MN-01-02-03- මහා දුක්ඛක්ඛන්ධ සූත්‍රය

13. මහා දුක්ඛක්ඛන්ධ සූත්‍රය

§ 1 . මා විසින් මෙසේ අසන ලදී.
එක්කලක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර අසල අනාථ පිණ්ඩික සිටුහු විසින් කරවා පූජාකරන ලද ජේතවන නම් ආරාමයෙහි වාසය කරති. එකල දිනක් බොහෝ භික්ෂූහු පෙරවරු කාලයෙහි සිවුරු හැඳ පොරවා පාත්‍රයද සිවුරුද ගෙන සැවැත්නුවර පිණ්ඩපාතය පිණිස ගියාහුය. එකල ඒ භික්ෂූන්ට මේ සිත ඇතිවිය. තවම සැවැත්නුවර පිණ්ඩපාතය පිණිස හැසිරෙන්ට කල් වැඩිය. ඒහෙයි අපි ‘තීර්ථක පරිබ්‍රාජකයින් (අනෙක් සාසනයන්හි පැවිදිව වත් පුරන වූවන්) සිටිනා උයන ට ගොස් පිණ්ඩපාතය සඳහා සුදුසු වෙලාව වෙනතෙක් සිටින්නේනම්  යහපතැයි කියායි.

§ 2. එකල ඒ භික්ෂූහු අන්‍ය තීර්ථක පරිබ්‍රාජකයින් ඉන්නා ඒ ආරාමයට ගොස් ඔවුන් හා සතුටු විය යුතුවූ සිහි කටයුතුවූ කථාව කොට නිමවා එක පැත්තක හුන්නාහුය. ඒ අන්‍ය තීර්ථක පරිබ්‍රාජකයෝ එක පැත්තක හුන්නාවූ ඒ භික්ෂූන්ට මෙසේ කීවාහුය.

§ 3. “ඇවැත්නි, ශ්‍රමණ භවත් ගෞතමයන් පංච කාමයන් ගැන සියල්ල දැන ගත්තා යයි කියයි. අපිත් පංච කාමයන් ගැන සියල්ල දැන ගත්තෝ වෙමු.   ඇවැත්නි, ශ්‍රමණ ගෞතම තෙම රූපය ගැන සියල්ල දැන ගත්තා යයි ප්‍රකාශ කරයි. අපිත් රූපය ගැන සියල්ල දැන ගත්තා වෙමු.  ඇවැත්නි, ශ්‍රමණ ගෞතමතෙම වේදනාවන් ගැන සියල්ල දැන ගත්තා යයි  ප්‍රකාශ කරයි. අපිත් වේදනාවන් ගැන සියල්ල දැන ගත්තා වෙමු.

ඇවැත්නි, මෙහිදී  ශ්‍රමණ ගෞතමයන්ගේ දෙශනාවෙත්, අපගේ දෙශනාවෙහි හෝ අනුශාසනාවෙන් අපගේ අනුශාසනාවෙහි හෝ වෙනස කවරේද, කියායි.200

§4. එවිට ඒ භික්ෂූහු ඒ අන්‍ය තීර්ථක පරිබ්‍රාජකයින්ගේ වචනය උපේක්ෂාවෙන් උසුලා සතුටුද නොවී, ඉවතද නොදමා භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ සමීපයෙහිදී මේ කථාවේ අර්ථය දැනගන්නෙමුයි හුන් ආසනයෙන් නැගිට පිටත්ව ගියාහුය.

[200 : අන්‍ය තීර්තක පරිබ්රාජිකයන් කාමයන් ගේ ආකාරය සම්පුර්ණ වෂටෙන් දැන ගන්නේ ඔවුන් පළමුවෙනි ධ්‍යානය ලැබූ පසුවය. රූප ය සම්පුරණයෙන් අවබෝධ කරගන්නේ අරූප ධ්‍යානයන් ප්‍රගුණ කිරීමෙනි. වේදනාව සම්පුර්ණ ලෙස අවබෝධ කරගන්නේ නෙවසඥ නාසඥා ධ්‍යාන වලින්ය. එනමුත් භාග්‍යවතු වහන්සේ ගේ සාසනයේ සකෘදාගාමි ඵල ලාභියා කාමය පරින්නා කරනවා නොව සමතික්කම පහාන ලෙස මුළුමනින්ම නැති කොට දමයි. රුඋප්ය හා වේදනාව දෙකම අරහත් මාර්ගයේදී නැසී යයි.]

§5 . ඒ භික්ෂූහු සැවැත්නුවර පිණ්ඩපාතය පිණිස හැසිර පිණ්ඩාපතයෙන් පසු, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත  පැමිණ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ එකපැත්තක උන්නාහුය. එක පැත්තක හුන්නාවූ ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට ඒ පරිබ්‍රාජකයන්ගේ වචනය ඒ පරිද්දෙන්ම දැන්වූවෝය. එකල්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ වදාළහ.

