සිංහල ත්‍රිපිටකය

බුද්ධ ජයන්ති ත්‍රිපිටක පරිවර්තනය, ඒ පී ඩි සොයිසා මහත්මා ගේ පරිවර්තනය, පුජ්‍ය ඥානමොලි හිමියන්ගේ සහ පුජ්‍ය බෝධි හිමියන්ගේ ඉංග්‍රීසි පරිවර්තන, රිස් ඩේවිස් මැතිනියගේ සහ  PTS පරිවර්තන උපයෝගී කරගෙන මේ වෙබ් අඩවිය සකස් කර ඇත. මෙහි ඇති සුත්‍ර පරිවර්තනවල වැරැද්දක් ඇත්නම් කරුණාවෙන් ඒ නිවැරදි කර ඒ නිවැරදි පිටපතක් මා වෙත එවන මෙන් කරුණාවෙන් ඉල්ලමි.

අවශ්‍ය කරන සුත්‍රය අඩංගු පිටකයේ නම ක්ලික් කර ඉන් පසු යොමුවෙන් අවශ්‍ය සුත්‍රයේ නම ක්ලික්  කරන්න.

මේ වෙබ් අඩවියට දැනට ඇතුලත්කර ඇත්තේ  සුත්‍ර ස්වල්පයක් බව සලකන්න. මජ්ජිම නිකාය මුල සිටම කියවා ඔබේ ප්‍රතිචාර දක්වන්නේ නම් කෘතඥ වෙමි.  පාළි සුත්‍රයේ යොමු සදහන් කර ඇති නිසා පාළි දත් පැවිදි උතුමන්ගේ ප්‍රතිචාර අගයමි. නිර්මල බුද්ධ භාෂිතය කිලිටි කරන්නට උත්සාහ කරන මිනිසුන් ඉන්නා මේ යුගයේ ඉතා පරීක්ෂාවෙන් පරිවර්තන කියවන්නට අවශ්‍යබව පෙනේ. මේ පරිවර්තන වල අඩු පාඩුවක් ඇතොත් කරුණාකර COMMENTS  හි ලියන්න

CLICK  BELOW  TO ACCESS

දීඝ නිකාය 
මජ්ජිම නිකාය
සංයුක්ත නිකාය
අංගුත්තර නිකාය
ඛුද්දක නිකාය

සුත්රාන්ත දෙසනා අසන්නට 

Advertisements

AN 10-01-01. ආනිසංස වර්‍ගය -I

§AN 10.01-01.
කුසල සීල මත්‍ථිය සූත්‍රය

§1. ’’මා විසින් මෙසේ අසන ලදී.
එක් කාලයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර අසල අනේපිඬු මහ සිටානන් විසින් කරවන ලද ජෙතවනාරාමයෙහි වාසය කරණ සේක. එසමයෙහි දිනෙක  ආයුෂ්මත් ආනන්‍ද ස්ථවිරයන් වහන්සේ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත පැමිණ උන්වහන්සේට වන්දනා කොට මෙසේ ප්‍රශ්නයක් ඇසුහැ.

 ’’ස්වාමීනි, නිවැරදි සීලය  කුමක් ප්‍රයෝජනකොට ඇත්තාහුද? කුමක් අනුසස්කොට ඇත්තාහුද?’’

  • ’’ආනන්‍දය, නිවැරදි සීලය  පසුතැවිලි නොවීම ප්‍රයෝජනකොට ඇත්තාහ.
    පසුතැවිලි නොවීම අනුසස්කොට ඇත්තාහ.’’
  • ’’ස්වාමීනි, පසුතැවිලි නොවීම කුමක් ප්‍රයෝජනකොට ඇත්තේද,
    කුමක් අනුසස්කොට ඇත්තේද?’’
    ’’ආනන්‍දය, පසුතැවිලි නොවීම ප්‍රමෝදය පිණිසවේ. ප්‍රමෝදය අනුසස් වේ.’’
  • ’’ස්වාමීනි, ප්‍රමෝදය කුමක් ප්‍රයෝජනකොට ඇත්තේද,
    කුමක් අනුසස්කොට ඇත්තේද?’’
    ’’ආනන්‍දය, ප්‍රමෝදය ප්‍රීතිය පිණිසය, ප්‍රීතිය අනුසස්කොට ඇත්තේය.’’
  • ’’ස්වාමීනි, ප්‍රීතිය කුමක් පිණිසද, කුමක් අනුසස්කොට ඇත්තේද?’’
    ’’ආනන්‍දය, ප්‍රීතිය සංසිඳීම පිණිසය, සංසිඳීම අනුසස්කොට ඇත්තේය.’’
  • ’’ස්වාමීනි, සංසිඳීම කුමක් සඳහාද, කුමක් අනුසස්කොට ඇත්තේද?’’
    ’’ආනන්‍දය, සංසිඳීම සැපය සඳහාය, සැපය අනුසස්කොට ඇත්තේය.’’
  • ’’ස්වාමීනි, සැපය කුමක් සඳහාද? කුමක් අනුසස්කොට ඇත්තේද?’’
    ’’ආනන්‍දය, සැපය සිත එකඟකිරීම පිණිසය, සිත එකඟකිරීම අනුසස්කොට ඇත්තේය.’’
  • ’’ස්වාමීනි, සිත එකඟකිරීම කුමක් සඳහාද? කුමක් අනුසස්කොට ඇත්තේද?’’
    ’’ආනන්‍දය, සිත එකඟ කිරීම තරුණ විදර්‍ශනාව පිණිස වේ.
    තරුණ විදර්‍ශනාව අනුසස්කොට ඇත්තේ වේ.’’
  • ’’ස්වාමීනි, තරුණ විදර්‍ශනාව කුමක් සඳහාද? කුමක් අනුසස්කොට ඇත්තේද?’’
    ’’ආනන්‍දය, තරුණ විදර්‍ශනාව, බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය පිණිස වේ. බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය අනුසස්කොට ඇත්තේ වේ.’’
  • ’’ස්වාමීනි, බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය කුමක් පිණිසද, කුමක් අනුසස්කොට ඇත්තේද?’’
    ’’ආනන්‍දය, බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය අර්හත් ඵලය හා ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණය පිණිසය

’’ආනන්‍දය, මෙසේ නිවැරදි ශීලයෝ පසුතැවිලි නොවීම ප්‍රයෝජනයකොට ඇත්තාහ, පසුතැවිලි නොවීම අනුසස්කොට ඇත්තාහ. පසුතැවිලි නොවීම ප්‍රමෝදය ප්‍රයෝජනකොට ඇත්තාහ, ප්‍රමෝදය අනුසස්කොට ඇත්තාහ. ප්‍රමෝදය ප්‍රීතිය පිණිසය, ප්‍රීතිය අනුසස්කොට ඇත්තේය. ප්‍රීතිය සංසිඳීම පිණිසය, සංසිඳීම අනුසස්කොට ඇත්තේය. සන්සිඳීම සැපය පිණිසය, සැපය අනුසස්කොට ඇත්තේය. සැපය සිත එකඟ කිරීම පිණිසය, සිත එකඟ කිරීම අනුසස්කොට ඇත්තේය. සිත එකඟ කිරීම තරුණ විදර්‍ශනාව පිණිසය, තරුණ විදර්‍ශනාව අනුසස්කොට ඇත්තේය. තරුණ විදර්‍ශනාව බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය පිණිසය, බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය අනුසස්කොට ඇත්තේය. බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය අර්හත් ඵලය හා ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා නුවණ පිණිස වේ, අර්හත් ඵලය හා ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා නුවණ අනුසස්කොට ඇත්තේය. ආනන්‍දය, මෙසේ නිරවද්‍ය සිල්, ක්‍රමයෙන් අර්හත්වය පිණිස යත්.’’

§AN 10.01-0 2.
චෙතනා කරණීය සූත්‍රය

  •  ’’මහණෙනි,
    සීලයෙන් යුත් සිල්වතාට, ’ මට 
    පසුතැවිලිවීමක් නොවේවා’ යි සිතීමක් (පැතීමක්) අවශ්‍ය නොවේ.
    මහණෙනි,  මන්දයත්  සීලයෙන් යුත් සිල්වතාට, පසුතැවිලිවීමක් ඇති නොවීම ස්වභාවිකය. 
  • මහණෙනි, පසුතැවිලි නොවන්නාවූ ඔහු , ’මට ප්‍රමෝදය උපදීවා’ යි සිතීමක් (පැතීමක්) අවශ්‍ය නොවේ.
    පසුතැවිලි නොවන්නාහට  ප්‍රමෝදයක් ඉපදීම නිරතුව වේ.  මෙය ස්වභාවිකය.
  • මහණෙනි, ප්‍රමෝදයෙන් යුක්ත වූවහුට, ’ප්‍රීතිය මට උපදීවා’ සිතීමක් (පැතීමක්) අවශ්‍ය නොවේ.
    මහණෙනි, ප්‍රමෝද වූවහුට ප්‍රීතිය ඉපදීම ස්වභාවිකය.
  • මහණෙනි, ප්‍රීතියෙන් යුත් සිත ඇත්තාහට, ’මාගේ ශරීරය සංසිඳේවා’ යි සිතීමක් (පැතීමක්) අවශ්‍ය නොවේ.
    මහණෙනි, ප්‍රීතියෙන් යුත් සිත් ඇත්තාගේ ශරීරය සංසිඳේ, මෙය ස්වභාවිකය.
  • මහණෙනි, සන්සුන් සිත් ඇත්තාහට, ’සැපක් විඳිමි’ යි සිතීමක් (පැතීමක්) අවශ්‍ය නොවේ.. මහණෙනි, සන්සුන් කය ඇත්තේ  සැපයක්ම විඳී, මෙය ස්වභාවිකය.
  • මහණෙනි, එසේ සැප වින්දින්නාට, ’මාගේ සිත එකඟවේවා’, ‘සමාධියක් ඇති වේවා” යි සිතීමක් (පැතීමක්) අවශ්‍ය නොවේ.. මහණෙනි, සැප ඇත්තාගේ සිත එකඟ වේ, සමාධියටම පත්වේ.  මෙය ස්වභාවිකය.
  • ’’මහණෙනි, එකඟවූ සිත් ඇත්තාහට, ’තත්වූ පරිද්දෙන් දකින්නට හැකි වේවා ’ යි සිතීමක් (පැතීමක්) අවශ්‍ය නොවේ.
    මහණෙනි, එකඟවූ සිත් ඇති ඔහු  තත්වූ පරිද්දෙන් දනී, දකී, මෙය ස්වභාවිකය.
  • මහණෙනි, තත්වූ පරිද්දෙන් දන්නාහට, දක්නාහට. ’බලවත් විදර්‍ශනාවට පැමිණෙන්නෙමි, මාර්‍ගයට පැමිණෙන්නෙමි’ යි සිතීමක් (පැතීමක්) අවශ්‍ය නොවේ.
    මහණෙනි, තරුණ විදර්‍ශනා වෙන් දන්නාහට, දක්නාහු, බලවත් විදර්‍ශනාවට පැමිණේ, මාර්‍ගයට පැමිණේ.  මෙය ස්වභාවිකය.
  • මහණෙනි, බලවත් විදර්‍ශනාවට පැමිණියහුට, මාර්‍ගයට පැමිණියහුට, ’අර්හත් ඵලය හා ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණය ප්‍රත්‍යක්‍ෂ කරමි’ යි සිතීමක් (පැතීමක්) අවශ්‍ය නොවේ.
    මහණෙනි, බලවත් විදර්‍ශනාවට පැමිණියේ, ඔහු  මාර්‍ගයට පැමිණියේ වෙයි., අර්හත් ඵලය හා ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණය ප්‍රත්‍යක්‍ෂ කරයි යන්න  ධර්‍මතාවයකි.

’’මහණෙනි, මෙසේ

  • බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය අර්හත් ඵලය හා ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණ සඳහාය. අර්හත් ඵලය හා ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණය අනුසස්කොට ඇත්තාහ.
  • තරුණ විදර්‍ශනාව, බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය පිණිස වේ. බලවත් චිදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය අනුසස්කොට ඇත්තේ වේ. සිත එකඟ කිරිම තරුණ විදර්‍ශනාව පිණිස වේ. තරුණ විදර්‍ශනාව අනුසස්කොට ඇත්තේ වේ.
  • සැපය සමාධිය පිණිසය, සමාධිය අනුසස්කොට ඇත්තේය. සංසිඳීම සැපය පිණිසය. සැපය අනුසස්කොට ඇත්තේය. ප්‍රීතිය සන්සිඳීම පිණිසය, සන්සිඳීම අනුසස්කොට ඇත්තේය.
  • ප්‍රමෝදය ප්‍රීතිය පිණිස වේ, ප්‍රීතිය අනුසස්කොට ඇත්තේ වේ. නොපසුතැවිල්ල ප්‍රමෝදය පිණිස වේ. ප්‍රමෝදය අනුසස්කොට ඇත්තේ වේ.
  • නිරවද්‍ය ශීලයෝ නොපසුතැවිල්ල ප්‍රයෝජනකොට ඇත්තාහ, නොපසුතැවිල්ල අනුසස්කොට ඇත්තාහ.
  • මහණෙනි, මෙසේ  මෙතෙර වැනි ත්‍රෛභූමික වෘත්තයෙන් පරතෙරට යාමට ධර්‍මයෝම ධර්‍මයෙහිම පවතිත්, ධර්‍මයෝම ධර්මයන් පුරවත්.

§AN 10.01-03.
දුස්සීල හතුපනිස සූත්‍රය

§’’මහණෙනි,

  • සීලයෙන් වෙන්වූ දුස්සීලයාට පසුතැවිලි නොවීම නැසුනේ වේ.
  • පසුතැවිලි නොවීම නැතිකල්හි, නොපසුතැවිල්ලෙන් වැලක්කහුට ප්‍රමෝදය නැසුනේ වේ.
  • ප්‍රමෝදය නැති කල්හි ප්‍රමෝදයෙන් වැලැක්කහුට ප්‍රීතිය නැසුනේ වේ.
  • ප්‍රීතිය නැති කල්හි ප්‍රීතියෙන් වැලැක්කහුට සංසිඳීම නැසුනේ වේ.
  • සන්සිඳීම නැතිකල්හි සන්සිඳීමෙන් වැලැක්කහුට සැපය නැසුන කරුණ වේ.
  • සැපය නැති කල්හි සැපයෙන් වැලැක්කහුට සම්‍යක් සමාධිය නැසුනේ වේ.
  • සම්‍යක් සමාධිය නැති කල්හි සම්‍යක් සමාධායෙන් වැලැක්කහුට තරුණ විදර්‍ශනාව නැසුනේ වේ.
  • තරුණ විදර්‍ශනාව නැති කල්හි තරුණ විදර්‍ශනාවෙන් වැලැක්කහුට බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය නැසුනේ වේ.
  • බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය නැති කල්හි බලවත් විදර්‍ශනාවෙන් හා මාර්‍ගයෙන් වැලැක්කහුට අර්‍හත් ඵලය හා ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණය නැසුනේ වේ.

No

’’මහණෙනි, අතු කොළ නැති වෘක්ෂයක් යම් සේ,  පලතුරු (ඵලයන්ගෙන්)   සම්පූර්‍ණ නොවෙත්. පොත්තද, ඵලයද, හරයද සම්පූර්‍ණ නොවේ,

  • මහණෙනි, එසේම සීලයෙන් තොරවූ දුස්සීලයාට පසුතැවිලි වීම නැසුනේ නොවේ.
  • පසුතැවිලි වීම ඇතිකල්හි, පසුතැවිල්ලෙන් තැවෙන්නහුට ප්‍රමෝදය නැසුනේ වේ.
  • ප්‍රමෝදය නැති කල්හි ප්‍රමෝදයෙන් වැලැක්කහුට ප්‍රීතිය නැසුනේ වේ.
  • ප්‍රීතිය නැති කල්හි ප්‍රීතියෙන් වැලැක්කහුට සංසිඳීම නැසුනේ වේ.
  • සන්සිඳීම නැතිකල්හි සන්සිඳීමෙන් තොරවූවහුට  සැපයක් නැත්තේ වේ.
  • සැපය නැති කල්හි සැපයෙන් තොරවූ ඔහුට සම්‍යක් සමාධිය නොවැඩේ.
  • සම්‍යක් සමාධිය නැති කල්හි සම්‍යක් සමාධියෙන් තොරවූවහුට තරුණ විදර්‍ශනාව නැසුනේ වේ.
  • තරුණ විදර්‍ශනාව නැති කල්හි තරුණ විදර්‍ශනාවෙන් වැලැක්කහුට බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය නැසුනේ වේ. බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය නැති කල්හි බලවත් විදර්‍ශනාවෙන් හා මාර්‍ගයෙන් වැලැක්කහුට අර්‍හත් ඵලය හා ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණය නැසුනේ වේ.

