබක් තෝරාගන්නා ක්‍රමය) දෙශනා කරන්නෙමි. එය අසව් මනාකොට මෙනෙහි කරව්. කියන්නෙමි” ඒ භික්ෂූහු ‘එසේය ස්වාමීනි,’ කියා භාග්යවතුන් වහන්සේට පිළිතුරු දුන්හ. භාග්යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළහ.

§2. . “මහණෙනි, මේ ශාසනයෙහි භික්ෂුවක් යම් වන ලැහැබක් ඇසුරු කොට වාසය කරයිද, ඒ වන ලැහැබ ඇසුරු කොට වාසය කරන්නාවූ ඔහුට පෙර එළඹ නොසිටියාවූ සතිය  නොපිහිටයිද, පෙර එකඟ නොවූ සිත එකඟ නොවෙයිද, පහ නොකළාවූ කෙලෙස් විනාශයට නොපැමිණේද, නොලද්දාවූ ශාසන ඵලයක් නොලබයිද, එපමණක් නොව නිෂ්ක්‍රමණයකර ගෘහ ජීවිතයෙන් වෙන්වූ ශ්‍රමණයෙකු සිඟා ලබන සිවුරුය, ආහාරය, ගිලන්පස ඖෂධ ආදී ජීවිතය පැවැත්මට අවශ්යවූ දේ ලබන්නට අසීරු වෙත්ද, මහණෙනි, ඒ මහණ විසින් එම රාත්‍රි  කාලයෙහි හෝ එම දහවල් කාලයෙහිදීම හෝ (හැකි වහාම) ඒ වනය අත්හැර යා යුතුයි. එහි තව දුරටත් රැදී නොසිටිය යුතුයි.

§3. . “මහණෙනි, මේ ශාසනයෙහි භික්ෂුවක් යම් වන ලැහැබක් ඇසුරු කොට වාසය කරයිද, ඒ වන ලැහැබ ඇසුරු කොට වාසය කරන්නාවූ ඔහුට පෙර එළඹ නොසිටියාවූ සතිය නොපිහිටයිද, එකඟ නොවූ සිත එකඟ නොවෙයිද, පහ නොකළාවූ කෙලෙස් විනාශයට නොපැමිණේද, නොලද්දාවූ ශාසන ඵලයක් නොලබයිද,, එහෙත් ගෘහ ජීවිතයෙන් වෙන්වූ ශ්‍රමණයෙකු සිඟා ලබන සිවුරුය, ආහාරය, ගිලන්පස ඖෂධ ආදී ජීවිතය පැවැත්මට අවශ්යණවූ දේ ඔහුට පහසුවෙන් ලැබෙයිද . මහණෙනි, ඒ මහණ විසින් මෙසේ සැලකිය යුතුයි. ‘මම සිවුරු පිරිකර, ආහාර ප්‍රත්‍යයන් උදෙසා ගිහිගෙන් නික්ම සස්නෙහි පැවිදි නොවූයෙමි. ගිලන්පස බෙහෙත් පිරිකර උදෙසා ගිහිගෙන් නික්ම සස්නෙහි පැවිදි නොවීමි’යි මෙහි විසීමෙන්සි මට මගේ සාසන කාර්ය ඉටුකර ගැන්ම අසීරු වේ යැයි සිතා, මහණෙනි, ඒ භික්ෂුව විසිනුදු ඒ වනය හැර යා යුතුයි. එහි නො විසිය යුතුයි.

§ 4. . . “මහණෙනි, මේ ශාසනයෙහි භික්ෂුවක් යම් වන ලැහැබක් ඇසුරු කොට වාසය කරයිද, ඒ වන ලැහැබ ඇසුරු කොට වාසය කරන්නාවූ ඔහුට පෙර එළඹ නොසිටියාවූ සතිය එළඹ සිටියිද, එකඟ නොවූ සිත එකඟ වෙයිද, පහ නොකළාවූ කෙලෙස් විනාශයට පැමිණේද, නොලද්දාවූ ශාසන ඵලයක් ලබයිද, (එහෙත්) නිෂ්ක්රනමණය කර ගෘහ ජීවිතයෙන් වෙන්වූ ශ්‍රමණයෙකු සිඟා ලබන සිවුරුය, ආහාරය, ගිලන්පස ඖෂධ ආදී ජීවිතය පැවැත්මට අවශ්ය්වූ දේ ලබන්නට අසීරු වෙත්ද, මහණෙනි, ඒ මහණ විසින් මෙසේ සිහි කටයුතුයි.