§6 . “මහණෙනි, එසේ කියන්නාවූ අන්‍ය තීර්ථක පරිබ්‍රාජකයන්ගෙන් මෙසේ ප්‍රශ්න කල යුතු වන්නේය.
කෙසේද? යත්;  

ඇවැත්නි, කාමයන්ගේ ආශ්වාදය හො සැපය කවරේද? කාමයන්ගේ ආදීනව  කවරේද?
කාමයන්ගෙන් නික්මීම කවරේද?
රූපයන්ගේ අස්ශ්වාදය නොහොත් සැපය කවරේද?
ආදීනවය කවරේද?
රූපයන්ගෙන් නික්මීම කවරේද?
වේදනාවන්ගේ සැපය කවරේද?
ආදීනවය කවරේද?
වේදනාවන්ගෙන් නික්මීම කවරේද?
මහණෙනි, මෙසේ විචාරණ ලද්දාවූවිට අන්‍ය තීර්ථක පරිබ්‍රාජකයෝ නිරුත්තර වන්නාහ. කරදරයට පත්වෙන්නොය. ඊට හේතු කවරේද? මහණෙනි, ඒ ප්‍රශ්න පවා ඔවුනට නොවැටහෙන හෙයිනි.

 මහණෙනි, දෙවියන් සහිතවූ, මරුන් සහිතවූ, බ්‍රහ්මයන් සහිතවූ, දෙවි මිනිසුන් සහිතවූ, මහණ බමුණන් සහිතවූ, මේ  ලොකයෙහි, තථාගතයන් වහන්සේ හෝ තථාගත ශ්‍රාවකයෙකු හෝ මේ ශාසනයෙහි හැසිරුණු කෙනෙකුට මිස අනෙකෙකුට මේ ප්‍රශ්නයට ගැලපෙන පිළිතුරු දීමට හැකි නොවන්නේය.

කාමය 

§ 7 .(i). “මහණෙනි, කාමයන්ගේ සැපය කවරේද? ආශ්වාදය කවරේද?

 මහණෙනි, කාමගුණයෝ මේ පසකි. කවර පසක්දයත්?
bullet-1චක්ඛු විඤ්ඤාණයෙන් (රූපය දැනගන්නා සිතින්) දත යුතුවූ, ප්‍රියවූ, සිත් අලවන්නාවූ, මන වඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාවවූ, ආශාව ඉපදීමට කරුණුවූ රූපාරම්මණයෝද,
bullet-1ප්‍රියවූ, සිත් අලවන්නාවූ, මන වඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාවවූ, ආශාව ඉපදීමට කරුණුවූ, අසන්නට කැමැති වන්නාවූ , සොත විඤ්ඤාණයෙන් (ශබ්දය දැනගන්නා සිතින්) දත යුතුවූ ශබ්දයෝද,
bullet-1ඝාණවිඤ්ඤාණයෙන් (ගඳ සුවඳ දැනගන්නා සිතින්) දතයුතුවූ ප්‍රියවූ, සිත් අලවන්නාවූ, මන වඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාවවූ, ආශාව ඉපදීමට කරුණුවූ  ගන්ධයෝද,
bullet-1 ජිව්හාවිඤ්ඤාණයෙන් (රස දැනගන්නා සිතින්) දතයුතුවූ ප්‍රියවූ, සිත් අලවන්නාවූ, මන වඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාවවූ, ආශාව ඉපදීමට කරුණුවූ රසයෝද,
bullet-1 කාය විඤ්ඤාණයෙන් (ස්පර්ශය දැනගන්නා සිතින්) දත යුතුවූ ප්‍රියවූ, සිත් අලවන්නාවූ, මන වඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාවවූ, ආශාව ඉපදීමට කරුණුවූ ස්පර්ශයෝද යන මොහු කාම ගුණ පසයි.

“මහණෙනි, මේ පංචකාම ගුණයන් යම් කායික සැපක් හෝ මානසික සැපක් උපදවයිද, මෙය කාමයන්ගේ සැපය වන්නේය. [ කාම වස්තු වල කාමයක් නැත. ඒ ඒ වස්තු පිලිබඳ වැරදි සඥාවකින් ගෙන පුත්ගලයාගේ සිත කාමය උපදවයි. කාමය, නොහොත් කැමැත්ත යන ධර්මතාව සිතේ උපන්නාවූ ධර්මතාවයකි.]

§ 8. (ii).  “මහණෙනි, කාමයන්ගේ ආදීනවය (විපත) කවරේද?
මහණෙනි, මේ ලොකයෙහි කුලපුත්‍රයෙක්  යම්කිසි ශිල්පයකින් ජීවත් වෙයිද, එනම් රේඛා ශාස්ත්‍ර කීමෙන්, ගණන් තැබීමෙන් සංඛ්‍යාලේඛන ගැනීමෙන්, ගොවිකමින්, වෙළඳාමෙන්, ගව පාලනයෙන්, (රජුන්ට) උපස්ථාන කිරීමෙන්. රාජ භටයෙකු වීමෙන්, මෙයින් අන්‍යවූ (ඇත්, අස් හැසිරවීම ආදී ) ශිල්පයකින්ද, (ජීවත්වනු සඳහා)