’’එසේම මහණෙනි,

  •  සීලයෙන් යුක්ත සිල්වත්හට පසුතැවිලි වීම  සිදු නොවේ. 
  • පසුතැවිල්ලක්  නොමැති  කල්හි පසුතැවිල්ලෙන් තොර වූවහුට ප්‍රමෝදය හේතුව වේ.
  • ප්‍රමෝදය ඇති කල්හි ප්‍රමෝදයෙන් යුක්ත වූවහුට ප්‍රීතිය හේතුව වේ.
  • ප්‍රීතිය ඇති කල්හි ප්‍රීතියෙන් යුක්ත වූවහිට සංසිඳීම හේතුව වේ.
  • සංසිඳීම ඇති කල්හි සංසිඳීමෙන් යුක්ත වූවහුට සැපය හේතුව වේ.
  • සැපය ඇති කල්හි සැපයෙන් යුක්ත වූවහුට සම්‍යක් සමාධිය හේතුව වේ.
  • සම්‍යක් සමාධිය ඇති කල්හි සම්‍යක් සමාධියෙන් යුක්ත වූවහුට තරුණ විදර්‍ශනාව හේතුව වේ.
  • තරුණ විදර්‍ශනාව ඇතිකල්හි තරුණ විදර්‍ශනාවෙන් යුක්ත වූවහුට බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය හේතුව වේ.
  • බලවත් විදර්‍ශනාවෙන් හා මාර්‍ගය ඇති කල්හි බලවත් විදර්‍ශනාවෙන් හා මාර්‍ගයෙන් යුක්ත වූවහුට අර්හත් ඵල විමුක්තිය හා ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණය හේතුව වේ.

yes

’’මහණෙනි, අතු කොළ ඇති වෘක්‍ෂයක් යම් සේ, ඵලයන් ගෙන්   සම්පූර්‍ත්ණවයට පත් වේ. කොලවලින්ද  සම්පූර්‍ණ වීමට පත් වෙයි. . හරයද සම්පූර්‍ණ වීමට යයි.

මහණෙනි, එසේම

  • සීලයෙන් යුක්ත සිල්වත්හට පසුතැවිලි නොවීම හේතු වේ.
  • පසුතැවිල්ල නැති කල්හි පසුතැවිල්ලෙන් තොරවූවහුට ප්‍රමෝදය හේතු වේ.
  • ප්‍රමෝදය ඇති කල්හි ප්‍රමෝදයෙන් යුක්ත වූවහුට ප්‍රීතිය හේතු වේ.
  • ප්‍රීතිය ඇති කල්හි ප්‍රීතියෙන් යුක්ත වූවහිට සංසිඳීම හේතු වේ.
  • සංසිඳීම ඇති කල්හි සංසිඳීමෙන් යුක්ත වූවහුට සැපය හේතු වේ.
  • සැපය ඇති කල්හි සැපයෙන් යුක්ත වූවහුට සම්‍යක් සමාධිය හේතු වේ.
  • සම්‍යක් සමාධිය ඇති කල්හි සම්‍යක් සමාධියෙන් යුක්ත වූවහුට තරුණ විදර්‍ශනාව හේතුව වේ.
  • තරුණ විදර්‍ශනාව ඇතිකල්හි තරුණ විදර්‍ශනාවෙන් යුක්ත වූවහුට බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය හේතු වේ.
  • බලවත් විදර්‍ශනාවෙන් හා මාර්‍ගය ඇති කල්හි බලවත් විදර්‍ශනාවෙන් හා මාර්‍ගයෙන් යුක්ත වූවහුට අර්හත් ඵල විමුක්තිය හා ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණය හේතු වේ.

4. සාරීපුත්ත හතුපනිස සූත්‍රය

§එකල්හි වනාහි ආයුෂමත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ භික්‍ෂූන් ඇමතූ සේක. ’’ඇවැත්නි, සීලයෙන් වෙන්වූ දුස්සීලයාට පසුතැවිලි නොවීම නැසුනේ වේ. පසුතැවිලි නොවීම නැතිකල්හි, නොපසුතැවිල්ලෙන් වැලක්කහුට ප්‍රමෝදය නැසුනේ වේ. ප්‍රමෝදය නැති කල්හි ප්‍රමෝදයෙන් වැලැක්කහුට ප්‍රීතිය නැසුනේ වේ. ප්‍රීතිය නැති කල්හි ප්‍රීතියෙන් වැලැක්කහුට සංසිඳීම නැසුනේ වේ. සන්සිඳීම නැතිකල්හි සන්සිඳීමෙන් වැලැක්කහුට සැපය නැසුන කරුණ වේ. සැපය නැති කල්හි සැපයෙන් වැලැක්කහුට සම්‍යක් සමාධිය නැසුනේ වේ. සම්‍යක් සමාධිය නැති කල්හි සම්‍යක් සමාධායෙන් වැලැක්කහුට තරුණ විදර්‍ශනාව නැසුනේ වේ. තරුණ විදර්‍ශනාව නැති කල්හි තරුණ විදර්‍ශනාවෙන් වැලැක්කහුට බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය නැසුනේ වේ. බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය නැති කල්හි බලවත් විදර්‍ශනාවෙන් හා මාර්‍ගයෙන් වැලැක්කහුට අර්‍හත් ඵලය හා ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණය නැසුනේ වේ.
’’අතු කොළ නැති වෘක්ෂයක් යම් සේද, ඒකේ පලතුරුද සම්පූර්‍ණ නොවෙත්. පොත්තද, ඵලයද, හරයද සම්පූර්‍ණ නොවේද, මහණෙනි, එසේම සීලයෙන් වෙන්වූ දුස්සීලයාට පසුතැවිලි නොවීම නැසුනේ වේ. පසුතැවිලි නොවීම නැතිකල්හි, නොපසුතැවිල්ලෙන් වැලක්කහුට ප්‍රමෝදය නැසුනේ වේ. ප්‍රමෝදය නැති කල්හි ප්‍රමෝදයෙන් වැලැක්කහුට ප්‍රීතිය නැසුනේ වේ. ප්‍රීතිය නැති කල්හි ප්‍රීතියෙන් වැලැක්කහුට සංසිඳීම නැසුනේ වේ. සන්සිඳීම නැතිකල්හි සන්සිඳීමෙන් වැලැක්කහුට සැපය නැසුන කරුණ වේ. සැපය නැති කල්හි සැපයෙන් වැලැක්කහුට සම්‍යක් සමාධිය නැසුනේ වේ. සම්‍යක් සමාධිය නැති කල්හි සම්‍යක් සමාධායෙන් වැලැක්කහුට තරුණ විදර්‍ශනාව නැසුනේ වේ. තරුණ විදර්‍ශනාව නැති කල්හි තරුණ විදර්‍ශනාවෙන් වැලැක්කහුට බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය නැසුනේ වේ. බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය නැති කල්හි බලවත් විදර්‍ශනාවෙන් හා මාර්‍ගයෙන් වැලැක්කහුට අර්‍හත් ඵලය හා ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණය නැසුනේ වේ.
’’ඇවැත්නි, සීලයෙන් යුක්ත සිල්වත්හට පසුතැවිලි නොවීම හේතුව වේ. නොපසුතැවිල්ල ඇති කල්හි නොපසුතැවිල්ලෙන් යුක්ත වූවහුට ප්‍රමෝදය හේතුව වේ. ප්‍රමෝදය ඇති කල්හි ප්‍රමෝදයෙන් යුක්ත වූවහුට ප්‍රීතිය හේතුව වේ. ප්‍රීතිය ඇති කල්හි ප්‍රීතියෙන් යුක්ත වූවහිට සංසිඳීම හේතුව වේ. සංසිඳීම ඇති කල්හි සංසිඳීමෙන් යුක්ත වූවහුට සැපය හේතුව වේ. සැපය ඇති කල්හි සැපයෙන් යුක්ත වූවහුට සම්‍යක් සමාධිය හේතුව වේ. සම්‍යක් සමාධිය ඇති කල්හි සම්‍යක් සමාධියෙන් යුක්ත වූවහුට තරුණ විදර්‍ශනාව හේතුව වේ. තරුණ විදර්‍ශනාව ඇතිකල්හි තරුණ විදර්‍ශනාවෙන් යුක්ත වූවහුට බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය හේතුව වේ. බලවත් විදර්‍ශනාවෙන් හා මාර්‍ගය ඇති කල්හි බලවත් විදර්‍ශනාවෙන් හා මාර්‍ගයෙන් යුක්ත වූවහුට අර්හත් ඵල විමුක්තිය හා ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණය හේතුව වේ. ඇවැත්නි, අතු කොළ ඇති වෘක්‍ෂයක් යම් සේද, එහි පතුරුද සම්පූර්‍ණ වීමට යයි. පොතුද සම්පූර්‍ණ වීමට යයි. ඵලයද සම්පූර්‍ණ විමට යයි. හරයද සම්පූර්‍ණ වීමට යයි. ඇවැත්නි, සීලයෙන් යුක්ත සිල්වත්හට පසුතැවිලි නොවීම හේතුව වේ. නොපසුතැවිල්ල ඇති කල්හි නොපසුතැවිල්ලෙන් යුක්ත වූවහුට ප්‍රමෝදය හේතුව වේ. ප්‍රමෝදය ඇති කල්හි ප්‍රමෝදයෙන් යුක්ත වූවහුට ප්‍රීතිය හේතුව වේ. ප්‍රීතිය ඇති කල්හි ප්‍රීතියෙන් යුක්ත වූවහිට සංසිඳීම හේතුව වේ. සංසිඳීම ඇති කල්හි සංසිඳීමෙන් යුක්ත වූවහුට සැපය හේතුව වේ. සැපය ඇති කල්හි සැපයෙන් යුක්ත වූවහුට සම්‍යක් සමාධිය හේතුව වේ. සම්‍යක් සමාධිය ඇති කල්හි සම්‍යක් සමාධියෙන් යුක්ත වූවහුට තරුණ විදර්‍ශනාව හේතුව වේ. තරුණ විදර්‍ශනාව ඇතිකල්හි තරුණ විදර්‍ශනාවෙන් යුක්ත වූවහුට බලවත් විදර්‍ශනාව හා මාර්‍ගය හේතුව වේ. බලවත් විදර්‍ශනාවෙන් හා මාර්‍ගය ඇති කල්හි බලවත් විදර්‍ශනාවෙන් හා මාර්‍ගයෙන් යුක්ත වූවහුට අර්හත් ඵල විමුක්තිය හා ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණය හේතුව වේ.

10. 07. යමක වර්‍ගය – (ii)

3. නිට්ඨඞ්ගත සූත්‍රය

§ 1. මහණෙනි, යම් කිසි කෙනෙක් මා කෙරෙහි නිෂ්ටාවට ගියාහුද, ඒ සියල්ලෝ සම්‍යක් දෘෂ්ටියෙන් යුක්තවූවාහුය. සම්‍යක් දෘෂ්ටියෙන් යුක්ත ඒ පස් දෙනෙකුට මේ කාම භවයෙහි නිෂ්ටාවෝ වෙත්. පස් දෙනෙකුට මෙයින් පිට චුතවී, රූප භවයෙහි නිෂ්ටාවෝ වෙත්.

කවර පස් දෙනෙකුට මෙහි නිෂ්ටාවෝ වෙත්ද?

  • සත්වනවර රහත් වන පුද්ගලයාටද,
  • සයවෙනි වාරය දක්වා අතරදී රහත්වන කොලොංකොල පුද්ගලයාටද,
  • දෙවන වාරයේ රහත්වන එකබීජ පුද්ගලයාටද,
  • සකෘදාගාමී පුද්ගලයාටද,
  • යමෙක් මේ ආත්මයෙහි රහත්ද යන මේ පුද්ගලයන් පස් දෙනාට මෙහි නිෂ්ටාවෝ වෙත්.’’

§ 2 . ’’කවර පස් දෙනෙකුට මෙය හැර පිටදී නිෂ්ටාවෝ වෙත්ද?

  • පඤ්ච ශ්‍රද්‍ධාවාසයෙහි ආයුෂ අර්‍ධයක් අවසන් නොකර පිරිනිවෙන අන්තරා පරිනිබ්බායීද,
  • අර්‍ධයක් අවසන්තොට පිරිනිවෙන උපච්චාපරිනිබ්බායීද,
  • උත්සාහයෙන් කෙළෙස් නැති කරණ සසංඛාර පරිනිබ්බායීද,
  • නිදුකින් ක්ලේශ පරිනිර්‍වාණය කරණ අසංඛාර පරිනිබ්බායිය,
  • අවිහයේ සිට අකනිෂ්ටය දක්වා ගොස් කෙලෙස් නසන උද්‍ධංසොත අකනිඨගාමිණී යන මේ පස් දෙනාට මෙය හැර නිෂ්ටාවෝ වෙත්.

මහණෙනි, යම් කිසි කෙනෙක් මා කෙරෙහි නිෂ්ටාවට පැමිණියාහුද, ඒ සියල්ලෝ සම්‍යක් දෘෂ්ටියෙන් යුක්තවූවාහුය. ඒ දෘෂ්ටියෙන් යුක්තවූ මේ පස් දෙනාට මෙහි නිෂ්ටාවෝ වෙත්. මේ පස් දෙනාට මෙය හැර නිෂ්ටාවෝ වෙත්.

4. අවෙච්චප්පසන්න සූත්‍රය

§ 1. ’’මහණෙනි, යම් කෙනෙක් මා කෙරෙහි අචල ශ්‍රද්‍ධාවෙන් යුක්තවූවාහුද, ඒ සියල්ලෝ සොවාන්හ. ඒ සෝවාන් පුද්ගලයෝ පස් දෙනාට මෙහි නිෂ්ටාවෝ වෙත්. පස් දෙනෙකුට මෙය හැර නිෂ්ටා වෙත්.
’’කවර පස් දෙනෙකුට මෙහි නිෂ්ටාවෝ වෙත්ද?

  • සත්වනවර රහත් වන පුද්ගලයාටද,
  • සයවෙනි වාරය දක්වා අතරදී රහත්වන කොලොංකොල පුද්ගලයාටද,
  • දෙවන වාරයේ රහත්වන එකබීජ පුද්ගලයාටද,
  • සකෘදාගාමී පුද්ගලයාටද,
  • යමෙක් මේ ආත්මයෙහි රහත්ද යන මේ පුද්ගලයන් පස් දෙනාට මෙහි නිෂ්ටාවෝ වෙත්.’’

’’කවර පස් දෙනෙකුට මෙය හැර පිටදී නිෂ්ටාවෝ වෙත්ද?

  • පඤ්ච ශ්‍රද්‍ධාවාසයෙහි ආයුෂ අර්‍ධයක් අවසන් නොකර පිරිනිවෙන අන්තරා පරිනිබ්බායීද,
  • අර්‍ධයක් අවසන්තොට පිරිනිවෙන උපච්චාපරිනිබ්බායීද,
  • උත්සාහයෙන් කෙළෙස් නැති කරණ සසංඛාර පරිනිබ්බායීද,
  • නිදුකින් ක්ලේශ පරිනිර්‍වාණය කරණ අසංඛාර පරිනිබ්බායිය,
  • අවිහයේ සිට අකනිෂ්ටය දක්වා ගොස් කෙලෙස් නසන උද්‍ධංසොත අකනිඨගාමිණී යන මේ පස් දෙනාට මෙය හැර නිෂ්ටාවෝ වෙත්.

මහණෙනි, යම් කිසි කෙනෙක් මා කෙරෙහි නිෂ්ටාවට පැමිණියාහුද, ඒ සියල්ලෝ සම්‍යක් දෘෂ්ටියෙන් යුක්තවූවාහුය. ඒ දෘෂ්ටියෙන් යුක්තවූ මේ පස් දෙනාට මෙහි නිෂ්ටාවෝ වෙත්. මේ පස් දෙනාට මෙය හැර නිෂ්ටාවෝ වෙත්.