‘මම මේ වන පථය ඇසුරු කොට වාසය කරමි. මෙහි වසන්නාවූ මට පෙර එළඹ නොසිටියාවූ සතිය එළඹ සිටියි එකඟ නොවූ සිත එකඟ වෙයි. පහ නොවූ කෙලෙස් පහවී යයි. නොපැමිණියාවූ උතුම් නිවණටද පිළිවෙළින් පැමිණෙමි. (එහෙත්) පැවිද්දා විසින් ලැබිය යුතුවූ සිවුරුය, ආහාරය, ගිලන්පස, බෙහෙත් පිරිකරය යන ජීවිතයේ පැවැත්මට අවශ්ය යමක් වෙයිද, එය මාහට දුකසේ මුත් ලැබේ.

මම සිවුරු පිරිකර, ආහාර ප්‍රත්‍යය උදෙසා ගිහිගෙන් නික්ම සස්නෙහි පැවිදි නොවූයෙමි. ගිලන්පස බෙහෙත් පිරිකර උදෙසා ගිහිගෙන් නික්ම සස්නෙහි පැවිදි නොවීමි’,එතකුදු වුවත් මේ වන සෙනසුන ඇසුරු කොට වාසය කරන්නාවූ මට පෙර එළඹ නොසිටියාවූ සිහිය එළඹ සිටියි, එකඟ නොවූ සිතද එකඟ වෙයි පහ නොවූ කෙලෙස්ද පහවී යයි. නොපැමිණියාවූ උතුම් නිවණට පිළිවෙළින් පැමිණෙමි’යි සිතා, මහණෙනි, ඒ භික්ෂුව විසින් එම වන පථයෙහි විසිය යුතුයි. බැහැර නොයා යුතුයි.

§ 5. . “මහණෙනි, මේ ශාසනයෙහි භික්ෂුවක් යම් වන ලැහැබක් ඇසුරු කොට වාසය කරයිද, ඒ වන ලැහැබ ඇසුරු කොට වාසය කරන්නාවූ ඔහුට පෙර එළඹ නොසිටියාවූ සතිය එළඹ සිටියිද, එකඟ නොවූ සිත එකඟ වෙයිද, පහ නොකළාවූ කෙලෙස් විනාශයට පැමිණේද, නොලද්දාවූ ශාසන ඵලයක් ලබයිද, එමෙන්ම ගිහි ජීවිතයෙන් වෙන්වූ ශ්‍රමණයෙකු සිඟා ලබන සිවුරුය, ආහාරය, ගිලන්පස ඖෂධ ආදී ජීවිතය පැවැත්මට අවශ්යවූ දේ ලබන්නට පහසු වේද මහණෙනි, ඒ මහනා විසින් මෙසේ සිහිකටයුතුයි මම මේ වන පථය ඇසුරු කොට වාසය කරමි. මෙහි වසන්නාවූ මට පෙර එළඹ නොසිටියාවූ සිහිය එළඹ සිටියි එකඟ නොවූ සිත එකඟ වෙයි. පහ නොවූ කෙලෙස් පහවී යයි. නොපැමිණියාවූ උතුම් නිවණටද පිළිවෙළින් පැමිණෙමි. එමෙන්ම නිෂ්ක්රඑමණය කර ගෘහ ජීවිතයෙන් වෙන්වූ ශ්‍රමණයෙකු සිඟා ලබන සිවුරුය, ආහාරය, ගිලන්පස ඖෂධ ආදී ජීවිතය පැවැත්මට අවශ්යණවූ දේ සුවසේ ලැබෙත්ය’යි සිතිය යුතුයි. ඒ භික්ෂුව විසින් සිය අභිප්‍රාය සමුර්ධි වෙන තෙක් ඒ වන පථයෙහි විසිය යුතුයි. බැහැර නොයා යුතුයි.