 bullet-1 ඕ, සීතලෙන්  හෝ උෂ්ණයෙන් පෙළනු ලබන්නේය., ඩැහැ ලේ බොන මැස්සෝය, මදුරුවෝය, සුළඟය අව්වය, සර්පයෝය යන මොවුන්ගේ දුක් පීඩා විඳින්නේය., බඩගින්නෙන් හා පිපාසයෙන් මිරිකෙමින් ජීවිතය පවත්වන්නේය.
 [විනාඩි පහකින් කෑම වේලක් කන මිනිසා ඒ කෑම වේල මිලට ගන්නට මුදල් උපයන්නට නොයෙක් දුෂ්කර කර්මාන්ත කරමින් පැය ගණනක් වෙහෙසේ.]  
මහණෙනි, මෙයද කාමය හේතුකොට ගෙන, කාමය මුල් කරුණ කොට ගෙන, කාමය කරණකොට ගෙන, කාමය නිසා මෙලොවම වින්ද යුතුවූ ආදීනව රාශිය, දුක් රාශිය වන්නේය.

bullet-1. “මහණෙනි, මෙසේ වීර්ය කරන්නාවූ, උත්සාහ කරන්නාවූ ඒ කුලපුත්‍රයාහට ඒ වස්තු සම්පත් හොඳින් නොඋපදිද්ද, නොලබත්ද, හෙතෙම, “මාගේ වීර්ය හිස්විය, මාගේ උත්සාහය නිෂ්ඵලවීය”යි කියා ශොකවෙයි. වෙහෙස වෙයි. වැලපෙයි. පපුවේ අත් ගසමින් හඬයි. සිහි නැති බවට පැමිණෙයි.
මහණෙනි, මෙයද කාමය හෙතුකොට, කාමය මුල් කාරණයකොට, කාමය කරණකොට කාමයන් නිසා මෙලොවදීම වින්දයුතුවූ ආදීනව රාශිය, දුක් රාශිය වන්නේය.

bullet-1. “මහණෙනි, මෙසේ වීර්ය කරන්නාවූ, උත්සාහකරන්නාවූ ඒ කුලපුත්‍රයාගේ ඒ සම්පත්තීහු උපදිත් ද ලබත්ද ඔහු ඒ ලැබූ සම්පත්තිය ආරක්‍ෂාකරනු පිණිස කයිනුත් සිතිනුත් දුක් විඳියි, කෙසේද?
මාගේ මේ සම්පත්තිය රජවරු පැහැර නොගන්නාහු නම්, සොරු පැහැර නොගන්නාහු නම්, ගින්නෙන් නොදැවෙන්නේ නම් දියෙහි නොයානම්, අප්‍රියවූවෝ නොගන්නාහු නම් යෙහෙකැයි කියායි.
මෙසේ රකින්නාවූ, පාලනය කරන්නාවූ, ඔහුගේ ඒ සම්පත්තීහු රජවරුද පැහැර ගනිත්, සොරුද පැහැර ගනිත්, ගින්නෙන් හෝ දැවෙයි, දියෙහි හෝ යයි. අප්‍රියවූවෝ හෝ ගනිති. මා විසින් යම් වස්තුවකුත් උපදවන ලද්දේවී ද එයද දැන් අපට නැතැයි ශොක කෙරෙයි. වෙහෙස වෙයි. වැලපෙයි. පපුවේ අත් ගසමින් හඬයි. සිහි නැති බවට පැමිණෙයි. මහණෙනි, කාමය හෙතුකොට කාමය මුල් කරුණකොට, කාමය කරණකොට ගෙන, කාමය නිසා මෙලොවදීම වින්දයුතුවූ ආදීනව රාශිය, දුක් රාශිය වන්නේය.

bullet-1 “මහණෙනි, නැවත අනිකක්ද කියමි.
කාමය හේතු කොට කාමය මුල් කරුණ කොට, කාමය කරණකොට, ගෙන කාමය නිසා රජවරු රජවරු සමග කලහ කරති. ක්ෂත්‍රියයෝ ක්ෂත්‍රියයන් සමග කලහ කරති. බමුණෝ, බමුණන් සමග කලහ කරති. ගෘහපතියෝ, ගෘහපතීන් සමග කලහ කරති. මව, පුතා සමග කලහ කරයි. පුතා, මව සමග කලහ කරයි. පියා,  පුතා සමග කලහ කරයි. පුතා, පියා සමග කලහ කරයි. සහෝදරයා, සහෝදරයා සමග කලහ කරයි, සහෝදරයා, සහෝදරිය සමග කලහ කරයි. සහෝදරිය, සහෝදරයා සමග කලහ කරයි. යහළුවා, යහළුවා සමග කලහ කරයි. ඔවුහු කෝලාහල, විරුද්ධකම්, විවාද යන මීට පැමිණියාහු එකිනෙකාට  අතින් පයින් පහරදෙති, කැට කැබලිති වලින්ද පහර දෙති, පොලුවලින්ද පහර දෙති. (කඩු ආදී) ආයුධවලින්ද පහර දෙති. ඔවුහු එයින් මරණයටද පැමිණෙත්. මරණය සමාන දුකටද පැමිණෙත්.
මහණෙනි, මෙයද කාමය හෙතුකොට, කාමය මුල් කරුණකොට, කාමය කරණ කොටගෙන, කාමය නිසා මෙලොවදීම වින්දයුතුවූ ආදීනව රාශිය දුක් රාශිය වන්නේය.