5. පඨම සුඛ සුත්තං හෙවත් සාමණ්ඩකානී සූත්‍රය

§ 2.
එක් කාලයෙක්හි ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ මගධ රට නාලක ගමෙහි වාසය කරණ සේක. ඉක්බිති සාමණ්ඩකානී පරිබ්‍රාජක තෙම ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ යම් තැනෙක්හිද, එහි පැමිණියේය. පැමිණ, ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ සමග සතුටු වීය. සතුටු වියයුතු, සිහි කටයුතු කථාව කොට නිමවා එකත්පසෙක සිටියේය.
එකත්පසෙක සිටි සාමණ්ඩකානී පරිබ්‍රාජක තෙම ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේට,

’’ඇවැත්නි, ශාරීපුත්‍රය, සැප දුක කිමෙක්දැ’’ යි ඇසීය. ’’ඇවැත්නි, ඉපදීම දුකය, නොඋපදීම සැපය. ඇවැත්නි, ඉපදීම ඇති කල්හි සීත, උෂ්ණ, කනු කැමැත්ත, පිපාසය, මළමූත්‍ර පහකිරීම, ගිනිදෑම, දඬු වැදීම, ආයුධ වැදීම, යන මේ දුක් කැමති විය යුතුය. නෑයෝද, මිත්‍රයෝද, ඔහු කරා පැමිණ එක්වී දුක්යයි හඬත්. ඇවැත්නි, ඉපදීම ඇති කල්හි මේ දුක පැමිණේ. ඇවැත්නි, නොඉපදීම ඇති කල්හි, මේ සැපය බලාපොරොත්තු විය යුතුය. සීතයක් නැත. උෂ්ණයක් නැත. බඩගින්නක් නැත. පිපාසාවක් නැත. මළමූත්‍ර පහකිරීමක් නැත. ගිනිදෑමක් නැත. දඬු වැදීමක් නැත. ආයුධ වැදීමක් නැත. මේ සැප කැමති විය යුතුයි. නෑයෝද, මිත්‍රයෝද ඔහු වෙත පැමිණ එක්වී කණගාටු නොවෙත්. ඇවැත්නි, නොඉපදීම ඇති කල්හි මේ සැපය බලාපොරොත්තු විය යුතුයි.’

6. දුතිය සාමණ්ඩ සූත්‍රය

§ 2.
එක් කාලයෙක්හි ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ මගධ රට නාලක ගමෙහි වාසය කරණ සේක. ඉක්බිති සාමණ්ඩකානී පරිබ්‍රාජක තෙම ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ යම් තැනෙක්හිද, එහි පැමිණියේය. පැමිණ, ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ සමග සතුටු වීය. සතුටු වියයුතු, සිහි කටයුතු කථාව කොට නිමවා එකත්පසෙක සිටියේය.
එකත්පසෙක සිටි සාමණ්ඩකානී පරිබ්‍රාජක තෙම ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍රයන් වහන්සේට, ’’ඇවැත්නි, ශාරීපුත්‍රය, මේ ධර්‍ම විනයෙහි කුමක් සැපද, කුමක් දුක්දැ’’ යි ඇසීය. ’’ඇවැත්නි, මේ ධර්‍ම විනයයෙහි නොඇලීම දුක්ය, ඇලීම සැපය. ඇවැත්නි, නොඇලීම ඇති කල්හි යන්නේද සැපක් යහපතක් නොලබයි. සිටියේද සැපක් යහපතක් නොලබයි. හුන්නේද, සැපක් යහපතක් නොලබයි. හෝනේද, ගමට ගියේද, වනයට ගියේද, රුක්මුලට ගියේද, හිස් ගෙවලට ගියේද, අවකාශ ස්ථානවලට ගියේද, සංඝයා මැදට ගියේද, සැපක් යහපතක් නොලබයි. ඇවැත්නි, නොඇලීම ඇති කල්හි මේ දුක කැමති විය යුතුයි. (ධර්‍ම විනයයෙහි) ඇලීම ඇති කල්හි මේ සැප කැමති විය යුතුයි. යන්නේද සැපක් යහපතක් ලබයි. සිටියේ, හුන්නේ හෝ ගමට වැදුනේ ගෙදරට ගියේ, රුක් මුලට ගියේ, හිස් ගෙවලට ගියේ, අවකාශ ස්ථානවලට ගියේ, සඟ මැදට ගියේ, සැපක් යහපතක් විඳියි. ඇවැත්නි, ඇල්ම ඇති කල්හි මේ සැප බලාපොරොත්තු විය යුතුයි.’’

7. පඨම නලකපාන සූත්‍රය

§ 2.
එක් කාලයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කොසොල් රට චාරිකාවෙහි හැසිරෙන සේක් මහත් භික්‍ෂු සමූහයක් සමග නළපාන නම් කොසොල් රට වාසීන්ගේ නියම් ගමක් වේද, එහි විසූ සේක. එහි වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ නළපාන ගමෙහි, පලාස වනයෙහි වාසය කරණ සේක. එකල්හි වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පොහෝ දිනයෙහි භික්‍ෂු සංඝයා පිරිවරා වැඩ හුන්නේ වේ. ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රාත්‍රියෙහි බොහෝ වේලාවක්ම භික්‍ෂූන් සමග ධාර්මික කථාවෙන් කරුණු දක්වා, පෙන්වා, සමාදන් කරවා, තෙදගන්වා, සතුටු කරවා, තුෂ්ණීම්භූතවූ භික්‍ෂු සංඝයා බලා ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍රයන් වහන්සේට ආමන්ත්‍රණය කළ සේක.
’’ශාරීපුත්‍රය, භික්‍ෂු සංඝයා පහවූ නිදිබර ගතියෙන් යුක්තය. ශාරීපුත්‍රය, භික්‍ෂූන්ට ධර්‍ම කථාව කිරීමට ඒ ඔබට වැටහේවා. මාගේපිට රිදේ. ඒ නිසා මම නවතින්නෙමි.’’
’ස්වාමීනි, එසේය’ යි ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට උත්තර දුන්හ. ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සඟල සිවුර සතරට නමා, දකුණු පාර්‍ශවයෙන් පාදයෙහි පය පිහිටුවා සිහියෙන්, මනා නුවණින් නැගිටින සංඥාව මෙනෙහි කොට සිංහසෙය්‍යාව කළ සේක.
එකල්හි වනාහි, ’’ඇවැත් භික්‍ෂූනි’’ යි ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ භික්‍ෂූන් ආමන්ත්‍රණය කළ සේක. ඒ භික්‍ෂූහු, ’’ඇවැත්නි’’ යි ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේට උත්තර දුන්හ. ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ, ’’ඇවැත්නි, යම් කිසි කෙනෙකුට කුශල ධර්‍මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාව නැද්ද, ලජ්ජාවක් නැද්ද, බියක් නැද්ද, වීර්‍ය්‍යයක් නැද්ද, ප්‍රඥාවක් නැද්ද, ඕහට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් හෝ එයිද, කුශල ධර්‍මයන්හි හානියක්ම කැමති විය යුතුය. වැඩීමක් නොවේ. ඇවැත්නි, යම් සේ කළුවර පක්‍ෂයෙහි චන්‍ද්‍රයාගේ යම්රෑ දවාලක් එයිද, වර්‍ණයෙන් පිරිහෙයි. වටයෙන් පිරිහෙයි. ආලෝකයෙන් පිරිහෙයි. උස මහතින් පිරිහෙයි. ඇවැත්නි, එසේම කුශල ධර්‍මයන්හි යම් කිසිවෙකුට ශ්‍රද්‍ධාවක් නැද්ද, ලජ්ජාවක් නැද්ද, බියක් නැද්ද, වීර්‍ය්‍යයක් නැද්ද, ප්‍රඥාවක් නැද්ද, ඕහට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් හෝ එයිද, කුශල ධර්‍මයන්හි හානියක්ම කැමති විය යුතුය. වැඩීමක් නොවේ.
’’ඇවැත්නි, අශ්‍රද්‍ධාවත් පුරුෂ පුද්ගලයාය යන මෙය පිරිහීමකි. ලජ්ජා නැති පුද්ගලයාය යන මෙය පිරිහීමකි. බිය නැති පුද්ගලයාය යන මෙය පිරිහීමකි. කම්මැලි, නුවණ නැති, ක්‍රොධ කරණ, බද්‍ධ වෛරය ඇති, ලාමක බලාපොරොත්තු ඇති, පාප මිත්‍රයන් ඇති, වැරදි දෘෂ්ඨි ඇති පුරුෂ පුද්ගලයාය යන මෙය පිරිහීමකි.
’’ඇවැත්නි, යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් ඇත්ද, (පවට) ලජ්ජාවක් ඇත්ද, පවට බියක් ඇත්ද, වීර්‍ය්‍යයක්, ප්‍රඥාවක් ඇත්ද, ඔහුට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් ඒද, කුශල ධර්මයන්හි අභිවෘද්‍ධියක්ම කැමති විය යුතුය. පිරිහීමක් නොවේ. ඇවැත්නි, යම් සේ පුර පක්‍ෂයෙහි චන්‍ද්‍රයාගේ යම්රෑ දවාලක් ඒද වැඩේමය. පාටින් වැඩෙයි. වටයෙන් වැඩෙයි. ආලෝකයෙන් වැඩෙයි. උස මහතින් වැඩෙයි. ඇවැත්නි, එසේම යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් ඇද්ද (පවට) ලජ්ජාවක් ඇද්ද, (පවට) බියක් ඇද්ද, වීර්‍ය්‍යයක් ප්‍රඥාවක් ඇද්ද, ඔහුට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, කුශල ධර්මයන්හි වැඩීමක්ම කැමති විය යුතුය. පිරිහිමක් නොවේ.
’’ඇවැත්නි, ශ්‍රද්‍ධාවත් පුරුෂ පුද්ගලයාය යන මෙය නොපිරිහීමකි. ලජ්ජා ඇති, බිය ඇති, පටන්ගත් වීර්‍ය්‍යය ඇති, නුවණ ඇති, ක්‍රොධ නොකරණ, බද්‍ධ වෛර නැති, වැඩි බලාපොරොත්තු නැති, යහපත් මිතුරන් ඇති, සම්‍යක් දෘෂ්ඨික පුරුෂයාය යන මෙය, ඇවැත්නි, නොපිරිහීමකි.’’
ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ නැගිට ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේට ආමක්ත්‍රණය කළ සේක. ’’ශාරීපුත්‍රය, යහපත. ශාරීපුත්‍රය, යම් කිසි කෙනෙකුට කුශල ධර්‍මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාව නැද්ද, ලජ්ජාවක් නැද්ද, බියක් නැද්ද, වීර්‍ය්‍යයක් නැද්ද, ප්‍රඥාවක් නැද්ද, ඕහට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් හෝ එයිද, කුශල ධර්‍මයන්හි හානියක්ම කැමති විය යුතුය. වැඩීමක් නොවේ. ශාරීපුත්‍රය, යම් සේ කළුවර පක්‍ෂයෙහි චන්‍ද්‍රයාගේ යම්රෑ දවාලක් එයිද, වර්‍ණයෙන් පිරිහෙයි. වටයෙන් පිරිහෙයි. ආලෝකයෙන් පිරිහෙයි. උස මහතින් පිරිහෙයි. ශාරීපුත්‍රය, එසේම කුශල ධර්‍මයන්හි යම් කිසිවෙකුට ශ්‍රද්‍ධාවක් නැද්ද, ලජ්ජාවක් නැද්ද, බියක් නැද්ද, වීර්‍ය්‍යයක් නැද්ද, ප්‍රඥාවක් නැද්ද, ඕහට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් හෝ එයිද, කුශල ධර්‍මයන්හි හානියක්ම කැමති විය යුතුය. වැඩීමක් නොවේ.
’’ ශාරීපුත්‍රය, අශ්‍රද්‍ධාවත් පුරුෂ පුද්ගලයාය යන මෙය පිරිහීමකි. ලජ්ජා නැති පුද්ගලයාය යන මෙය පිරිහීමකි. බිය නැති පුද්ගලයාය යන මෙය පිරිහීමකි. කම්මැලි, නුවණ නැති, ක්‍රොධ කරණ, බද්‍ධ වෛරය ඇති, ලාමක බලාපොරොත්තු ඇති, පාප මිත්‍රයන් ඇති, වැරදි දෘෂ්ඨි ඇති පුරුෂ පුද්ගලයාය යන මෙය පිරිහීමකි.
’’ ශාරීපුත්‍රය, යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් ඇත්ද, (පවට) ලජ්ජාවක් ඇත්ද, පවට බියක් ඇත්ද, වීර්‍ය්‍යයක්, ප්‍රඥාවක් ඇත්ද, ඔහුට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් ඒද, කුශල ධර්මයන්හි අභිවෘද්‍ධියක්ම කැමති විය යුතුය. පිරිහීමක් නොවේ. ශාරීපුත්‍රය, යම් සේ පුර පක්‍ෂයෙහි චන්‍ද්‍රයාගේ යම්රෑ දවාලක් ඒද වැඩේමය. පාටින් වැඩෙයි. වටයෙන් වැඩෙයි. ආලෝකයෙන් වැඩෙයි. උස මහතින් වැඩෙයි. ශාරීපුත්‍රය, එසේම යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් ඇද්ද (පවට) ලජ්ජාවක් ඇද්ද, (පවට) බියක් ඇද්ද, වීර්‍ය්‍යයක් ප්‍රඥාවක් ඇද්ද, ඔහුට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, කුශල ධර්මයන්හි වැඩීමක්ම කැමති විය යුතුය. පිරිහිමක් නොවේ.
’’ ශාරීපුත්‍රය, ශ්‍රද්‍ධාවත් පුරුෂ පුද්ගලයාය යන මෙය නොපිරිහීමකි. ලජ්ජා ඇති, බිය ඇති, පටන්ගත් වීර්‍ය්‍යය ඇති, නුවණ ඇති, ක්‍රොධ නොකරණ, බද්‍ධ වෛර නැති, වැඩි බලාපොරොත්තු නැති, යහපත් මිතුරන් ඇති, සම්‍යක් දෘෂ්ඨික පුරුෂයාය යන මෙය, ඇවැත්නි, නොපිරිහීමකි.’’