Meditation
§6. “මහණෙනි, මේ ශාසනයෙහි භික්ෂුවක් යම් ගමක් ඇසුරුකොට වාසය කරයිද, ඒ ගම ඇසුරු කොට වාසය කරන්නාවූ පෙර එළඹ නොසිටියාවූ සතිය එළඹ නොසිටියිද, එකඟ නොවූ සිත එකඟ නොවෙයිද, පහ නොකළාවූ කෙලෙස් විනාශයට නොපැමිණේද, නොලද්දාවූ ශාසන ඵලයක් නොලබයිද, එපමණක් නොව නිෂ්ක්‍රම
ණය කර ගෘහ ජීවිතයෙන් වෙන්වූ ශ්‍රමණයෙකු සිඟා ලබන සිවුරුය, ආහාරය, ගිලන්පස ඖෂධ ආදී ජීවිතය පැවැත්මට අවශ්යිවූ දේ ලබන්නට අසීරු වෙත්ද, මහණෙනි, ඒ මහණ විසින් මෙසේ සිහි කටයුතුයි. ‘මේ ගම ඇසුරුකොට වාසය කරන්නාවූ මට ඔහුට පෙර එළඹ නොසිටියාවූ සිහිය එළඹ නොසිටියි, එකඟ නොවූ සිත එකඟ නොවෙයි, පහ නොකළාවූ කෙලෙස් විනාශයට නොපැමිණේ, නොලද්දාවූ ශාසන ඵලයක් නොලබමි , සිඟා ලබන සිවුරුය, ආහාරය, ගිලන්පස ඖෂධ ආදී ජීවිතය පැවැත්මට අවශ්යවූ දේ ලබන්නටද අසීරු වෙයි’යි සැලකිය යුතුයි. මහණෙනි, ඒ භික්ෂුව විසින් එම රාත්‍රී භාගයෙහි හෝ එම දවල් කාලයෙහිම හෝ ඒ ගම අත්හැර යායුත්තේය. එහි නොවිසිය යුතුය.

§7. “මහණෙනි, මේ ශාසනයෙහි භික්ෂුවක් යම් ගමක් ඇසුරුකොට වාසය කරයිද, ඒ ගම ඇසුරු කොට වාසය කරන්නාවූ ඔහුට පෙර එළඹ නොසිටියාවූ සතිය එළඹ නොසිටියිද, එකඟ නොවූ සිත එකඟ නොවෙයිද, පහ නොකළාවූ කෙලෙස් විනාශයට නොපැමිණේද, නොලද්දාවූ ශාසන ඵලයක් නොලබයිද, පැවිද්දා විසින් ලැබිය යුතු සිවුරුය, ආහාරය, සෙනාසනය, ගිලන්පසය, බෙහෙත් පිරිකර යන ජීවත්වීමට අවශ්යි යම් දෙයක් වෙයිද, එය ඔහුට සුවසේ ලැබෙයිද, මහණෙනි ඒ භික්ෂුව විසින් මෙසේ සිහි කටයුතුයි.

‘මේ ගම ඇසුරු කොට වාසය කරන්නාවූ මට පෙර එළඹ නොසිටි සිහිය එළඹ නොසිටියි. එකඟ නොවූ සිත එකඟ නොවෙයි. පහ නොවූ කෙලෙස් පහ නොවෙයි. නොලද්දාවූ ශාසන ඵලයක් නොලබමි. එනමුත් සිඟා ලබන සිවුරුය, ආහාරය, ගිලන්පස ඖෂධ ආදී ජීවිතය පැවැත්මට අවශ්යොවූ දේ ලබන්නටද පහසු වෙයි.එනමුත් මම සිවුරු පිරිකර උදෙසා ගිහිගෙන් නික්ම ශාසනයෙහි පැවිදි නොවූයෙමි. ආහාරය උදෙසා ගිහිගෙන් නික්ම ශාසනයෙහි පැවිදි වූයේ නොවූවෙමි. මේ ගම වසන මට පෙර එළඹ නොසිටි සතිය එළඹ නොසිටියි. එකඟ නොවූ සිත එකඟ නොවෙයි. පහ නොවූ කෙලෙස් පහ නොවෙයි. නොලද්දාවූ ශාසන ඵලයක් නොලැබෙයි. එසේ සිතා මහණෙනි, ඒ භික්ෂුව විසින් ඒ ගම අත්හැර යා යුත්තේය. එහි නොවිසිය යුත්තේය.