bullet-1. “මහණෙනි, නැවත අනිකක්ද කියමි.
කාමය හේතුකොට, කාමය මුල් කරුණ කොට, කාමය කරණකොට ගෙන කාමය නිසා කඩුව හා පලිහ ගෙන දුන්න හා හියවුර (ඊතල දමන කොපුව) බැඳ දෙපසින් රැස්ව යුද්ධ භූමියට යති.  ඊතල විඳින කල්හි, කඩු කරකවන කල්හි, එහි ඔවුහු ඊතලවලින්ද විදිනු ලබත්. අඩයටිවලින්ද විදිනු ලබත්. කඩුවෙන් හිස සිඳිනු ලබත්, ඔවුහු එහි මරණයටද පැමිණෙත්. මරණය සමාන දුකටද පැමිණෙත්. මහණෙනි, මෙයද කාමය හේතුකොට කාමය මුල් කරුණ කොට, කාමය කරණ කොට ගෙන, කාමය නිසාම මෙලොවදීම වින්දයුතුවූ ආදීනව රාශිය දුක් රාශිය වන්නේය.

bullet-1.  “මහණෙනි, නැවත අනිකක්ද කියමි.
කාමය හේතුකොට, කාමය මුල් කරුණකොට, කාමය කරණකොට ගෙන, කාමය නිසා ගෙවල් බිඳිති, ගම් පැහැරීමෙන් (වස්තුව) ගෙන යත්, ගෙයි වැසියන් පණපිටින් අල්වාගෙන වස්තුව පැහැර ගනිති. මංපැහැරීම (මංකොල්ලකෑම) කරති. පර ස්ත්‍රීන් දූෂ්‍යද කරති. ඒ සොරුන් රජවරු අල්වා නොයෙක් දඬුවම් පමුණුවත්. 201

[201:-බුද්ධ කාලින භාරතයේ දුන් දඬුවම් විස්තරයක් පහත දක්වා ඇත. අටුවාවේ මේ සවිස්තරාත්මක ලෙස විස්තර වෙයි. ….  
 කසවලින් තලවත්, වේවැල්වලින් තලවත්, දෙකට පැලු (දෙරියන් පමණ) අඬුවලින් තළවත්, අත්ද කපත්, පයද කපත්, අත් පා සියල්ලමත් කපත්, කණත් කපත්, නාසයත් කපත්, කන් නාසාත් කපත්, බිලංගථාග්‍රික (ඉස්කබල ගලවා මොළය උතුරවමින් කරන) නම් වධය කරත්, සංඛමුණ්ඩික (හිසේ කෙස් හා සම ගලවා බොරළු ලා උලා සුදු කිරීම) නම් වධය දෙති, රාහු මුඛ (අඩුවෙන් කට අරවා එහි තුළ ගිනි දැල්වීම) නම් වධය දෙත්, ජෝතිමාලික (ශරීරය තෙල් රෙදිවලින් වෙලා ගිනි දැල්වීම) නම් වධය දෙත්, හත්ථපජ්ජොතික (අත්දෙකේ තෙල් රෙදි වෙලා ගිනි දැල්වීම) නම් වධය දෙත්, එරකවත්තික (බෙල්ලෙහි පටන් ඇස්වටය දක්වා හම ගලවා ඔහු ලවා පෑගවීම) නම් වධය දෙත්, චීරක වාසික (බෙල්ලෙහි පටන් තුනටිය දක්වා සම ගලවා තබා එතනින් පටන්ගෙන ඇස්වටය දක්වා සම ගලවා තැබීම) නම් වධය දෙත්, එණෙය්‍යක (දෙදන දෙවැලමිටිවල යවුල් ගසා වටකොට ගිනිතැබීම) නම් වධය දෙත්, බලිස මංසික (දෙපැත්තෙන් තුඩු ඇති බිලියෙන් ගසා මස් කැඩීම) නම් වධය දෙත්, කහාපණක (කහවනු සේ මස් කැපීම) නම් වධය දෙත්, ඛාරාපතච්ඡික (සිරුර සිදුරුකොට කාරම් දිය ඉසීම) නම් වධය දෙත්, පළිඝ පරිවත්තික (ඇලයකින් බිම හොවා කණෙහි යවුල් ගසා පය ගෙන කරකැවීම) නම් වධය දෙත්, පලාල පිඨික (සම නොබිඳෙන සේ ඇට මස් තළා පිදුරු වැටියක් සේ ඇකිලීම) නම් වධය දෙත්, රත්වූ තෙල් ඉසිත්, බල්ලන් ලවා කවත්, ජීවිතය තිබියදීම උලෙහි ඉඳුවත්, කඩුවෙන් හිස් සිඳිත්,]

 ඔවුහු එහි මරණයටද පැමිණෙත්, මරණය සමාන දුකටද පැමිණෙත්.