8. දුතියනළකපාන සුත්තං 8. පලසවන සූත්‍රය

§ 2.
එක් කාලයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කොසොල් රට චාරිකාවෙහි හැසිරෙන සේක් මහත් භික්‍ෂු සමූහයක් සමග නළපාන නම් කොසොල් රට වාසීන්ගේ නියම් ගමක් වේද, එහි විසූ සේක. එහි වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ නළපාන ගමෙහි, පලාස වනයෙහි වාසය කරණ සේක. එකල්හි වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පොහෝ දිනයෙහි භික්‍ෂු සංඝයා පිරිවරා වැඩ හුන්නේ වේ. ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රාත්‍රියෙහි බොහෝ වේලාවක්ම භික්‍ෂූන් සමග ධාර්මික කථාවෙන් කරුණු දක්වා, පෙන්වා, සමාදන් කරවා, තෙදගන්වා, සතුටු කරවා, තුෂ්ණීම්භූතවූ භික්‍ෂු සංඝයා බලා ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍රයන් වහන්සේට ආමන්ත්‍රණය කළ සේක.
’’ශාරීපුත්‍රය, භික්‍ෂු සංඝයා පහවූ නිදිබර ගතියෙන් යුක්තය. ශාරීපුත්‍රය, භික්‍ෂූන්ට ධර්‍ම කථාව කිරීමට ඒ ඔබට වැටහේවා. මාගේපිට රිදේ. ඒ නිසා මම නවතින්නෙමි.’’
’ස්වාමීනි, එසේය’ යි ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට උත්තර දුන්හ. ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සඟල සිවුර සතරට නමා, දකුණු පාර්‍ශවයෙන් පාදයෙහි පය පිහිටුවා සිහියෙන්, මනා නුවණින් නැගිටින සංඥාව මෙනෙහි කොට සිංහසෙය්‍යාව කළ සේක.
එකල්හි වනාහි, ’’ඇවැත් භික්‍ෂූනි’’ යි ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ භික්‍ෂූන් ආමන්ත්‍රණය කළ සේක. ඇවැත්නි, යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්‍මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් නැත්තේද, පවට ලජ්ජාවක් නැත්තේද, බියක් නැත්තේද, වීර්‍ය්‍යයක්, ප්‍රඥාවක්, කන් යොමු කිරීමක්, බණ දැරීමක්, අර්ත්‍ථ සෙවීමක්, දහම් අනුව හැසිරීමක්, කුශල ධර්‍මයන්හි අප්‍රමාදයක් නැත්තේද, ඕහට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, කුශල ධර්‍මයන්හි හානියක්ම කිව යුතුය. වැඩීමක් කැමති නොවිය යුතුය.
’’ඇවැත්නි, කළුවර පක්‍ෂයෙහි චන්‍ද්‍රයාගේ යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, පිරිහේ. එය පාටින් පිරිහෙයි. අවටින් පිරිහෙයි. ආලෝකයෙන් පිරිහෙයි. උස මහතින් පිරිහෙයි. ඇවැත්නි, එසේම යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්‍මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් නැද්ද, ලජ්ජාවක්, බියක්, වීර්‍ය්‍යයක්, ප්‍රඥාවක්, කන් යොමු කිරීමක්, බණ දැරීමක්, අර්ත්‍ථය පරීක්‍ෂා කිරීමක්, බණ අනුව පිළිපැදීමක්, කුශල ධර්‍මයන්හි නොපමාවක් නැත්තේද, ඔහුට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් ඒද, කුශල ධර්‍මයන්හි පිරිහීමට කැමති විය යුතුය. වැඩීම නොවේ.
’’ඇවැත්නි, යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් ඇත්තේද, පවට ලජ්ජාවක් ඇත්තේද. පවට බියක් ඇත්තේද, වීර්‍ය්‍යයක් ඇත්තේද, ප්‍රඥාවක්, කන් යොමු කිරීමක්, බණ දැරීමක්, අර්ත්‍ථ පරීක්‍ෂාවක්, ධර්මය අනුව පිළිපැදීමක්, කුශල ධර්‍මයන්හි අප්‍රමාදයක් ඇත්තේද, ඔහුට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, කුශල ධර්‍මයන්හි අභිවෘද්‍ධියක්ම කැමති විය යුතුය. පිරිහීමක් කැමති නොවිය යුතුය. ඇවැත්නි, පුර පක්‍ෂයෙහි චන්‍ද්‍රයාගේ යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, පාටින් වැඩෙයි. අවටින් වැඩෙයි. ආලෝකයෙන් වැඩෙයි. උස මහතින් වැඩෙයි. ඇවැත්නි, එසේම යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් ඇද්ද, (පවට) ලජ්ජාවක් ඇද්ද, (පවට) බියක් ඇද්ද, වීර්‍ය්‍යයක් ඇද්ද, ප්‍රඥාවක්, කන් යොමු කිරීමක්, බණ දැරීමක්, අර්ත්‍ථ සෙවීමක්, බණ අනුව පිළිපැදීමක් ඇද්ද, කුශල ධර්‍මයන්හි අප්‍රමාදයක් ඇද්ද, ඔහුට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, කුශල ධර්‍මයන්හි අභිවෘද්‍ධියක්ම කැමති විය යුතුය. පිරිහීමක් නොවේ.’’
ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ නැගිට ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍රයන් වහන්සේට ඇමතූ සේක. ’’ශාරීපුත්‍රය, යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්‍මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් නැත්තේද, පවට ලජ්ජාවක් නැත්තේද, බියක් නැත්තේද, වීර්‍ය්‍යයක්, ප්‍රඥාවක්, කන් යොමු කිරීමක්, බණ දැරීමක්, අර්ත්‍ථ සෙවීමක්, දහම් අනුව හැසිරීමක්, කුශල ධර්‍මයන්හි අප්‍රමාදයක් නැත්තේද, ඕහට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, කුශල ධර්‍මයන්හි හානියක්ම කිව යුතුය. වැඩීමක් කැමති නොවිය යුතුය.
’’ශාරීපුත්‍රය, කළුවර පක්‍ෂයෙහි චන්‍ද්‍රයාගේ යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, පිරිහේ. එය පාටින් පිරිහෙයි. අවටින් පිරිහෙයි. ආලෝකයෙන් පිරිහෙයි. උස මහතින් පිරිහෙයි. ඇවැත්නි, එසේම යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්‍මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් නැද්ද, ලජ්ජාවක්, බියක්, වීර්‍ය්‍යයක්, ප්‍රඥාවක්, කන් යොමු කිරීමක්, බණ දැරීමක්, අර්ත්‍ථය පරීක්‍ෂා කිරීමක්, බණ අනුව පිළිපැදීමක්, කුශල ධර්‍මයන්හි නොපමාවක් නැත්තේද, ඔහුට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් ඒද, කුශල ධර්‍මයන්හි පිරිහීමට කැමති විය යුතුය. වැඩීම නොවේ.
’’ශාරීපුත්‍රය , යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් ඇත්තේද, පවට ලජ්ජාවක් ඇත්තේද. පවට බියක් ඇත්තේද, වීර්‍ය්‍යයක් ඇත්තේද, ප්‍රඥාවක්, කන් යොමු කිරීමක්, බණ දැරීමක්, අර්ත්‍ථ පරීක්‍ෂාවක්, ධර්මය අනුව පිළිපැදීමක්, කුශල ධර්‍මයන්හි අප්‍රමාදයක් ඇත්තේද, ඔහුට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, කුශල ධර්‍මයන්හි අභිවෘද්‍ධියක්ම කැමති විය යුතුය. පිරිහීමක් කැමති නොවිය යුතුය. ඇවැත්නි, පුර පක්‍ෂයෙහි චන්‍ද්‍රයාගේ යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, පාටින් වැඩෙයි. අවටින් වැඩෙයි. ආලෝකයෙන් වැඩෙයි. උස මහතින් වැඩෙයි. ඇවැත්නි, එසේම යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් ඇද්ද, (පවට) ලජ්ජාවක් ඇද්ද, (පවට) බියක් ඇද්ද, වීර්‍ය්‍යයක් ඇද්ද, ප්‍රඥාවක්, කන් යොමු කිරීමක්, බණ දැරීමක්, අර්ත්‍ථ සෙවීමක්, බණ අනුව පිළිපැදීමක් ඇද්ද, කුශල ධර්‍මයන්හි අප්‍රමාදයක් ඇද්ද, ඔහුට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, කුශල ධර්‍මයන්හි අභිවෘද්‍ධියක්ම කැමති විය යුතුය. පිරිහීමක් නොවේ.’’

9. පඨමකථාවත්ථුසුත්තං 9. දසකථාවත්‍ථු සූත්‍රය

§ 2.
එක් කාලයක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර අසල අනේපිඬු මහ සිටානන් විසින් කරවන ලද ජේතවනාරාමයෙහි වාසය කරණ සේක. එකල්හි වනාහි බොහෝ භික්‍ෂූහු පසුබත පිණ්ඩපාතයෙන් වැළැක්කාහු, උපස්ථාන ශාලාවෙහි හුන්නාහු, රැස්වූවාහු, නන්වැදෑරුම් තිරිසන් කථාවෙන් යෙදී වාසය කරත්. ඒ කෙසේද, රජුන් පිළිබඳ කථා, සොරුන් පිළිබඳ කථා, මහාමාත්‍යයන් පිළිබඳ කථා, සේනාවන් පිළිබඳ කථා, බියවීම පිළිබඳ කථා, යුද්‍ධ පිළිබඳ කථා, ආහාර පිළිබඳ කථා, පානය පිළිබඳ කථා, වස්ත්‍ර පිළිබඳ කථා, නිදීම පිළිබඳ කථා, මල් පිළිබඳ කථා, ගඳ සුවඳ පිළිබඳ කථා, ඤාතීන් පිළිබඳ කථා, යානා පිළිබඳ කථා, ගම් පිළිබඳ කථා, නියම් ගම් පිළිබඳ කථා, නුවර පිළිබඳ කථා, දනවු පිළිබඳ කථා, ස්ත්‍රීන් පිළිබඳ කථා, සූරකම් පිළිබඳ කථා, මාර්‍ග පිළිබඳ කථා, වතුර ගෙන යන තැන් පිළිබඳ කථා, පූර්‍ව ප්‍රෙතයන් පිළිබඳ කථා, නොයෙක් ආකාර ඇති කථා, ලෝකයේ අග මුල ගැන කථා, භවයෙන් භවය පිළිබඳ කථා, යන මෙසේයි.
ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සවස් කාලයෙහි ඵල සමවතින් නැගී සිටි සේක්, උපස්ථාන ශාලාව යම් තැනෙක්හිද, එහි වැඩි සේක. වැඩ, පැනවූ අස්නෙහි වැඩ සිටි සේක. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩ සිට, ’’මහණෙනි, දැන් කවර කථාවකින් යුක්තව සිටියාහුද, තොප විසින් කවර කථාවක් කොට නතර කරණ ලද්දීදැ’’ යි භික්‍ෂූන් ඇමතූ සේක.
’’ෂ්වාමීනි, මෙහි අපි බතින් පසු පිණ්ඩපාතයෙන් වැළැක්කාහු, උපස්ථාන ශාලාවෙහි හුන්නාහු, රැස්වූවාහු, නානාප්‍රකාර තිරිසන් කථාවෙන් යුක්තවූවාහු වසමු. ඒ කවරේද? රජුන් පිළිබඳ කථා, සොරුන් පිළිබඳ කථා, මහාමාත්‍යයන් පිළිබඳ කථා, සේනාවන් පිළිබඳ කථා, බියවීම පිළිබඳ කථා, යුද්‍ධ පිළිබඳ කථා, ආහාර පිළිබඳ කථා, පානය පිළිබඳ කථා, වස්ත්‍ර පිළිබඳ කථා, නිදීම පිළිබඳ කථා, මල් පිළිබඳ කථා, ගඳ සුවඳ පිළිබඳ කථා, ඤාතීන් පිළිබඳ කථා, යානා පිළිබඳ කථා, ගම් පිළිබඳ කථා, නියම් ගම් පිළිබඳ කථා, නුවර පිළිබඳ කථා, දනවු පිළිබඳ කථා, ස්ත්‍රීන් පිළිබඳ කථා, සූරකම් පිළිබඳ කථා, මාර්‍ග පිළිබඳ කථා, වතුර ගෙන යන තැන් පිළිබඳ කථා, පූර්‍ව ප්‍රෙතයන් පිළිබඳ කථා, නොයෙක් ආකාර ඇති කථා, ලෝකයේ අග මුල ගැන කථා, භවයෙන් භවය පිළිබඳ කථා, යන මෙසේයයි කියායි.
’’මහණෙනි, ශ්‍රද්‍ධාවෙන් ගිහිගෙයින් නික්ම, අනගාරිය නම් ශාසනයෙහි පැවිදිවූ යම් බඳුවූ තෙපි රජුන් පිළිබඳ කථා, සොරුන් පිළිබඳ කථා, මහාමාත්‍යයන් පිළිබඳ කථා, සේනාවන් පිළිබඳ කථා, බියවීම පිළිබඳ කථා, යුද්‍ධ පිළිබඳ කථා, ආහාර පිළිබඳ කථා, පානය පිළිබඳ කථා, වස්ත්‍ර පිළිබඳ කථා, නිදීම පිළිබඳ කථා, මල් පිළිබඳ කථා, ගඳ සුවඳ පිළිබඳ කථා, ඤාතීන් පිළිබඳ කථා, යානා පිළිබඳ කථා, ගම් පිළිබඳ කථා, නියම් ගම් පිළිබඳ කථා, නුවර පිළිබඳ කථා, දනවු පිළිබඳ කථා, ස්ත්‍රීන් පිළිබඳ කථා, සූරකම් පිළිබඳ කථා, මාර්‍ග පිළිබඳ කථා, වතුර ගෙන යන තැන් පිළිබඳ කථා, පූර්‍ව ප්‍රෙතයන් පිළිබඳ කථා, නොයෙක් ආකාර ඇති කථා, ලෝකයේ අග මුල ගැන කථා, භවයෙන් භවය පිළිබඳ කථා, යන නානාප්‍රකාර කථාවෙන් යුක්තව වාසය කරව්ද, මෙය තොපට නුසුදුසුය.
’’මහණෙනි, මේ කථා වස්තු දසයක් වෙත්. කවර දසයක්ද යත්, ආශා අඩු කථාය, ලද දෙයින් සතුටුවන කථාය, විවේක පිළිබඳ කථාය, නොඇලීම පිළිබඳ කථාය, වීර්‍ය්‍යය පටන් ගැනීම පිළිබඳ කථාය, ශීලය පිළිබඳ කථාය, සිත එකඟ කිරීම පිළිබඳ කථාය, ප්‍රඥාව පිළිබඳ කථාය, කෙලෙසුන්ගෙන් මිදීම පිළිබඳ කථාය, ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණ පිළිබඳ කථාය. මහණෙනි, මේ දස කථා වස්තූහු වෙත්. මහණෙනි, තෙපි මේ දස කථා වස්තු ගනිමින්ම කථා කියව්. මෙසේ මහත් ඎද්‍ධි ඇති, මහත් ආනුභාව ඇති, මේ චන්‍ද්‍ර සූර්‍ය්‍යයන්ගේ තම තෙදින් ඒ තෙද යට කරව්. අන්‍ය තීර්ත්‍ථක ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන් ගැන කියනුම කවරේද?’’

10. දුතියකථාවත්ථුසුත්තං 10. පාසංසඨාන සූත්‍රය

§ 2.
’’මහණෙනි, ප්‍රශංසා කටයුතු මේ ස්ථාන දශයක් වෙති. කවර දශයක්ද යත්? මහණෙනි, මේ ශාසනයෙහි මහණතෙම තමාද අල්පෙච්ඡ වෙයි. භික්‍ෂූන්ටද අල්පෙච්ඡ කථාව කරන්නේ වෙයි. අල්පෙච්ඡ භික්‍ෂුව භික්‍ෂූන්ට අල්පෙච්ඡ කථාවද කරන්නේ වේද, මේ කාරණය ප්‍රශංසාවට සුදුසුය.
’’තමාද ලද දෙයින් සතුටු වේ. භික්‍ෂූන්ට සතුට පිළිබඳ කථා කරන්නේ වේ. සතුටු භික්‍ෂුව සතුට පිළිබඳ කථා කරන්නේ වේද, මේ කාරණය ප්‍රශංසාවට සුදුසුය.
’’තමාද විවේකයට ගියේ වේ. භික්‍ෂූන්ට විවේක කථාව කියයි. විවේකයට ගිය මහණතෙම භික්‍ෂූන්ට විවේක කථාව කරන්නේ වේද, මේ කාරණය ප්‍රශංසාවට සුදුසුය.
’’තමා නොගැටුනේ වේ. භික්‍ෂූන්ට නොගැටීමේ කථා කියන්නේ වේ. නොගැටුණු මහණ භික්‍ෂූන්ට නොගැටීමේ කථාව කියයිද, මේ කාරණය ප්‍රශංසාවට සුදුසුය.
’’තෙමේ පටන්ගන්නාලද වීර්‍ය්‍ය ඇත්තේ වේ. භික්‍ෂූන්ට වීර්‍ය්‍යකිරීම පිළිබඳ කථාව කියන්නේ වේ. පටන්ගන්නාලද වීර්‍ය්‍ය ඇති මහණ තෙම භික්‍ෂූන්ට වීර්‍ය්‍යය පිළිබඳ කථා කියන්නේ වේද, මේ කාරණය ප්‍රශංසාවට සුදුසුය.
’’තමාද ශීලයෙන් යුක්ත වේ. භික්‍ෂූන්ට සීල සම්පත්ති කථාව කියන්නේ වේ. ශීලයෙන් යුත් මහණතෙම භික්‍ෂූන්ට ශීල සම්පත්ති කථාව කියයිද මේ කාරණය ප්‍රශංසාවට සුදුසුය.
’’තමාද සිත එකඟ කිරීමෙන් යුක්තවූයේ වේ. භික්‍ෂූන්ට සිත එකඟකිරීමේ කථා කියන්නේ වේ. සිත එකඟ කිරීමෙන් යුක්ත මහණතෙම භික්‍ෂූන්ට සිත එකඟ කිරීමෙහි කථා කරන්නේ වේද, මේ කාරණය ප්‍රශංසාවට සුදුසුය.
’’තමාද ප්‍රඥාවත් වේ. භික්‍ෂූන්ට ප්‍රඥා සම්පත්තියෙහි කථා කියන්නේ වේ. ප්‍රඥාවත් මහණතෙම භික්‍ෂූන්ට ප්‍රඥා සම්පත්තියෙහි කථා කියන්නේ වේද, මේ කාරණය ප්‍රශංසාවට සුදුසුය.
’’තමාද කෙළෙසුන් මිදීමෙන් යුක්තවූයේවේ. භික්‍ෂූන්ට කෙළෙසුන්ගෙන් මිදීමෙහි කථා කියන්නේ වේ. මිදීමෙන් යුත් මහණතෙම භික්‍ෂූන්ට මිදීමෙහි කථා කියයිද, මේ කාරණය ප්‍රශංසාවට සුදුසුය.
’’තමාද ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණයෙන් යුක්තවූයේ වේ. භික්‍ෂූන්ට ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණ පිළිබඳ කථා කරන්නේ වේ. ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණයෙන් යුත් මහණ තෙම ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණ පිළිබඳ කථා කියයිද, මේ කාරණය ප්‍රශංසාවට සුදුසුය. මහණෙනි, මේ දශය ප්‍රශංසා කටයුතු කාරණයෝය.’’

10. 07. යමක වර්‍ගය – (i)

1. 1. අවිජ්ජා පුරිමකොටි සූත්‍රය

§.1. ’’මහණෙනි, ’මින් පෙර අවිද්‍යාව (නොදැනීම) නොවූයේය. නැවත පසුව පහළවූයේය’ යි අවිද්‍යාවගේ මුල් කෙළවර නොපෙනේ. මහණෙනි, එය මෙසේ කියනු ලැබේ. එසේද වුවත් මෙය ප්‍රත්‍යයක් කොට ඇත්තේයයි පෙනේ.