§8. “මහණෙනි, මේ ශාසනයෙහි භික්ෂුවක් යම් ගමක් ඇසුරුකොට වාසය කරයිද, ඒ ගම ඇසුරු කොට වාසය කරන්නාවූ ඔහුට පෙර එළඹ නොසිටියාවූ සතිය එළඹ සිටියිද, එකඟ නොවූ සිත එකඟ වෙයිද, පහ නොකළාවූ කෙලෙස් විනාශයට පැමිණේද, නොලද්දාවූ ශාසන ඵලයක් ලබයිද, එනමුදු ගිහි ජීවිතයෙන් වෙන්වූ ශ්‍රමණයෙකු සිඟා ලබන සිවුරුය, ආහාරය, ගිලන්පස ඖෂධ ආදී ජීවිතය පැවැත්මට අවශ්ය වූ දේ ලබන්නට ඉතා අපහසු වේද මහණෙනි. ඒ භික්ෂුව විසින් මෙසේ සැලකිය යුතුයි.
මේ ගම ඇසුරු කොට වාසය කරන්නාවූ මට පෙර නූපන් සිහිය උපදියි. එකඟ නොවූ සිතද එකඟ වෙයි. පහ නොවූ කෙලෙස් පහවෙයි. නොලද්දාවූ ශාසන ඵලයක් ලබයි. එනමුත් ශ්‍රමණයෙකු සිඟා ලබන සිවුරුය, ආහාරය, ගිලන්පස ඖෂධ ආදී පිරිකර මට දුකසේ ලැබෙත්. මම සිවුරු උදෙසා ගිහිගෙන් නික්ම ශාසනයෙහි පැවිදිවූයේ නොවූවෙමි. ආහාරය උදෙසා ගිහිගෙන් නික්ම ශාසනයෙහි පැවිදි නොවූයෙමි. එතකුදු වුවත් මේ ගම ඇසුරුකොට වාසය කරන්නාවූ මට පෙර එළඹ නොසිටි සිහිය එළඹ සිටියි. එකඟ නොවූ සිතද එකඟ වෙයි පහ නොවූ කෙලෙස්ද පහවීයයි. නොලද්දාවූ ශාසන ඵලයක් ලබමි.” යි’ සිතා, මහණෙනි, ඒ භික්ෂුව විසින් එම ගම විසිය යුතුය. බැහැර නොයා යුතුය.

§9. “මහණෙනි, මේ ශාසනයෙහි භික්ෂුවක් යම් ගමක් ඇසුරුකොට වාසය කරයිද, ඒ ගම ඇසුරු කොට වාසය කරන්නාවූ ඔහුට පෙර එළඹ නොසිටියාවූ සිහිය එළඹ සිටියිද, එකඟ නොවූ සිත එකඟ වෙයිද, පහ නොකළාවූ කෙලෙස් විනාශයට පැමිණේද, නොලද්දාවූ ශාසන ඵලයක් ලබයිද, එනමුදු ගිහි ජීවිතයෙන් වෙන්වූ  ශ්‍රමණයෙකු සිඟා ලබන සිවුරුය, ආහාරය, ගිලන්පස ඖෂධ ආදී ජීවිතය පැවැත්මට අවශ්ය වූ දේ ඔහුට සුවසේ ලැබේද, මහණෙනි ඒ භික්ෂුව විසින් මෙසේ සැලකිය යුතුයි. ‘මේ ගම ඇසුරු කොට වාසය කරන්නාවූ මට පෙර එළඹ නොසිටි සිහිය එළඹ සිටියි. එකඟ නොවූ සිතද එකඟවෙයි. පහ නොවූ කෙලෙස්ද පහවීයයි. නොලද්දාවූ ශාසන ඵලයක් ලැබෙයි,. පැවිද්දා විසින් ලැබිය යුතු සිවුරුය, ආහාරය, බෙහෙත් පිරිකරය යන ජීවිතයට අවශ්ය යමක් වෙයිද ඒවා සුවසේ ලැබෙත්ය’යි සැලකිය යුතුයි. මහණෙනි, ඒ භික්ෂුව විසින් සිය අභිමතාර්ථය ඉටු වෙන තෙක් ඒ ගම වාසය කළ යුත්තේය. බැහැර නොයා යුතුයි.