මහණෙනි, මෙයද කාමය හෙතුකොට, කාමය මුල් කරුණකොට, කාමය කරණකොට ගෙන, කාමය නිසාම මෙලොවදීම වින්දයුතුවූ ආදීනව රාශිය, දුක් රාශිය වන්නේය. මෙයද කාමයන්ගේ දොෂයකි.

bullet-1. “මහණෙනි, නැවත අනිකක්ද කියමි. කාමය හේතුකොට, කාමය මුල් කරුණ කොට, කාමය කරණකොට ගෙන කාමය නිසා කයින් දුසිරිතෙහි හැසිරෙති, වචනයෙන් දුසිරිතෙහි හැසිරෙති, සිතින් දුසිරිතෙහි හැසිරෙති. ඔවුහු කයින් දුසිරිතෙහි හැසිර, වචනයෙන් දුසිරිතෙහි හැසිර, සිතින් දුසිරිතෙහි හැසිර, ශරීරයාගේ බිඳීමෙන් මරණින් මත්තෙහි සැපයෙන් පහවූ නපුරු ගති ඇති නපුරුකොට වැටීමක් ඇත්තාවූ නිරයෙහි උපදිති. මහණෙනි, මෙය කාමය හේතු කොට, කාමය මුල් කරුණකොට, කාමය කරණකොට ගෙන, කාමය නිසා පරලොව වින්දයුතු ආදීනව රාශිය, දුක් රාශිය වන්නේය.

§ 7.3.  “මහණෙනි, කාමයන්ගේ නැතිකිරීම කවරේද?
මහණෙනි, කාමයන්හි ආශාව මැඩ දුරුකිරීමක් වේද, ආශාව නැතිකිරීමක් වේද, මෙය කාමයන්ගෙන් නිදහස්වීමයි.

[අටුවාව: අරහත් ඵලය මේ කාමයන්ගේ ඉවත්කිරීම ලෙස සැලකිය හැක.  සකෘදාගාමි මාර්ගස්තවීම ද ආසාව කැමැත්ත සිඳලීම ලෙස ගත හැකි ය.]

මහණෙනි, යම්කිසි ශ්‍රමණයෝ හෝ බ්‍රාහ්මණයෝ හෝ මෙසේ කාමයන්ගේ සැපය සැපය වශයෙන්ද, ආදීනවය (දොෂය)  දෝෂය වශයෙන්ද වෙන්වීම වෙන්වීම වශයෙන්ද තත්වූ පරිද්දෙන් නොදනිත්ද, ඔහු ඒකාන්තයෙන් තමා හෝ කාමයන් පහකරන්නේය. අන්‍යයෙකු යම්සේ පිළිපැදීමෙන් ඒ කාමයන් දුරුකරන්නේද ඒ ආකාරයෙන් සමාදන් කරවන්නේය. (යොදවන්නේය) යන මේ කාරණය සිදුනොවෙයි.

“මහණෙනි, යම් ශ්‍රමණයෝ හෝ බ්‍රාහ්මණයෝ හෝ මෙසේ කාමයන්ගේ සැපය, සැපය වශයෙන් ද දොෂය දොෂය වශයෙන්ද, ඉන් වෙන්වීම වෙන්වීම වශයෙන්ද තත්වූ පරිද්දෙන් දනිත්ද, ඔව්හු ඒකාන්තයෙන් කාමයන් පහ කරන්නේය, ඔහුගේ සහ බ්‍රහ්මචාරින්ද කාමයන්ගෙන් පහ කරවන්නේය, ඔහුගේ අන්තේවාසිකයන් වේ නම් ඔවුන්ද කාමයන්ගෙන් පහ කරවන්නේය, ඒ ආකාරයෙන් සමාදන් කරවන්නෝය. (යොදවන්නෝය) යන මේ කාරණය විද්‍යමාන වෙයි. (සිදුවෙයි.)

රූපය

§ 8. “මහණෙනි, රූපයන්ගේ ආස්වාදය / සැපය කවරේද? 

මහණෙනි, පසළොස්  හෝ සොළොස් වයස් ඇත්තාවූ, ඉතා උස් නොවූ, ඉතා මිටි නොවූ, ඉතා කෙට්ටු නොවූ, ඉතා මහතද නොවූ, ඉතා කළු නොවූ, ඉතා සුදු නොවූ ක්ෂත්‍රිය කන්‍යාවක් හෝ බ්‍රාහ්මණ කන්‍යාවක් හෝ ගෘහපති කන්‍යාවක් හෝ  වන්නීද, මහණෙනි, ඇයගේ රූපය ලස්සනම, ප්‍රියතම ම වන්නේ නොවේද?
 “ස්වාමීනි, එසේය”
“මහණෙනි, යම්හෙයකින් ඒ රුපයේ ලක්සන හා පියකරු කම නිසා ඇගේ සිතෙහි ඇතිවන ස්වභාවය  රූපයන්ගේ සැපය වේ.