  • මහණෙනි, මම අවිද්‍යාවද ආහාර නිසා පැවතෙන්නේ යැයි කියමි. ආහාර නැතිව පැවතෙන්නේයැ යි නොකියමි.
    ’’අවිද්‍යාවගේ ආහාරය කවරේද? එයට පංච නීවරණයෝයයි කිව යුතුය.
  • මහණෙනි, මම නීවරණ පසද නිසා පැවතෙන්නේ යැයි කියමි. ආහාර නැතිව පැවතෙන්නේයැ යි නොකියමි. පඤ්ච නීවරණයණ්ට ආහාරය කවරේද, එයට ත්‍රිවිධ දුශ්චරිතයෝයයි කිව යුතුය.
  • ත්‍රිවිධ දුශ්චරිතයන්ද ආහාර නිසා පැවතෙන්නේ යැයි කියමි. ආහාර නැතිව පැවතෙන්නේයැ යි නොකියමි කියමි. ත්‍රිවිධ දුශ්චරිතයන්ට ආහාරය කවරේද? එය ඉන්‍ද්‍රිය අසංවරයයි කිව යුතුය.
  • ’’මහණෙනි, මම ඉන්‍ද්‍රිය අසංවරයද ආහාර නිසා පැවතෙන්නේ යැයි කියමි. ආහාර නැතිව පැවතෙන්නේයැ යි නොකියමි. ඉන්‍ද්‍රිය අසංවරයට ආහාරය කවරේද?  සිහිය සතිමත් නොවීම   මනාව නොදැනීමයයි කිව යුතුය.
  • මහණෙනි, මම සතිය (සිහිය) හා මනාව නොදැනීමද ආහාර නිසා පැවතෙන්නේ යැයි කියමි. ආහාර නැතිව පැවතෙන්නේයැ යි නොකියමි. අසිහියට හෝ මනාව නොදැනීමට ආහාරය කවරේද? එය අයෝනිසෝ මනසිකාරය  හෙවත්  නුනුවණින් මෙනෙහි කිරීම යයි කිව යුතුය.
  • මහණෙනි, මම අයෝනිසෝ මනසිකාරය ( නුනුවණින් මෙනෙහි කිරීම)ද ආහාර නිසා පැවතෙන්නේ යැයි කියමි. ආහාර නැතිව පැවතෙන්නේයැ යි නොකියමි. නුනුවණින් මෙනෙහි කිරීමට ආහාරය කවරේද? එයට අශ්‍රද්‍ධාවයයි කිව යුතුය.
  • මහණෙනි, මම අශ්‍රද්‍ධාවද ආහාර නිසා පැවතෙන්නේ යැයි කියමි. ආහාර නැතිව පැවතෙන්නේයැ යි නොකියමි. අශ්‍රද්‍ධාවට ආහාරය කවරේද? එය සද්ධර්‍ම නොවූ දේ ඇසීමයයි කිව යුතුය.
  • මහණෙනි, මම සද්ධර්ම නොවූ දේ ඇසීම ආහාර නිසා පැවතෙන්නේ යැයි කියමි. ආහාර නැතිව පැවතෙන්නේයැ යි නොකියමි. සද්ධර්ම නොවූ දේ ඇසීමට ආහාරය කවරේද? එයට අසත්පුරුෂ ආශ්‍රයයි කිව යුතුය. 

’’මහණෙනි, මෙසේ අසත්පුරුෂාශ්‍රය කරණ  තැනැත්තා, අසද්ධර්මය අසයි. අසද්ධර්මයම අසන්නේ  අශ්‍රද්‍ධාව පුරවයි. අශ්‍රද්‍ධාව පුරවන්නේ, අයෝනිසෝ මනසිකාරය (නුනුවණින් මෙනෙහි කිරීම) පුරවයි. නුනුවණින් මෙනෙහි කිරීම පුරවන්නේ, සිහිය හා මනාව නොදැනීම පුරවයි. සිහිය හා මනාව නොදැනීම පුරවන්නේ, ඉන්‍ද්‍රියයන්ගේ අසංවරය පුරවයි. ඉන්‍ද්‍රියයන්ගේ අසංවරය පුරවන්නේ, ත්‍රිවිධ දුශ්චරිත පුරවයි. ත්‍රිවිධ දුශ්චරිතය සම්පූර්‍ණ කළාහු, නීවරණ ධර්‍ම පස පුරවත්. නීවරණ ධර්‍ම පසේ සම්පූර්‍ණත්‍වයෙන් අවිද්‍යාව පුරවයි. මෙසේ මේ අවිද්‍යාවගේ ආහාරය මෙසේද සම්පූර්‍ණ වේ.

’’මහණෙනි, යම් සේ පර්‍වතයක් උඩ ලොකු වැහි බින්දු ඇති වර්‍ෂාවක් වස්නා කල්හි, වළාකුළු ගුගුරණ කල්හි, ඒ ජලය නිම්න කරා ගලා යන්නේ පර්‍වත, කඳුරු, ඇල, දොළ ශාඛා පුරවයි. පර්‍වත, කඳුරු, ඇල, දොළ ශාඛා පිරීමෙන් කුඩා වලවල් පුරවත්. කුඩා වලවල් පිරීමෙන් මහ වලවල් පුරවත්. මහ වලවල් පිරීමෙන් කුඩා ගංගා පුරවත්. කුඩා ගංගා පිරීමෙන් මහ ගංගා පිරෙත්ද, මහා ගංගා පිරීමෙන් මහා සමුද්‍රය සාගරය පුරවත්. මෙසේ මේ මහා සමුද්‍ර නම් සාගරයාගේ ආහාරය වේ. මෙසේ සම්පූර්‍ණවීම වේ.

’’මහණෙනි, එසේම අසත්පුරුෂ ආශ්‍රය සම්පූර්‍ණ කරන්නේ සද්ධර්ම නොවූ දෙය ඇසීම සම්පූර්‍ණ කරයි. සද්ධර්ම නොවූ දෙය ඇසීම පුරන්නේ, අශ්‍රද්‍ධාව පුරවයි. අශ්‍රද්‍ධාව පුරවන්නේ, නුනුවණින් මෙනෙහි කිරීම පුරවයි. නුනුවණින් මෙනෙහි කිරීම පුරවන්නේ, අසිහිය හා මනාව නොදැනීම පුරවයි. අසිහිය හා මනාව නොදැනීම පුරවන්නේ, ඉන්‍ද්‍රිය අංසවරය පුරවයි. ඉන්‍ද්‍රිය අංසවරය පුරවන්නේ, ත්‍රිවිධ දුශ්චරිත පුරවයි. ත්‍රිවිධ දුශ්චරිතය පුරවන්නේ, නීවරණ ධර්‍ම පස පුරවයි. නීවරණ ධර්‍ම පස පුරවන්නේ, නොදැනීම පුරවයි. මෙසේ මේ අවිද්‍යාවගේ ආහාරය වේ. මෙසේද පිරෙන්නේ වේ.

  • ’’මහණෙනි, මම විද්‍යාවන් නිසා ලබන විමුක්තියද ආහාරයන් නිසා පැවතෙන්නේ යැයි කියමි. ආහාර නැතිව පැවතෙන්නේයැ යි නොකියමි. විද්‍යාවන්ගෙන් ලබන නිදහසට ආහාරය කවරේද? බොධියෙහි අංගසතබොජ්ඣඞ්ගයයි කියමි.
  • මහණෙනි, මම බොධියෙහි අංග සතද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. බෝධියෙහි අංග සතට ආහාරය කවරේද? සතර සතිපට්ඨානයයි කිව යුතුය.
  • මහණෙනි, මම සතර සතිපට්ඨානයද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. සතර සතිපට්ඨානයන්ට ආහාරය කවරේද? සුචරිත තුනයයි කිව යුතුය.
  • මහණෙනි, මම සුචරිත තුනද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. ත්‍රිවිධ සුචරිතයන්ගේ ආහාරය කවරේද? ඉන්‍ද්‍රිය සංවරයයි කිව යුතුය.
  • මහණෙනි, මම ඉන්‍ද්‍රිය සංවරයද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. ඉන්‍ද්‍රිය සංවරයට ආහාරය කවරේද? සිහිය හා මනාව දැනීමයයි කිව යුතුය.
  • මහණෙනි, මම සිහිය හා මනාව දැනීමද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. සිහියට හා මනාව දැනීමට ආහාරය කවරේද? නුවණින් මෙනෙහි කිරීමයයි කිවයුතුය.
  • මහණෙනි, මම නුවණින් මෙනෙහි කිරීමද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. නුවණින් මෙනෙහි කිරීමට ආහාරය කවරේද? ශ්‍රද්‍ධාවයයි කිව යුතුය.
  • මහණෙනි, මම ශ්‍රද්‍ධාවද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. ශ්‍රද්‍ධාවට ආහාරය කවරේද? සද්‍ධර්‍ම ශ්‍රවණයයි කිව යුතුය.
  • මහණෙනි, මම සද්‍ධර්‍ම ශ්‍රවණයද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. සද්‍ධර්‍ම ශ්‍රවණයට ආහාරය කවරේද? සත්පුරුෂ ආශ්‍රයයි කිව යුතුය.

’’මහණෙනි, මෙසේ සත්පුරුෂාශ්‍රය ආශ්‍රය ඇත්තේ සද්‍ධර්‍ම ශ්‍රවණය කරයි. සද්‍ධර්‍ම ශ්‍රවණය කරන්නේ ඔහු තුල  ශ්‍රද්‍ධාව වැඩෙයි. ශ්‍රද්‍ධාව වැඩීමෙන්, සතිය දියුණු කරයි. නුවණින් මෙනෙහි කිරීම ඇතිවෙයි. (සති සම්පජන්ඥය ) නුවණින් මෙනෙහි කිරීම පුරන්නේ, සිහිය හා මනාව දැනීම පුරයි. සිහිය හා මනාව දැනීම පුරන්නේ, ඉන්ද්‍රිය සංවරය හුරුකරයි. ඉන්ද්‍රිය සංවරය පුරන්නේ ත්‍රිවිධ සුචරිතය පුරයි. ත්‍රිවිධ සුචරිත පිරුනාහු සතර සතිපට්ඨානයන් පුරත්. සතර සතිපට්ඨානයන් පිරීමෙන් බොධියෙහි අංග සත පුරයි. බොධියෙහි අංග සත පිරීමෙන් විද්‍යාවන් කරණකොට මිදීම පුරයි. මෙසේ මේ විද්‍යාවන් කරණකොට මිදීමට ආහාරය වේ. මෙසේද සම්පූර්‍ණවේ.

Image result for heavy rain

’’මහණෙනි, යම් සේ පර්‍වතයක් උඩ ලොකු වැහි බින්දු ඇති වර්‍ෂාවක් වස්නා කල්හි, වළාකුළු ගුගුරණ කල්හි, ඒ ජලය නිම්න කරා ගලා යන්නේ පර්‍වත, කඳුරු, ඇල, දොළ ශාඛා පුරවයි. පර්‍වත, කඳුරු, ඇල, දොළ ශාඛා පිරීමෙන් කුඩා වලවල් පුරවත්. කුඩා වලවල් පිරීමෙන් මහ වලවල් පුරවත්. මහ වලවල් පිරීමෙන් කුඩා ගංගා පුරවත්. කුඩා ගංගා පිරීමෙන් මහ ගංගා පිරෙත්ද, මහා ගංගා පිරීමෙන් මහා සමුද්‍රය සාගරය පුරවත්. මෙසේ මේ මහා සමුද්‍ර නම් සාගරයාගේ ආහාරය වේ. මෙසේ සම්පූර්‍ණවීම වේ.

’’මහණෙනි, මෙසේ සත්පුරුෂාශ්‍රය පුරන්නේ සද්‍ධර්‍ම ශ්‍රවණය පුරයි. සද්‍ධර්‍ම ශ්‍රවණය පුරන්නේ ශ්‍රද්‍ධාව පුරයි. ශ්‍රද්‍ධාව පිරීමෙන්, නුවණින් මෙනෙහි කිරීම පුරයි. නුවණින් මෙනෙහි කිරීම පුරන්නේ, සිහිය හා මනාව දැනීම පුරයි. සිහිය හා මනාව දැනීම පුරන්නේ, ඉන්ද්‍රිය සංවරය පුරයි. ඉන්ද්‍රිය සංවරය පුරන්නේ ත්‍රිවිධ සුචරිතය පුරයි. ත්‍රිවිධ සුචරිත පිරුනාහු සතර සතිපට්ඨානයන් පුරත්. සතර සතිපට්ඨානයන් පිරීමෙන් බොධියෙහි අංග සත පුරයි. බොධියෙහි අංග සත පිරීමෙන් විද්‍යාවන් කරණකොට මිදීම පුරයි. මෙසේ මේ විද්‍යාවන් කරණකොට මිදීමට ආහාරය වේ. මෙසේද සම්පූර්‍ණවේ.

2- භවතණ්හාපුරීමකොටි සූත්‍රය

§ 1. ’මහණෙනි, මින් පෙර භව තෘෂ්ණාව නොවූයේය. නැවත පසුව පහළවූයේයයි කියන්නට “භව තෘෂ්ණාවේ  ආරම්භයක් හෝ එහි මුල් කෙළවරක් නොපෙනේ. මහණෙනි, මෙසේ කිවුවත් එයට හේතු වන ප්‍රත්‍යයක් කොට ඇත්තේය යි පෙනේ. මහණෙනි, මම භවතණ්හාවද ආහාර නිසා ඇතිවන්නේ යැයි කියමි. ආහාර නැතිව පැවතෙන්නේයැ යි නොකියමි.

  • ’’ භවතණ්හාවේ  ආහාරය කවරේද?
    එයට අවිද්‍යාව යයි කිව යුතුය.
  • මහණෙනි, මම අවිද්‍යාවද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි.
    අවිද්‍යාවට ආහාරය කවරේද, එයට පංච නීවරණයෝයයි කිව යුතුය.
  • මහණෙනි, මම නීවරණ පසද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. පඤ්ච නීවරණයණ්ට ආහාරය කවරේද, එයට ත්‍රිවිධ දුශ්චරිතයෝයයි කිව යුතුය.
  • ත්‍රිවිධ දුශ්චරිතයන්ද ආහාර නිසා පැවතෙන්නේ යැයි කියමි. ආහාර නැතිව පැවතෙන්නේයැ යි නොකියමි. ත්‍රිවිධ දුශ්චරිතයන්ට ආහාරය කවරේද? එයට ඉන්‍ද්‍රිය අසංවරයයි කිව යුතුය.
  • ’’මහණෙනි, මම ඉන්‍ද්‍රිය අසංවරයද ආහාර නිසා පැවතෙන්නේ යැයි කියමි. ආහාර නැතිව පැවතෙන්නේයැ යි නොකියමි.. ඉන්‍ද්‍රිය අසංවරයට ආහාරය කවරේද? සිහිය හා මනාව නොදැනීමයයි කිව යුතුය.
  • මහණෙනි, මම සිහිය හා මනාව නොදැනීමද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. අසිහියට හෝ මනාව නොදැනීමට ආහාරය කවරේද? එය නුනුවණින් මෙනෙහි කිරීම යයි කිව යුතුය.
  • මහණෙනි, මම නුනුවණින් මෙනෙහි කිරීමද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. නුනුවණින් මෙනෙහි කිරීමට ආහාරය කවරේද? එයට අශ්‍රද්‍ධාවයයි කිව යුතුය.
  • මහණෙනි, මම අශ්‍රද්‍ධාවද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. අශ්‍රද්‍ධාවට ආහාරය කවරේද? එයට සද්ධර්‍ම නොවූ දේ ඇසීමයයි කිව යුතුය.
  • මහණෙනි, මම අසද්ධර්මය  ඇසීම  ආහාර නිසා පැවතෙන්නේ යැයි කියමි. ආහාර නැතිව පැවතෙන්නේයැ යි නොකියමි. සද්ධර්ම නොවූ දේ ඇසීමට ආහාරය කවරේද? එයට අසත්පුරුෂ ආශ්‍රයයි කිව යුතුය.

§  2, ’’මහණෙනි, මෙසේ

  • අසත්පුරුෂාශ්‍රය සම්පූර්‍ණ කළ තැනැත්තා, අසද්ධර්මය  අසයි.
  • අසද්ධර්මය අසන්නේ  ශ්‍රද්‍ධාවෙන් පිරිහෙයි.
  • ශ්‍රද්‍ධාවෙන් පිරිහෙන්නේ  අසතියෙන් ජීවත්  වෙයි.
  • නුවණින් මෙනෙහි කිරීම නොකරයි .
  • නුනුවණින් මෙනෙහි කරන්නේ  සති සම්පජන්සිඥ ය ඔහු කෙරෙන් දුරුවෙයි.
  • සිහිය හා මනා දැනීම  දුරුවන්නේ , ඉන්‍ද්‍රියයන් අසංවර ව හැසිරෙයි.
  • ඉන්‍ද්‍රියයන්ගේ අසංවරය නිසා , ත්‍රිවිධ දුශ්චරිත පුරවයි.
  • ත්‍රිවිධ දුශ්චරිතය සම්පූර්‍ණ කළාහු, නීවරණ ධර්‍ම පස පුරවත්.
  • නීවරණ ධර්‍ම පසේ සම්පූර්‍ණත්‍වයෙන් අවිද්‍යාව පුරවයි.
  • අවිද්‍යාව පුරවන්නේ භවතණ්හාව පුරවයි.