§10-§13 “මහණෙනි, මේ ශාසනයෙහි භික්ෂුවක් යම් නියම්ගමක් (නගරයක්) ඇසුරුකොට වාසය කරයිද,……ඉහත වූ චේදයන් §6. §7., §8., § 9. ලෙසම සලකන්න
§14-§17.“ මේ ශාසනයෙහි භික්ෂුවක් යම් රටක වාසය කරත් ද ……… ඉහත වූ චේදයන් §6. §7., §8., § 9. ලෙසම සලකන්න

§18- §20 “මේ ශාසනයෙහි භික්ෂුවක් යම් පුද්ගලයෙකු ඇසුරු කොට වාසය කරයිද, ඒ පුද්ගලයා ඇසුරු කොට වාසය කරන්නාවූ ඔහුට…. ඉහත වූ චේදයන් §6. §7., §8., . ලෙසම සලකන්න.

§21. . “මහණෙනි, මේ ශාසනයෙහි භික්ෂුවක් යම් පුද්ගලයෙකු ඇසුරුකොට වාසය කරයිද, ඒ පුද්ගලයා ඇසුරු කොට වාසය කරන්නාවූ ඔහුට පෙර එළඹ නොසිටියාවූ සිහිය එළඹ සිටියිද, එකඟ නොවූ සිත එකඟ වෙයිද, පහ නොකළාවූ කෙලෙස් විනාශයට පැමිණේද, නොලද්දාවූ ශාසන ඵලයක් ලබයිද, එලෙසම ගිහි ජීවිතයෙන් වෙන්වූ ශ්‍රමණයෙකු සිඟා ලබන සිවුරුය, ආහාරය, ගිලන්පස ඖෂධ ආදී ජීවිතය පැවැත්මට අවශ්යේවූ දේ ඔහුට සුවසේ ලැබේද, මහණෙනි ඒ භික්ෂුව විසින් මෙසේ සැලකිය යුතුයි. ‘මේ පුද්ගලයා ඇසුරු කොට වාසය කරන්නාවූ මට පෙර එළඹ නොසිටි සිහිය එළඹ සිටියි. එකඟ නොවූ සිතද එකඟවෙයි. පහ නොවූ කෙලෙස්ද පහවීයයි. නොලද්දාවූ ශාසන ඵලයක් ලැබෙයි,. පැවිද්දා විසින් ලැබිය යුතු සිවුරුය, ආහාරය, බෙහෙත් පිරිකරය යන ජීවිතයට අවශ්යෙ යමක් වෙයිද ඒවාද සුවසේ ලැබෙත්ය’යි සැලකිය යුතුයි. මහණෙනි, ඒ භික්ෂුව විසින් සිය අභිමතාර්ථය ඉටු වෙන තෙක් ඒ පුද්ගලයා ඇසුරෙහි වාසය කළ යුත්තේය. බැහැර නොයා යුතුයි.english-version-icon

භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ වදාළහ.
සතුටු සිත් ඇති ඒ භික්ෂූහු භාග්යයවතුන් වහන්සේගේ වචනය සතුටින් පිළිගත්තාහුය.

MN-1-17-wanapatha Note 2

හත්වෙනිවූ වනපත්ථ සූත්රය නිමි.

NO Bottles

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Google photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.