§ 9 “මහණෙනි, රූපයන්ගේ ආදීනවය කවරේද?
මහණෙනි, පසු කලෙකදී අසූවයස් ගියාවූ හෝ, අනූවයස් ගියාවූ හෝ සියක්වයස් ගියාවූ හෝ ජරාජීර්ණවූද, (මහලුවූද) ගොනැස්සක් (වකුටු යටලීයක්) සේ වක්වූ, කොන්ද මැදින් බිඳුනාවූ, සැරයටිය පිහිටකොට ඇති, වෙවුලමින් යන්නාවූ, රොගීවූ, තරුණ බව නැතිවූ දත් වැටුනු, කෙස් පැහුනු, හිසකෙස් සිඳුනු හිසේ තට්ටය පෑදුනු, ඇඟ රැලි වැටුනාවූ, ශරීරය කැලැල්වලින් කිලුටුවූ ඒ නැගනියම දක්නේද, මහණෙනි, දැන්ඒ කෙසේ හඟින්නහුද, පෙරවූ යම් යහපත් ලක්සන හා පියකරු කම අතුරුදන්වී දොෂය මතු වූයේද?
“ස්වාමීනි, එසේය.”
මහණෙනි, මේත් රූපයන්ගේ දොෂයයි.

§ 10 .“මහණෙනි, නැවත අනිකක්ද කියමි.
සිරුරේ නොයෙක් ආබාධ ඇති, හටගත් දුක් වේදනා ඇති, දැඩි සේ  ගිලන්වූ, තමන්ගේම මළ හා මුත්‍රයෙහි වැටුණාවූ, එහිම සයනය කරන්නා වූ, අනුන් විසින් නැගිටුවනු ලබන්නාවූ, අනුන් විසින් හොවවනු (සයනය කරවනු) ලබන්නාවූ ඒ නැගනියම දක්නේද, මහණෙනි, ඒ කුමකැයි සිතන්නහුද? පෙරවූ  යහපත් ලක්සන හා පියකරු කම අතුරුදන්වී දොෂය මතු වූයේද?
“ස්වාමීනි, එසේය”
මහණෙනි, මේත් රූපයන්ගේ දොෂයයි.

§ 11 . “මහණෙනි, මැරී එක් දවසක්වූද, මැරී දෙදවසක්වූද, මැරී තුන් දවසක්වූද ඉදිමී ගියාවූද, තද නිල් පැහැවූද, සැරව ගලන්නාවූ සොහොනෙහි දමන ලද මළ සිරුරක්වූ ඒ නැගනියම දක්නේද, මහණෙනි, ඒ කුමකැයි සිතන්නහුද? පෙරවූ පෙරවූ  යහපත් ලක්සන හා පියකරු කම අතුරුදන්වී දොෂය මතු වූයේද
“ස්වාමීනි එසේය”
මහණෙනි, මෙයද රූපයන්ගේ දොෂයයි.

§ 12 .“මහණෙනි, නැවත අනිකක්ද කියමි.
කපුටන් විසින් කඩා කනුලබන්නාවූ, උකුස්සන් විසින් කඩා කනුලබන්නාවූ, ගිජුලිහිණියන් විසින් කඩා කනුලබන්නාවූ, බල්ලන් විසින් කඩා කනුලබන්නාවූ, සිවලුන් විසින් කඩා කනුලබන්නාවූ, නොයෙක් කුඩා සතුන් විසින් කඩා කනුලබන්නාවූ සොහොනෙහි දමන ලද මළ සිරුරක්වූ ඒ නැගනියම දක්නේද
මහණෙනි, ඒ කුමකැයි සිතන්නහුද?
පෙරවූ යහපත් ලක්සන හා පියකරු කම අතුරුදන්වී දොෂය මතු වූයේද?
“ස්වාමීනි, එසේය” මහණෙනි, මෙයද රූපයන්ගේ දොෂයයි.

§ 13 . “මහණෙනි, නැවත අනිකක්ද කියමි.
මස් ලේ සහිතවූ නහරින් බැඳුනාවූ, ඇටසැකිල්ලක්වූ සොහොනෙහි දමනලද ඒ නැගනියම දක්නේද,
මහණෙනි, ඒ කුමකැයි සිතන්නහුද?
පෙරවූ  යහපත් ලක්සන හා පියකරු කම අතුරුදන්වී දොෂය මතු වූයේද
“ස්වාමීනි එසේය”
මහණෙනි, මෙයද රූපයන්ගේ දොෂයයි.