මෙසේ මේ භවතණ්හාවගේ ආහාරය මෙසේද සම්පූර්‍ණ වේ.

§  3. ’’මහණෙනි, යම් සේ පර්‍වතයක් උඩ ලොකු වැහි බින්දු ඇති වර්‍ෂාවක් වස්නා කල්හි, වළාකුළු ගුගුරණ කල්හි, ඒ ජලය නිම්න කරා ගලා යන්නේ පර්‍වත, කඳුරු, ඇල, දොළ ශාඛා පුරවයි. පර්‍වත, කඳුරු, ඇල, දොළ ශාඛා පිරීමෙන් කුඩා වලවල් පුරවත්. කුඩා වලවල් පිරීමෙන් මහ වලවල් පුරවත්. මහ වලවල් පිරීමෙන් කුඩා ගංගා පුරවත්. කුඩා ගංගා පිරීමෙන් මහ ගංගා පිරෙත්ද, මහා ගංගා පිරීමෙන් මහා සමුද්‍රය සාගරය පුරවත්. මෙසේ මේ මහා සමුද්‍ර නම් සාගරයාගේ ආහාරය වේ. මෙසේ සම්පූර්‍ණවීම වේ.

§  4. ’’මහණෙනි, එසේම අසත්පුරුෂයන්  ආශ්‍රය  කරන්නේ අසද්ධර්මය  මැ අසයි.  නොවූ දෙය ඇසීම සම්පූර්‍ණ කරයි. සද්ධර්ම නොවූ දෙය ඇසීම පුරන්නේ, අශ්‍රද්‍ධාව පුරවයි. අශ්‍රද්‍ධාව පුරවන්නේ, නුනුවණින් මෙනෙහි කිරීම පුරවයි. නුනුවණින් මෙනෙහි කිරීම පුරවන්නේ, අසිහිය හා මනාව නොදැනීම පුරවයි. අසිහිය හා මනාව නොදැනීම පුරවන්නේ, ඉන්‍ද්‍රිය අංසවරය පුරවයි. ඉන්‍ද්‍රිය අංසවරය පුරවන්නේ, ත්‍රිවිධ දුශ්චරිත පුරවයි. ත්‍රිවිධ දුශ්චරිතය පුරවන්නේ, නීවරණ ධර්‍ම පස පුරවයි. නීවරණ ධර්‍ම පස පුරවන්නේ, නොදැනීම පුරවයි.

මෙසේ මේ භවතණ්හාවගේ ආහාරය වේ. මෙසේද පිරෙන්නේ වේ.

§  5. ’’මහණෙනි, මම විද්‍යාවන් නිසා ලබන විමුක්තියද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. විද්‍යාවන්ගෙන් ලබන නිදහසට ආහාරය කවරේද? බොධියෙහි අංගසතබොජ්ඣඞ්ගයයි කියමි. මහණෙනි, මම බොධියෙහි අංග සතද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. බෝධියෙහි අංග සතට ආහාරය කවරේද? සතර සතිපට්ඨානයයි කිව යුතුය. මහණෙනි, මම සතර සතිපට්ඨානයද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. සතර සතිපට්ඨානයන්ට ආහාරය කවරේද? සුචරිත තුනයයි කිව යුතුය. මහණෙනි, මම සුචරිත තුනද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. ත්‍රිවිධ සුචරිතයන්ගේ ආහාරය කවරේද? ඉන්‍ද්‍රිය සංවරයයි කිව යුතුය. මහණෙනි, මම ඉන්‍ද්‍රිය සංවරයද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. ඉන්‍ද්‍රිය සංවරයට ආහාරය කවරේද? සිහිය හා මනාව දැනීමයයි කිව යුතුය. මහණෙනි, මම සිහිය හා මනාව දැනීමද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. සිහියට හා මනාව දැනීමට ආහාරය කවරේද? නුවණින් මෙනෙහි කිරීමයයි කිවයුතුය. මහණෙනි, මම නුවණින් මෙනෙහි කිරීමද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. නුවණින් මෙනෙහි කිරීමට ආහාරය කවරේද? ශ්‍රද්‍ධාවයයි කිව යුතුය. මහණෙනි, මම ශ්‍රද්‍ධාවද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. ශ්‍රද්‍ධාවට ආහාරය කවරේද? සද්‍ධර්‍ම ශ්‍රවණයයි කිව යුතුය. මහණෙනි, මම සද්‍ධර්‍ම ශ්‍රවණයද ආහාර සහිතයයි කියමි. ආහාර රහිතයයි නොකියමි. සද්‍ධර්‍ම ශ්‍රවණයට ආහාරය කවරේද? සත්පුරුෂ ආශ්‍රයයි කිව යුතුය.

§ 6. ’’මහණෙනි, මෙසේ සත්පුරුෂාශ්‍රය පුරන්නේ සද්‍ධර්‍ම ශ්‍රවණය පුරයි. සද්‍ධර්‍ම ශ්‍රවණය පුරන්නේ ශ්‍රද්‍ධාව පුරයි. ශ්‍රද්‍ධාව පිරීමෙන්, නුවණින් මෙනෙහි කිරීම පුරයි. නුවණින් මෙනෙහි කිරීම පුරන්නේ, සිහිය හා මනාව දැනීම පුරයි. සිහිය හා මනාව දැනීම පුරන්නේ, ඉන්ද්‍රිය සංවරය පුරයි. ඉන්ද්‍රිය සංවරය පුරන්නේ ත්‍රිවිධ සුචරිතය පුරයි. ත්‍රිවිධ සුචරිත පිරුනාහු සතර සතිපට්ඨානයන් පුරත්. සතර සතිපට්ඨානයන් පිරීමෙන් බොධියෙහි අංග සත පුරයි. බොධියෙහි අංග සත පිරීමෙන් විද්‍යාවන් කරණකොට මිදීම පුරයි. මෙසේ මේ විද්‍යාවන් කරණකොට මිදීමට ආහාරය වේ. මෙසේද සම්පූර්‍ණවේ.

§  7. ’’මහණෙනි, යම් සේ පර්‍වතයක් උඩ ලොකු වැහි බින්දු ඇති වර්‍ෂාවක් වස්නා කල්හි, වළාකුළු ගුගුරණ කල්හි, ඒ ජලය නිම්න කරා ගලා යන්නේ පර්‍වත, කඳුරු, ඇල, දොළ ශාඛා පුරවයි. පර්‍වත, කඳුරු, ඇල, දොළ ශාඛා පිරීමෙන් කුඩා වලවල් පුරවත්. කුඩා වලවල් පිරීමෙන් මහ වලවල් පුරවත්. මහ වලවල් පිරීමෙන් කුඩා ගංගා පුරවත්. කුඩා ගංගා පිරීමෙන් මහ ගංගා පිරෙත්ද, මහා ගංගා පිරීමෙන් මහා සමුද්‍රය සාගරය පුරවත්. මෙසේ මේ මහා සමුද්‍ර නම් සාගරයාගේ ආහාරය වේ. මෙසේ සම්පූර්‍ණවීම වේ.

§  8. ’’මහණෙනි, මෙසේ සත්පුරුෂාශ්‍රය පුරන්නේ සද්‍ධර්‍ම ශ්‍රවණය පුරයි. සද්‍ධර්‍ම ශ්‍රවණය පුරන්නේ ශ්‍රද්‍ධාව පුරයි. ශ්‍රද්‍ධාව පිරීමෙන්, නුවණින් මෙනෙහි කිරීම පුරයි. නුවණින් මෙනෙහි කිරීම පුරන්නේ, සිහිය හා මනාව දැනීම පුරයි. සිහිය හා මනාව දැනීම පුරන්නේ, ඉන්ද්‍රිය සංවරය පුරයි. ඉන්ද්‍රිය සංවරය පුරන්නේ ත්‍රිවිධ සුචරිතය පුරයි. ත්‍රිවිධ සුචරිත පිරුනාහු සතර සතිපට්ඨානයන් පුරත්. සතර සතිපට්ඨානයන් පිරීමෙන් බොධියෙහි අංග සත පුරයි. බොධියෙහි අංග සත පිරීමෙන් විද්‍යාවන් කරණකොට මිදීම පුරයි. මෙසේ මේ විද්‍යාවන් කරණකොට මිදීමට ආහාරය වේ. මෙසේද සම්පූර්‍ණවේ.

go

3. නිට්ඨඞ්ගත සූත්‍රය
 4. අවෙච්චප්පසන්න සූත්‍රය
5. පඨම සුඛ සුත්තං හෙවත්  සාමණ්ඩකානී සූත්‍රය

SN 02-01-බුද්ධ වර්ගය – (i)

Image result for පටිච්ච සමුප්පාදය

SN 02-01-01. පටිච්ච සමුප්පාද සූත්‍රය

§ 1.මා විසින් මෙසේ අසනලදී.
එක් කලෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර සමීපයෙහිවූ අනේපිඬු සිටාණන් විසින් කරවන ලද ජේතවනාරාමයෙහි වැඩවසන සේක.

එහිදී භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ‘මහණෙනි’ යි, කියා භික්ෂූන් ඇමතූහ. ‘ස්වාමීනි’ යි කියා ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට උත්තර දුන්හ. (එවිට) භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළහ. “මහණෙනි, පටිච්ච සමුප්පාදය දේශනා කරන්නෙමි. එය අසව්. මනාකොට මෙනෙහි කරව් කියන්නෙමියි” “එසේය ස්වාමීනියි, කියා ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිතුරු දුන්හ. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ දේශනා කළ සේක.

§ 2. “මහණෙනි, පටිච්චසමුප්පාදය නම් කවරේද?

  • මහණෙනි, අවිද්‍යාව නිසා සංස්කාරයෝ ඇතිවෙයි ,
  • සංස්කාර නිසා විඤ්ඤාණයෝ ඇතිවෙයි ,
  • විඤ්ඤාණය නිසා නාමරූප ඇතිවෙයි ,
  • නාමරූප නිසා සළායතන ඇතිවෙයි ,
  • සළායතන නිසා ස්පර්ශය ඇතිවෙයි ,
  • ස්පර්ශය නිසා වේදනාව හෙවත් වීන්දනය (විඳීම)  ඇතිවෙයි ,
  • වේදනාව නිසා තණ්හාව ඇතිවෙයි ,
  • තණ්හාව නිසා උපාදානයද, (තදින් අල්ලා ගැනීම) ඇතිවෙයි ,
  • උපාදානය නිසා භවය සකස්ද වෙයි.,
  • භවය නිසා උප්පත්තිය ඇතිවෙයි ,
  • උප්පත්තිය නිසා ජරා, මරණ, ශෝක, පරිදේව, දුක්, දොම්නස් සහ උපායාසයෝද ඇතිවෙත්.
  • මෙසේ මේ සියලු (එකම) දුක් ගොඩ ඇතිවීම වෙයි. මහණෙනි, මෙය පටිච්චසමුප්පාදයයි.

§ 3. මහණෙනි එපරිද්දෙන්ම 

  • අවිද්‍යාව මුළුමනින් නැතිවීමෙන්ම සංස්කාරයන්ගේ නැතිවීමද,
  • සංස්කාරයන්ගේ නැතිවීමෙන් විඤ්ඤාණයේ නැතිවීමද,
  • විඤ්ඤාණයාගේ නැතිවීමෙන් නාමරූපයන්ගේ නැතිවීමද,
  • නාමරූපයන්ගේ නැතිවීමෙන් සළායතනයන්ගේ නැතිවීමද,
  • සළායතනයන්ගේ නැතිවීමෙන් ස්පර්ශය නැතිවීමද,
  • ස්පර්ශය නැතිවීමෙන් වේදනාව නැතිවීමද,
  • වේදනාව නැතිවීමෙන් තණ්හාව නැතිවීමද,
  • තණ්හාව නැතිවීමෙන් උපාදානය නැතිවීමද,
  • උපාදානය නැතිවීමෙන් භවය නැතිවීමද,
  • භවය නැතිවීමෙන් ජාතිය (උප්පත්තිය) නැතිවීමද
  • ජාතිය (උප්පත්තිය) නැතිවීමෙන් ජරා, මරණ, ශෝක, පරිදේව, දුක්, දොම්නස් සහ උපායාසයෝ නැතිවීමද වෙත්. මෙසේ මේ සියලු (එකම) දුක් ගොඩ නැතිවීම වෙයි.

මෙය භාග්‍යවතුන්වහන්සේ වදාළසේක. සතුටු සිතැති ඒ භික්ෂූහු බුදුන්ගේ දේශනාවට සතුටුවූහ.

SN 02-01-02. විභඩ්ග සූත්‍රය


මා විසින් මෙසේ අසනලදී. එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර සමීපයෙහිවූ, අනේපිඬුසිටාණන් විසින් කරවන ලද ජේතවනාරාමයෙහි වාසය කරන සේක. එහිදී භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මහණෙනියි කියා භික්ෂූන් ඇමතූහ. ස්වාමීනි කියා ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට උත්තර දුන්හ. (එවිට) භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළසේක.

“මහණෙනි පටිච්චසමුප්පාදය දෙශනා කරන්නෙමි. බෙදා දක්වන්නෙමි. එය මනාකොට අසව්. මෙනෙහි කරව්. කියන්නෙමියි’. “එසේය ස්වාමීනි”යි කියා ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට පිළිතුරු දුන්හ.

භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය දෙශනාකළ සේක.
“මහණෙනි, පටිච්චසමුප්පාදය නම් කවරේද? මහණෙනි, අවිද්‍යාව නිසා සංස්කාරයෝද, සංස්කාර නිසා විඤ්ඤාණයද, විඤ්ඤාණය නිසා නාමරූපද, නාමරූප නිසා සළායතනද, සළායතන නිසා ස්පර්ශයද, ස්පර්ශය නිසා වේදනාවද, වේදනාව නිසා තෘෂ්ණාවද, තෘෂ්ණාව නිසා උපාදානයද, උපාදානය නිසා භවයද, භවය නිසා ජාතිය (උප්පත්තිය) ද, ජාතිය නිසා ජරා, මරණ, ශෝක, පරිදේව, දුක්, දොම්නස් සහ උපායාසයද ඇති වෙත්. මෙසේ මේ සියලු (එකම) දුක් ගොඩ ඇතිවීම වෙයි.

“මහණෙනි, ජරාව සහ මරණය නම් කවරේද?
ඒ ඒ සත්ව නිකායයෙහිවූ ඒ ඒ සත්වයන්ගේ යම් ජරාවක්, දිරායාමක්, දත් වැටීමක්, කෙස් සුදුවීමක්, ඇඟ රැලිවැටීමක්, ආයුෂයාගේ ගෙවීයාමක්, ඉන්ද්‍රියයන්ගේ මේරීමක් වේද, මෙය ජරාවයයි කියනු ලැබේ මහණෙනි, මරණය නම් කවරක්ද? ඒ ඒ සත්වනිකායෙන් ඒ ඒ සත්වයන්ගේ යම් චුතවීමක්, පහවීයාමක්, බිඳීමක්, අතුරුදන් වීමක්, මෘත්‍යුසංඛ්‍යාත මරණයක්, කාලක්‍රියාවක්, ස්කන්ධයන්ගේ බිඳීමක්, මෘත ශරීර අත්හැරදැමීමක් වේද, මෙය මරණයයි කියනු ලැබේ.

“මහණෙනි; මෙසේ ඒ දිරීමද, මේ මැරීමද ජරා මරණයයි කියනු ලැබේ. මහණෙනි; ජාතිය (ඉපදීම) නම් කවරේද? ඒ ඒ සත්ව නිකායෙහි ඒ ඒ සත්වයන්ගේ යම් ඇතිවීමක්, හට ගැනීමක්, බැස ගැනීමක්, ඉපදීමක්, සත්වයන්ගේ ඇතිවීමක්, ස්කන්ධයන්ගේ පහළවීමක්, ආයතනයන්ගේ ලැබීමක් වේද මහණෙනි, මෙය ජාතියයි කියනු ලැබේ.

“මහණෙනි, භවය නම් කවරේද? මහණෙනි, කාමභවය, රූපභවය සහ අරූප භවයයි මේ භවයෝ තිදෙනෙකි. මහණෙනි, මෙය භවයයි කියනු ලැබේ.

“මහණෙනි; උපාදානය නම් කවරෙක්ද? මහණෙනි, කාමූපාදානය, දිට්ඨුපාදානය, සීලබ්බතූපාදානය සහ අත්තවාදූපාදානයයි මේ උපාදානයෝ සිව්දෙනෙකි. මහණෙනි, මෙය උපාදානයයි කියනු ලැබේ.

“මහණෙනි, තණ්හාව නම් කවරේද? මහණෙනි, රූප තණ්හාව, සද්ද තණ්හාව, ගන්ධ තණ්හාව, රස තණ්හාව ඵොට්ඨබ්බ (ස්පර්ශ) තණ්හාව සහ ධර්ම තණ්හාවයයි මේ තණ්හා සමූහයන් සය දෙනෙකි. මහණෙනි; මෙය තණ්හාව යයි කියනු ලැබේ.