§ 14   “මහණෙනි, සම්බන්ධයෙන් (සන්දිවලින්) වෙන්වූ, දිසා අනුදිසාවන්හි විසුරුනු ඇට ඇති (හෙවත්) වෙන දිසාවක අත් ඇටද, වෙන දිසාවක පා ඇටද, වෙන දිසාවක කෙණ්ඩා ඇටද, වෙන දිසාවක කලවා ඇටද, වෙන දිසාවක කටි ඇටයද, වෙන දිසාවක කොඳු ඇටයද, වෙන දිසාවක හිස්කබලද වූ සොහොනෙහි දමන ලද ඇට  සැකිල්ලක්ම වූ  ඒ නැගනියම දක්නේද, මහණෙනි, ඒ කුමකැයි සිතන්නහුද? පෙරවූ යම් යහපත් ලක්සන හා පියකරු කම අතුරුදන්වී දොෂය මතු වූයේද
“ස්වාමීනි, එසේය.”
“මහණෙනි, මෙයද රූපයන්ගේ දොෂයයි.

§ 15 . “මහණෙනි, සක් ගෙඩියක බඳු පැහැය ඇති, සුදුවූ, ඇට ඇති සොහොනෙහි දමනලද ඇට  සැකිල්ලක් වූ  ඒ නැගනියම දක්නේද මහණෙනි, ඒ කුමකැයි සිතන්නහුද? පෙරවූ යම් යහපත් ලක්සන හා පියකරු කම අතුරුදන්වී දොෂය මතු වූයේද
“ස්වාමීනි එසේය”
“මහණෙනි, මෙයද රූපයන්ගේ දොෂයයි.

§ 16. “මහණෙනි, අවුරුදු ගණන් ඉක්මගිය පසු , කැටිගැසුනාවූද, ඇට ඇති සොහොනෙහි දමන ලද ඒ නැගනිය ගේ, කුණුවූ, සුනුවූ ඇට කුඩු කුඩු වී  සොහොනෙහි අළු ඇට කුඩු ලෙස දකින්නේ ඒ,  ඒ නැගනියම ලෙස  දක්නේද?
“නැත ස්වාමිනි”
“මහණෙනි, ඒ කුමකැයි සිතන්නහුද, පෙරවූ යම් යහපත් ලක්සන හා පියකරු කම අතුරුදන්වී දොෂය මතු වූයේද?”
“ස්වාමීනි, එසේය” මහණෙනි, මෙයද රූපයන්ගේ දොෂයයි.

§ 17 . “මහණෙනි, රූපයන්ගෙන් නිදහස්වීම නම් කුමක්ද?
මහණෙනි,
රූපයන්හි ආශාව, කැමැත්ත  දුරුකිරීම,  රූපයන්ගෙන් නිදහස් වීමයි.

[පංච කාමයන් ඇති කරන්නාවූ වස්තුන් පරිහරණ කිරීමේදී ආනිසංස දැන ඒ වා උපාදාන කරගෙන ඊවා කෙරෙහි තෘෂ්ණාවෙන් පරිහරණ කරනු වෙනුවට මේ ලෝකයේ ජීවත් වීම් පිණිස ඒවා පරිභෝජනය කිරීම සුමිච්චාචාරය ලෙස කෙනෙක් හඳුන්වති]

“මහණෙනි, යම් ශ්‍රමණයෝ හෝ බ්‍රාහ්මණයෝ හෝ මෙසේ රූපයන්ගේ සැපය සැපය වශයෙන්ද, දොෂය දොෂය වශයෙන්ද, වෙන්වීම වෙන්වීම වශයෙන්ද තත්වූ පරිද්දෙන් නොදනිත්ද, ඔව්හු ඒකාන්තයෙන් රූපයෙහි ආදීනවයන්ගෙන්  නොමිදුනෝ වුහ.  ඔවුනට මෙසේ රුපයෙන් මිදෙන මාර්ගයක් වෙනෙකෙකුට කියන්නට නොහැක්කේය.

“මහණෙනි, යම් ශ්‍රමණයෝ හෝ බ්‍රාහ්මණයෝ හෝ මෙසේ රූපයන්ගේ සැපය සැපය වශයෙන්ද, දොෂය දොෂය වශයෙන්ද වෙන්වීම වෙන්වීම වශයෙන්ද, තත්වූ පරිද්දෙන් දනිත්ද, ඔව්හු ඒකාන්තයෙන් තමා ද රූපයන් දුරුකරන්නේය, අනුන් ඒ පිණිස යොදන්නෝය. 

MA says that Nibbana is the removal and abandonment of desire and lust for sensual pleasures, for in dependence on Nibbana, desire and lust are removed and abandoned. It might also be taken to include the path of the non-returner, which accomplishes the abandoning of desire and lust for sensual pleasures අරහත් හෝ සකෘදාගාමි ඵලය මේ අවස්තාව ලෙස අටුවාව දක්වයි. ]

වේදනාව

§ 18 .  “මහණෙනි, වේදනාවන්ගේ ආස්වාදය සැපය කවරේද?

(i) මහණෙනි, මේ ශාසනයෙහි භික්ෂුව කාමයන්ගෙන් වෙන්ව අකුශල ධර්මයන්ගෙන් වෙන්ව, විතර්ක විචාර සහිතවූ, විවේකයෙන් උපන් ප්‍රීති සැපයෙන් යුක්තවූ ප්‍රථම ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කෙරේද?