“මහණෙනි; වේදනාව නම් කවරේද? මහණෙනි; චක්ඛුස්පර්ශයෙන් ඇතිවන වේදනාව, ශ්‍රොතස්පර්ශයෙන් ඇතිවන වේදනාව, ඝ්‍රාණස්පර්ශයෙන් ඇතිවන වේදනාව ජීව්හාස්පර්ශයෙන් ඇතිවන වේදනාව, කායස්පර්ශයෙන් ඇතිවන වේදනාව සහ මනස්පර්ශයෙන් ඇතිවන වේදනාව යයි මේ වේදනා සමූහයන් සයදෙනෙකි. මහණෙනි; මෙය වේදනාවයයි කියනු ලැබේ.
“මහණෙනි; ස්පර්ශය නම් කවරේද? මහණෙනි; චක්ඛුස්පර්ශය, ශ්‍රොතස්පර්ශය, ඝ්‍රාණස්පර්ශය, ජිව්හාස්පර්ශය, කායස්පර්ශය සහ මනස්පර්ශයයි මේ ස්පර්ශ සමූහයෝ සදෙනෙකි. මහණෙනි, මෙය ස්පර්ශයයි කියනු ලැබේ.

“මහණෙනි; සළායතන නම් කවරේද? චක්ඛායතනය, සොතායතනය, ඝානායතනය, ජිව්හායතනය, කායායතනය සහ මනායතනයයි. මහණෙනි; මෙය සළායතනයයි කියනු ලැබේ.
“මහණෙනි; නාමය සහ රූපය නම් කවරක්ද? වේදනාව, සංඥාව, චේතනාව, ස්පර්ශය සහ මනසිකාරය යන මෙය නාමයයි කියනු ලැබේ. සතර මහා භූතයින් සහ සතර මහාභූත සමූහය නිසා පවත්නා රූපය යන මෙය රූපයයි කියනු ලැබේ. මහණෙනි; මෙසේ ඒ නාමයද මේ රූපයද නාම රූපයයි කියනු ලැබේ.

“මහණෙනි; විඤ්ඤාණය නම් කවරක්ද? මහණෙනි; චක්ඛු විඤ්ඤාණය, සොතවිඤ්ඤාණය, ඝානවිඤ්ඤාණය, ජිව්හා විඤ්ඤාණය, කාය විඤ්ඤාණය සහ මනො විඤ්ඤාණයයි මේ විඤ්ඤාණ සමූහයෝ සදෙනෙකි. මහණෙනි, මෙය විඤ්ඤාණ යයි කියනු ලැබේ.

“මහණෙනි, සංඛාර නම් කවරීද? මහණෙනි, කාය සංඛාරය, වචීසංඛාරය සහ චිත්තසංඛාර යයි මේ සංඛාර තිදෙනෙකි. මහණෙනි; මොවුහු සංඛාරයෝ යයි කියනු ලැබෙත්.

“මහණෙනි; අවිජ්ජාව නම් කවරීද? මහණෙනි, යම් දුක නොදැනීමක්, දුකට හෙතුව නොදැනීමක්, දුක නැති කිරීම නොදැනීමක්, දුක් නැති කිරීමේ මාර්ගය නොදැනීමක් වේද, මහණෙනි; මෙය අවිජ්ජාව යයි කියනු ලැබේ.

“මහණෙනි; මෙසේ වනාහි අවිද්‍යාව නිසා සංස්කාරයෝද, සංස්කාරයන් නිසා විඤ්ඤාණයද, විඤ්ඤාණය නිසා නාම රූපද, නාම රූප නිසා සළායතනද, සළායතන නිසා ස්පර්ශයද, ස්පර්ශය නිසා වේදනාවද, වේදනාව නිසා තණ්හාවද, තණ්හාව නිසා උපාදානයද, උපාදනය නිසා භවයද, භවය නිසා ජාතිය (ඉපදීම) ද, ජාතිය (ඉපදීම) නිසා ජරා, මරණ, ශෝක, පරිදේව, දුක්, දොම්නස් සහ උපායාසයෝද ඇති වෙත්. මෙසේ මේ සියලු (එකම) දුක් ගොඩ ඇතිවේ.

“අවිද්‍යාව මුළුමනින් නැතිවීමෙන් සංස්කාරයන්ගේ නැතිවීම වෙයි. සංස්කාර නැතිවීමෙන් විඤ්ඤාණය නැති වෙයි. විඤ්ඤාණය නැතිවීමෙන් නාම රූප නැති වෙයි. නාම රූප නැතිවීමෙන් සළායතන නැති වෙයි. සළායතන නැතිවීමෙන් ස්පර්ශය නැතිවෙයි. ස්පර්ශය නැතිවීමෙන් වේදනාව නැතිවෙයි. වේදනාව නැතිවීමෙන් තණ්හාව නැති වෙයි. තණ්හාව නැතිවීමෙන් උපාදානය නැතිවෙයි. උපාදානය නැතිවීමෙන් ජාතිය (ඉපදීම) නැතිවෙයි. ජාතිය නැතිවීමෙන් ජරා, මරණ, ශෝක, පරිදේව, දුක්, දොම්නස් සහ උපායාසයෝ නැති වෙත්. මෙසේ මේ සියලු (එකම) දුක් ගොඩ නැති වීම වේ.

SN 02-01-03. ප්‍රතිපදා සූත්‍රය


මා විසින් මෙසේ අසනලදී. එක් කලෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර සමීපයෙහිවූ ජේතවනයෙහි අනේපිඬු සිටාණන් විසින් කරවනලද ආරාමයෙහි වැඩවසන සේක. එහිදී භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ‘මහණෙනි’යි කියා භික්ෂූන් ඇමතූහ. ‘ස්වාමීනි’යි කියා ඒ භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට උත්තර දුන්හ. (එවිට) භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළ සේක.

‘මහණෙනි, වැරදි පිළිවෙත හා හරි පිළිවෙත දේශනා කරන්නෙමි. එය අසව්, හොඳින් මෙනෙහි කරව්, කියන්නෙමි’යි (වදාළ සේක.) “එසේය ස්වාමීනි,” කියා භික්ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට උත්තර දුන්හ. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළ සේක.
“මහණෙනි, වැරදි පිළිවෙත නම් කවරේද? මහණෙනි, අවිද්‍යාව නිසා සංස්කාරයෝද, සංස්කාරයන් නිසා විඤ්ඤාණයද, විඤ්ඤාණය නිසා නාමරූපද, නාමරූප නිසා සළායතනද, සළායතන නිසා ස්පර්ශයද, ස්පර්ශය නිසා වේදනාවද, වේදනාව නිසා තණ්හාවද, තණ්හාව නිසා උපාදානයද, උපාදානය නිසා භවයද, භවය නිසා ජාතිය (ඉපදීම) ද, ජාතිය නිසා ජරා, මරණ, ශෝක, පරිදේව, දුක් දොම්නස් සහ උපායාසයෝ ඇතිවෙත්. මෙසේ මේ සියලු එකම දුක් ගොඩ ඇතිවේ. මහණෙනි, මෙය වැරදි පිළිවෙත යයි කියනු ලැබේ.
“මහණෙනි, හරි පිළිවෙත කවරීද? අවිද්‍යාවම මුළුමනින් නැතිවීමෙන් සංස්කාරයෝ නැතිවෙත්. සංස්කාර නැතිවීමෙන් විඤ්ඤාණය නැති වෙයි. විඤ්ඤාණය නැතිවීමෙන් නාමරූප නැතිවෙයි. නාමරූප නැතිවීමෙන් සළායතන නැතිවෙයි. සළායතන නැතිවීමෙන් ස්පර්ශය නැති වෙයි. ස්පර්ශය නැතිවීමෙන් වේදනාව නැතිවෙයි. වේදනාව නැතිවීමෙන් තණ්හාව නැතිවෙයි. තණ්හාව නැතිවීමෙන් උපාදානය නැතිවෙයි. උපාදානය නැතිවීමෙන් භවය නැති වෙයි. භවය නැතිවීමෙන් ජාතිය නැතිවෙයි. ජාතිය නැතිවීමෙන් ජරා, මරණ, ශෝක, පරිදේව, දුක්, දොම්නස් සහ උපායාසයෝ නැතිවෙත්. මෙසේ මේ සියලු (එකම) දුක් ගොඩ නැතිවේ. මහණෙනි, මෙය හරි පිළිවෙත යයි කියනු ලැබේ.

SN 02-01-04. විපස්සී සූත්‍රය
SN 02-01-0 5. සිඛී සූත්‍රය
SN 02-01-06. වෙස්සභූ සූත්‍රය
SN 02-01-0 7. කකුසඳ සූත්‍රය
SN 02-01-08. කෝනාගම සූත්‍රය
SN 02-01-09. කස්සප සූත්‍රය
SN 02-01-10. ගෞතම සූත්‍රය

SN -02-01- නිදාන සංයුත්තය

Image result for buddhist  paintings

SN 02-01-01- බුද්ධ වර්ගය

SN 02-01-01-1. පටිච්ච සමුප්පාද සූත්‍රය
SN 02-01-01-2. විභඩ්ග සූත්‍රය
SN 02-01-01-3. ප්‍රතිපදා සූත්‍රය
SN 02-01-01-4. විපස්සී සූත්‍රය
SN 02-01-01-5. සිඛී සූත්‍රය
SN 02-01-01-6. වෙස්සභූ සූත්‍රය
SN 02-01-01-7. කකුසඳ සූත්‍රය
SN 02-01-01-8. කෝනාගම සූත්‍රය
SN 02-01-01-9. කස්සප සූත්‍රය
SN 02-01-0110. ගෞතම සූත්‍රය

SN 02-01-02 . ආහාර වර්ගය

SN 02-01-02-01. ආහාර සූත්‍රය
SN 02-01-02-02. ඵග්ගුන සූත්‍රය
SN 02-01-02-03. ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණ සූත්‍රය
SN 02-01-02-04. ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණ සූත්‍රය
SN 02-01-02-05. කාත්‍යායන ගෝත්‍ර සූත්‍රය
SN 02-01-02-06. ධර්ම කථික සූත්‍රය
SN 02-01-02-07. අචේල කස්සප සූත්‍රය
SN 02-01-02-08. තිම්බරුක සූත්‍රය
SN 02-01-02-09. බාලපණ්ඩිත සූත්‍රය
SN 02-01-02-10. ප්‍රත්‍යය සූත්‍රය

SN 02-01-03. දසබල වර්ගය

SN 02-01-03-01. දසබල සූත්‍රය
SN 02-01-03-02. දසබල සූත්‍රය
SN 02-01-03-03. උපනිසා සූත්‍රය
SN 02-01-03-04. අඤ්ඤතිත්ථිය සූත්‍රය
SN 02-01-03-05. භූමිජ සූත්‍රය
SN 02-01-03-06. උපවාණ සූත්‍රය
SN 02-01-03-07. පච්චය සූත්‍රය
SN 02-01-03-08. භික්ෂු සූත්‍රය
SN 02-01-03-09. සමණ බ්‍රාහ්මණ සූත්‍රය
SN 02-01-03-10. ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණ සූත්‍රය

SN 02-01-04. කළාරඛත්තිය වර්ගය

SN 02-01-04-01. භූතමිදං සූත්‍රය
SN 02-01-04-02. කළාරඛත්තිය සූත්‍රය
SN 02-01-04-03. ඤාණවත්ථු සූත්‍රය
SN 02-01-04-04. ඤාණවත්ථු සූත්‍රය
SN 02-01-04-05. අවිජ්ජා සූත්‍රය
SN 02-01-04-06. අවිජ්ජා සූත්‍රය
SN 02-01-04-07. නතුම්හාක සූත්‍රය
SN 02-01-04-08. චේතනා සූත්‍රය
SN 02-01-04-09. චේතනා සූත්‍රය
SN 02-01-04-10. චේතනා සූත්‍රය

SN 02-01-05 -ගහපති වර්ගය

SN 02-01-05-01. පඤ්චවෙර භය සූත්‍රය
SN 02-01-05-02. පඤ්චවේරභය සූත්‍රය
SN 02-01-05-03. දුක්ඛ සූත්‍රය
SN 02-01-05-04. ලෝක සූත්‍රය
SN 02-01-05-05. ඤාතික සූත්‍රය
SN 02-01-05-06. අඤ්ඤතර සූත්‍රය
SN 02-01-05-07. ජාණුස්සෝණි සූත්‍රය
SN 02-01-05-08. ලෝකායතික සූත්‍රය
SN 02-01-05-09. ආර්යශ්‍රාවක සූත්‍රය
SN 02-01-05-010. ආර්යශ්‍රාවක සූත්‍රය

SN 02-01-06. දුක්ඛ වර්ගය

SN 02-01-06-01. පරිවීමංසමාන සූත්‍රය
SN 02-01-06-02. උපාදාන සූත්‍රය
SN 02-01-06-03. සංයෝජන සූත්‍රය
SN 02-01-06-04. සංයෝජන සූත්‍රය
SN 02-01-06-05. මහාරුක්ඛ සූත්‍රය
SN 02-01-06-06. මහාරුක්ඛ සූත්‍රය
SN 02-01-06-07. තරුණ රුක්ඛ සූත්‍රය
SN 02-01-06-08. නාමරූප සූත්‍රය
SN 02-01-06-09. විඤ්ඤාණ සූත්‍රය
SN 02-01-06-10. නිදාන සූත්‍රය

SN 02-01-07. . මහා වර්ගය

SN 02-01-07-01. අස්සුතවන්තු සූත්‍රය
SN 02-01-07-02. අස්සුතවන්තු සූත්‍රය
SN 02-01-07-03. පුත්‍ර මාංශ සූත්‍රය
SN 02-01-07-04. රාග සූත්‍රය
SN 02-01-07-05. නගර සූත්‍රය
SN 02-01-07-06. සම්මසන සූත්‍රය
SN 02-01-07-07. නළකලාපිය සූත්‍රය
SN 02-01-07-08. කෝසම්බී සූත්‍රය
SN 02-01-07-09. උපයන්ති සූත්‍රය
SN 02-01-07-10. සුසීම සූත්‍රය

SN 02-01-08. ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණ වර්ගය

SN 02-01-08-01. ජරාමරණසුත්තං 1. පච්චය සූත්‍රය
SN 02-01-08-02-11. ජාති සූත්‍රය ආදී වූ දහය

SN 02-01-09. අන්තර පෙය්යාලය

SN 02-01-09-01. සත්ථුසුත්තං 1. සත්ථු වර්ගය
SN 02-01-09-02-11. දෙවැනි සත්ථු සූත්‍රය ආදී වූ දහය
SN 02-01-09-02-12. සික්ඛා සූත්‍රය ආදී වූ පෙය්යාල එකොළහ

Sanyuktha Nikaya

SN 01-07- මිගජාල වග්ගය සුත්‍ර 1 , 2

buddha and people

SN 01-07-01- පඨම මිගජාල සුත්‍රය

§ 1.  මා විසින් මෙසේ අසන ලදී.
එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර සමීපයෙහිවූ, අනේපිඬු සිටාණන් විසින් කරවන ලද, ජේතවනාරාමයෙහි වාසය කරණ සේක. දිනෙක  ආයුෂ්මත් මහාජාල ස්ථවිරයන්,  භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත  පැමිණ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට වැඳ, එකත්පසෙක හිඳ මෙසේ කීහ.

§ 2. ’’ස්වාමීනි, ’එකවිහාරි ඒකවිහාරී’ යයි හෙවත් එකලාව වාසය කරන්නේයයි කියනු ලැබේ. ස්වාමීනි, කොපමණකින්  එකලාව වාසය කරන්නේ වේද?
කොපමණකින් දෙවැන්නෙක් සහිතව වාසය කරන්නේ වේද?’’ කියායි.
’’මිගජාලය, චක්ඛු විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කාන්තවූ, මනවඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ රූපයෝ ඇත්තාහ. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක්  ඒ රුපයට කැමැති වේද , 
එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියාද, එහි ගැලී සිටීද, එයට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටුවන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියන්නාවූ, එහි ගිලී සිටින්නාවූ ඔහුට තෘෂ්ණා සතුට උපදියි. තෘෂ්ණා සතුට ඇති කල්හි, බලවත් ආශාවෙන් යුක්ත වේ. ඒ බලවත් ආශාව ඇතිකල්හි බැඳීම වේ. මිගජාලය, එසේ තෘෂ්ණාවෙන් බැඳුනාවූ මහණා දෙවැන්නෙකු සහිතව වාසය කරන්නේයයි කියනු ලැබේ.