“මහණෙනි, භික්ෂුව යම්කලෙක්හි කාමයන්ගෙන් වෙන්ව අකුශල ධර්මයන්ගෙන් වෙන්ව, විතර්ක විචාර සහිතවූ විවේකයෙන් උපන් ප්‍රීති සැපයෙන් යුක්තවූ ප්‍රථම ධ්‍යානයට සමවැද වාසය කෙරේද, ඒ විවේකයේදී ඔහු තමනට පැමිණෙන වේදනාව (තමගේයැයි)  නොවිඳියි. අන්‍යයන්ට වෙන වේදනා ද අන්‍යයන්ගේ වේදනා යැයි නොදකියි. වේදනාව පුත්ගලයෙකු ට ආරෝපණය නොකොට ඇතිව නැතිවෙන ක්‍රියා දාමයක් බව දකියි. ඒ දැක්ම  නිදුක් බවම කෙළවර කොට ඇති බව වේදනාවන්ගේ සැප යයි මම කියමි.

(ii)“මහණෙනි, නැවත අනිකක්ද කියමි.
භික්ෂුව විතර්ක විචාර දෙදෙනාගේ සංසිඳවීමෙන් තමන්ගේ සිතෙහි යහපත් පැහැදීම ඇතිකරන්නාවූ, සිතේ එකඟ බව ඇති විතර්ක විචාර රහිතවූ, සමාධියෙන් උපන් ප්‍රීති සුවය ඇති, ද්විතීය ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කෙරේද, තෘතීය ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කෙරේද, මහණෙනි, භික්ෂුව යම්කලෙක සැපය නැති කිරීමෙන්ද දුක නැති කිරීමෙන්ද, පළමුකොටම සොම්නස් දොම්නස් දෙදෙනාගේ දුරලීමෙන්ද දුක් නැත්තාවූ, සැප නැත්තාවූ උපෙක්ෂා සිහි පිරිසිදු බව ඇති චතුර්ථ ධ්‍යානයට පැමිණ වාසය කෙරේද, ඒ කාලයෙහි තමන්ට වෙහෙස පිණිස උත්සාහ නොකරයි. අනුන්ට වෙහෙස පිණිස උත්සාහ නොකරයි. දෙකොටසටම වෙහෙස පිණිස උත්සාහ නොකරයි. ඒ කාලයෙහි නිදුක්වූම වේදනාව විඳියි. මහණෙනි, නිදුක් බවම කෙළවර කොට ඇති බව වේදනාවන්ගේ සැප යයි මම කියමි.

§ 19 . “මහණෙනි, වේදනාවන්ගේ දොෂය කවරේද?

මහණෙනි, යම්හෙයකින් වේදනාවෝ නිත්‍ය නොවන්නාහුද, දුක් වූවාහුද, පෙරලෙන ස්වභාව ඇත්තාහුද, මේ ආකාරය වේදනාවන්ගේ දොෂයයි මහණෙනි, වේදනාවන්ගේ නිදහස් වීම කවරේද? මහණෙනි, වේදනාවන් කෙරෙහි පුත්ගල සඥාවෙන් නොබැලීමක් වේද , වේදනාවන් කෙරෙහි ආශාව මැඩ පැවැත්වීමක් වේද, ආශාව නැති කිරීමක් වේද, මෙය වේදනාවන්ගේ නිදහස් වීමයි.

§ 20 .. “මහණෙනි, යම්කිසි ශ්‍රමණයෝ හෝ බ්‍රාහ්මණයෝ හෝ මෙසේ වේදනාවන්ගේ සැපය සැපය වශයෙන්ද, දොෂය දොෂය වශයෙන්ද නිදහස්වීම නිදහස්වීම වශයෙන්ද තත්වූ පරිද්දෙන් නොදන්නේද, ඔව්හු ඒකාන්තයෙන් තුමූ වේදනාවන් නොදන්නෝය. තමාද නොදන්නේ අන්‍යයන් ට වේදනාව ගැන  කියන්නට නොහැක්කේය.

“මහණෙනි, යම්කිසි ශ්‍රමණයෝ හෝ බ්‍රාහ්මණයෝ හෝ මෙසේ වේදනාවන්ගේ සැපය සැපය වශයෙන්ද, දොෂය දොෂය වශයෙන්ද නිදහස්වීම නිදහස්වීම වශයෙන්ද තත්වූ පරිද්දෙන් දන්නේද, ඔව්හු ඒකාන්තයෙන් තුමූ හෝ වේදනාවන් දන්නෝය. අන්‍යයෙකු යම්සේ පිළිපැදීමෙන් ඒ වේදනාවන්ගේ තත්ත්වය දැනගනී නම් එසේ හෝ සමාදන් කරවන්නෝය. යන මේ කාරණය විද්‍යමාන වෙයි.

භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය දෙශනා කළහ.
භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ මේ දෙශනාව ඇසූ භික්ෂූහු සතුටු වූහ.

මහා දුක්ඛක්ඛන්ධ සූත්‍රය නිමි.

CLIK ABOVE TO READ IN ENGLISH

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Google photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.