§ 3. ’’මිගජාලය, සෝත විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කාන්තවූ, මනවඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ ශබ්දයෝ ඇත්තාහ. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක් එයට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටුවේද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියාද, එහි ගැලී සිටීද, එයට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටුවන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියන්නාවූ, එහි ගිලී සිටින්නාවූ ඔහුට තෘෂ්ණා සතුට උපදියි. තෘෂ්ණා සතුට ඇති කල්හි, බලවත් ආශාවෙන් යුක්ත වේ. ඒ බලවත් ආශාව ඇතිකල්හි බැඳීම වේ. මිගජාලය, තෘෂ්ණාවෙන් බැඳුනාවූ මහණතෙම දෙවැන්නෙකු සහිතව වාසය කරන්නේයයි කියනු ලැබේ.

§ 4 . ’’මිගජාලය, ඝාණ විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කාන්තවූ, මනවඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ ගන්‍ධයෝ ඇත්තාහ. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක් එයට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටුවේද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියාද, එහි ගැලී සිටීද, එයට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටුවන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියන්නාවූ, එහි ගිලී සිටින්නාවූ ඔහුට තෘෂ්ණා සතුට උපදියි. තෘෂ්ණා සතුට ඇති කල්හි, බලවත් ආශාවෙන් යුක්ත වේ. ඒ බලවත් ආශාව ඇතිකල්හි බැඳීම වේ. මිගජාලය, තෘෂ්ණාවෙන් බැඳුනාවූ මහණතෙම දෙවැන්නෙකු සහිතව වාසය කරන්නේයයි කියනු ලැබේ.

§ 5. ’’මිගජාලය, ජිව්හා විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කාන්තවූ, මනවඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ රසයෝ ඇත්තාහ. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක් එයට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටුවේද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියාද, එහි ගැලී සිටීද, එයට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටුවන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියන්නාවූ, එහි ගිලී සිටින්නාවූ ඔහුට තෘෂ්ණා සතුට උපදියි. තෘෂ්ණා සතුට ඇති කල්හි, බලවත් ආශාවෙන් යුක්ත වේ. ඒ බලවත් ආශාව ඇතිකල්හි බැඳීම වේ. මිගජාලය, තෘෂ්ණාවෙන් බැඳුනාවූ මහණතෙම දෙවැන්නෙකු සහිතව වාසය කරන්නේයයි කියනු ලැබේ.

§ 6. ’’මිගජාලය, කාය විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කාන්තවූ, මනවඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ ස්පර්‍ශයෝ ඇත්තාහ. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක් එයට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටුවේද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියාද, එහි ගැලී සිටීද, එයට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටුවන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියන්නාවූ, එහි ගිලී සිටින්නාවූ ඔහුට තෘෂ්ණා සතුට උපදියි. තෘෂ්ණා සතුට ඇති කල්හි, බලවත් ආශාවෙන් යුක්ත වේ. ඒ බලවත් ආශාව ඇතිකල්හි බැඳීම වේ. මිගජාලය, තෘෂ්ණාවෙන් බැඳුනාවූ මහණතෙම දෙවැන්නෙකු සහිතව වාසය කරන්නේයයි කියනු ලැබේ.

§ 7. ’’මිගජාලය, මනො විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කාන්තවූ, මනවඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ ධර්‍මයෝ ඇත්තාහ. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක් එයට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටුවේද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියාද, එහි ගැලී සිටීද, එයට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටුවන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියන්නාවූ, එහි ගිලී සිටින්නාවූ ඔහුට තෘෂ්ණා සතුට උපදියි. තෘෂ්ණා සතුට ඇති කල්හි, ඇල්ම වේ. ඇල්ම ඇතිකල්හි බැඳීම වේ. මිගජාලය, තෘෂ්ණා බන්‍ධනයෙන් බැඳුනාවූ මහණතෙම දෙවැන්නෙකු සහිතව වාසය කරන්නේයයි කියනු ලැබේ.

§ 8 . ’’මිගජාලය, මෙසේ වාසය කරන්නාවූද මහණතෙම හුදෙක් වනයෙහි ශබ්ද නැත්තාවූ, ඝෝෂා නැත්තාවූ, වනය ඇසුරුකොට හමන වාතය නැත්තාවූ, මිනිසුන්ගේ රහසිගතවීමට සුදුසුවූ, සැඟවී වාසයට සුදුසුවූ, ඉතා දුරවූ වන සෙනසුන් සේවනය කෙරේද, එතකුදු වුවත් දෙවැන්නකු සහිතව වාසය කරන්නේයයි කියනු ලැබේ. ඊට හේතු කවරේද? ඔහුට තෘෂ්ණාව දෙවැන්න වේ. මොහුගේ ඒ තෘෂ්ණාව ප්‍රහීණ නොවීය. එහෙයින් දෙවැන්නකු සහිතව වාසය කරන්නේයයි කියනු ලැබේ.

§ 9. ’’මිගජාලය, චක්ඛු විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කමනීයවූ, මනවඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ රූපයෝ ඇත්තාහ. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක් එ ට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටු නොවේද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියාද, එහි නොගිලේද, එයට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටු නොවන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියන්නාවූ, එහි නොගිලුණාවූ ඔහුගේ තෘෂ්ණා සතුට නිරුද්‍ධ වේ. තෘෂ්ණා සතුට නැති කල්හි, ඇලීම නොවේ. ඇලීම නැතිකල්හි බැඳීම නොවේ. මිගජාලය, තෘෂ්ණා බන්‍ධනයෙන් මිදුනාවූ මහණතෙම එකලාව වාසය කරන්නේයයි කියනු ලැබේ.

§ 10 . ’’මිගජාලය, සෝත විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කමනීයවූ, මනවඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ ශබ්දයෝ ඇත්තාහ. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක්  එයට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටු නොවේද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියාද, එහි නොගිලේද, එයට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටු නොවන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියන්නාවූ, එහි නොගිලුණාවූ ඔහුගේ තෘෂ්ණා සතුට නිරුද්‍ධ වේ. තෘෂ්ණා සතුට නැති කල්හි, ඇලීම නොවේ. ඇලීම නැතිකල්හි බැඳීම නොවේ. මිගජාලය, තෘෂ්ණා බන්‍ධනයෙන් මිදුනාවූ මහණතෙම එකලාව වාසය කරන්නේයයි කියනු ලැබේ.

§ 11. ’’මිගජාලය, ඝාණ විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කමනීයවූ, මනවඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ ගන්‍ධයෝ ඇත්තාහ. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක්  එයට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටු නොවේද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියාද, එහි නොගිලේද, එයට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටු නොවන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියන්නාවූ, එහි නොගිලුණාවූ ඔහුගේ තෘෂ්ණා සතුට නිරුද්‍ධ වේ. තෘෂ්ණා සතුට නැති කල්හි, ඇලීම නොවේ. ඇලීම නැතිකල්හි බැඳීම නොවේ. මිගජාලය, තෘෂ්ණා බන්‍ධනයෙන් මිදුනාවූ මහණතෙම එකලාව වාසය කරන්නේයයි කියනු ලැබේ.

§ 12. ’’මිගජාලය, ජිව්හා විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කමනීයවූ, මනවඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ රසයෝ ඇත්තාහ. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක්  එයට තෘෂ්ණාවෙන් නොසතුටු වේද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියාද, එහි ගිලී නොසිටීද, එයට තෘෂ්ණාවෙන් නොසතුටුවන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියන්නාවූ, එහි නොගිලුණාවූ ඔහුගේ තෘෂ්ණා සතුට නිරුද්‍ධ වේ. තෘෂ්ණා සතුට නැති කල්හි, ඇලීම නොවේ. ඇලීම නැතිකල්හි බැඳීම නොවේ. මිගජාලය, තෘෂ්ණා බන්‍ධනයෙන් මිදුනාවූ මහණතෙම එකලාව වාසය කරන්නේයයි කියනු ලැබේ.

§ 13. ’’මිගජාලය, කාය විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කමනීයවූ, මනවඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ ස්පර්‍ශයෝ ඇත්තාහ. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක්  එයට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටු නොවේද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියාද, එහි නොගිලේද, එයට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටු නොවන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියන්නාවූ, එහි නොගිලුණාවූ ඔහුගේ තෘෂ්ණා සතුට නිරුද්‍ධ වේ. තෘෂ්ණා සතුට නැති කල්හි, ඇලීම නොවේ. ඇලීම නැතිකල්හි බැඳීම නොවේ. මිගජාලය, තෘෂ්ණා බන්‍ධනයෙන් මිදුනාවූ මහණතෙම එකලාව වාසය කරන්නේයයි කියනු ලැබේ.

§ 14. ’’මිගජාලය, මනෝ විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කමනීයවූ, මනවඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ ධර්‍මයෝ ඇත්තාහ. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක්  එයට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටු නොවේද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියාද, එහි නොගිලේද, එයට තෘෂ්ණාවෙන් සතුටු නොවන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියන්නාවූ, එහි නොගිලුණාවූ ඔහුගේ තෘෂ්ණා සතුට නිරුද්‍ධ වේ. තෘෂ්ණා සතුට නැති කල්හි, ඇලීම නොවේ. ඇලීම නැතිකල්හි බැඳීම නොවේ. මිගජාලය, තෘෂ්ණා බන්‍ධනයෙන් මිදුනාවූ මහණතෙම එකලාව වාසය කරන්නේයයි කියනු ලැබේ.

§ 15. ’’මිගජාලය, මෙසේ වාසය කරන්නාවූ මහණතෙම හුදෙක් භික්‍ෂූන්ගෙන්, භික්‍ෂුණීන්ගෙන්, උපාසකවරුන්ගෙන්, උපාසිකාවරුන්ගෙන්, රජුන්ගෙන්, රජ මහ ඇමැතියන්ගෙන්, තීර්ත්‍ථකයන්ගෙන්, තීර්ත්‍ථක ශ්‍රාවකයන්ගෙන් ගැවසීගත්තාවූ ගම්වල වාසය කෙරේද, එතකුදුවුවත් එකලාව වාසය කරන්නේයයි කියනු ලැබේ.
ඊට හේතු කවරේද? තෘෂ්ණාව වනාහි ඔහුගේ දෙවැන්න වේ. ඔහුගේ ඒ තෘෂ්ණාව ප්‍රහීණ වූවාය. එහෙයින් එකලාව වාසය කරන්නේයයි කියනු ලැබේය’’ යයි (වදාළ සේක.)

SN 01-07- 2. දුතිය මිගජාල සුත්‍රය

§ 1 . මා විසින් මෙසේ අසන ලදී.
එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර සමීපයෙහිවූ, අනේපිඬු සිටාණන් විසින් කරවන ලද, ජේතවනාරාමයෙහි වාසය කරණ සේක. එකල්හි දිනෙක 
ආයුෂ්මත් මහාජාල ස්ථවිරයන්  භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත පැමිණ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට වැඳ, එකත්පසෙක හිඳ මෙය සැළ කෙළේය.

§ 2. ’’ස්වාමීනි, මම භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ යම් ධර්‍මයක් අසා, එකලාව, සමූහයෙන් වෙන්ව, අප්‍රමාදව, කෙලෙස් තවන වීර්‍ය්‍යයෙන් යුක්තව, ආත්ම පරිත්‍යාගයෙන් යුක්තව වාසය කරන්නෙම්ද, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මට එබඳු ධර්‍මයක් දේශනා කරන්නේ නම් මැනව’’ කියායි.

§ 3 . ’’මිගජාලය, චක්ඛු විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කමනීයවූ, මන වඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ රූපයෝ ඇත්තාහුමය. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක් ඊට ඇලෙයිද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියාද, එහි ගිලෙයිද, එහි ඇලෙන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියන්නාවූ, එහි ගිලුනාවූ ඔහුට තෘෂ්ණාව උපදියි. මිගජාලය, තෘෂ්ණාව නිසා දුක් ඉපදීම වේ යයි කියමි.’’

§ 4 . ’’මිගජාලය, සෝත විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කමනීයවූ, මන වඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ ශබ්දයෝ ඇත්තාහුමය. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක්  ඊට ඇලෙයිද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියාද, එහි ගිලෙයිද, එහි ඇලෙන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියන්නාවූ, එහි ගිලුනාවූ ඔහුට තෘෂ්ණාව උපදියි. මිගජාලය, තෘෂ්ණාව නිසා දුක් ඉපදීම වේ යයි කියමි.’’

§ 5. ’’මිගජාලය, ඝාණ විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කමනීයවූ, මන වඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ ගන්‍ධයෝ ඇත්තාහුමය. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක් ඊට ඇලෙයිද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියාද, එහි ගිලෙයිද, එහි ඇලෙන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියන්නාවූ, එහි ගිලුනාවූ ඔහුට තෘෂ්ණාව උපදියි. මිගජාලය, තෘෂ්ණාව නිසා දුක් ඉපදීම වේ යයි කියමි.’’

§ 6. ’’මිගජාලය, ජිව්හා විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කමනීයවූ, මන වඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ රසයෝ ඇත්තාහුමය. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක් ඊට ඇලෙයිද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියාද, එහි ගිලෙයිද, එහි ඇලෙන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියන්නාවූ, එහි ගිලුනාවූ ඔහුට තෘෂ්ණාව උපදියි. මිගජාලය, තෘෂ්ණාව නිසා දුක් ඉපදීම වේ යයි කියමි.’’

§ 7. ’’මිගජාලය, කාය විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කමනීයවූ, මන වඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ ස්පර්‍ශයෝ ඇත්තාහුමය. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක්  ඊට ඇලෙයිද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියාද, එහි ගිලෙයිද, එහි ඇලෙන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියන්නාවූ, එහි ගිලුනාවූ ඔහුට තෘෂ්ණාව උපදියි. මිගජාලය, තෘෂ්ණාව නිසා දුක් ඉපදීම වේ යයි කියමි.’’

§ 8. ’’මිගජාලය, මනෝ විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කමනීයවූ, මන වඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ ධර්‍මයෝ ඇත්තාහ. ඉදින් මහණතෙම එහි ඇලෙයිද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියාද, එහි ගැලී සිටීද, එහි ඇලෙන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි කියන්නාවූ, එහි ගැලී සිටින්නාවූ ඔහුට තෘෂ්ණාව උපදියි. මිගජාලය, තෘෂ්ණාව නිසා දුක් ඉපදීම වේ යයි කියමි.’’

§ 9. ’’මිගජාලය, චක්ඛු විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කාන්තවූ, මන වඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ රූපයෝ ඇත්තාහ. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක් එහි නොඇලේද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියාද, එහි නොගිලේද, එහි නොඇලෙන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියන්නාවූ, එහි ගැලී නොසිටින්නාවූ ඔහුගේ තෘෂ්ණාව නිරුද්‍ධ වේ. මිගජාලය, තෘෂ්ණාව නිරුද්‍ධවීමෙන් දුක් නිරුද්‍ධවීම වේ යයි කියමි.’’

§ 10 . ’’මිගජාලය, සෝත විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කාන්තවූ, මන වඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ ශබ්දයෝ ඇත්තාහ. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක් එහි නොඇලේද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියාද, එහි නොගිලේද, එහි නොඇලෙන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියන්නාවූ, එහි ගැලී නොසිටින්නාවූ ඔහුගේ තෘෂ්ණාව නිරුද්‍ධ වේ. මිගජාලය, තෘෂ්ණාව නිරුද්‍ධවීමෙන් දුක් නිරුද්‍ධවීම වේ යයි කියමි.’’

§ 11. ’’මිගජාලය, ඝාණ විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කාන්තවූ, මන වඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ ගන්‍ධයෝ ඇත්තාහ. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක් එහි නොඇලේද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියාද, එහි නොගිලේද, එහි නොඇලෙන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියන්නාවූ, එහි ගැලී නොසිටින්නාවූ ඔහුගේ තෘෂ්ණාව නිරුද්‍ධ වේ. මිගජාලය, තෘෂ්ණාව නිරුද්‍ධවීමෙන් දුක් නිරුද්‍ධවීම වේ යයි කියමි.’’

§ 12. ’’මිගජාලය, ජිව්හා විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කාන්තවූ, මන වඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ රසයෝ ඇත්තාහ. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක්  එහි නොඇලේද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියාද, එහි නොගිලේද, එහි නොඇලෙන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියන්නාවූ, එහි ගැලී නොසිටින්නාවූ ඔහුගේ තෘෂ්ණාව නිරුද්‍ධ වේ. මිගජාලය, තෘෂ්ණාව නිරුද්‍ධවීමෙන් දුක් නිරුද්‍ධවීම වේ යයි කියමි.’’

§ 13. ’’මිගජාලය, කාය විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කාන්තවූ, මන වඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ ස්පර්‍ශයෝ ඇත්තාහ. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක් එහි නොඇලේද, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියාද, එහි නොගිලේද, එහි නොඇලෙන්නාවූ, එය ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියන්නාවූ, එහි ගැලී නොසිටින්නාවූ ඔහුගේ තෘෂ්ණාව නිරුද්‍ධ වේ. මිගජාලය, තෘෂ්ණාව නිරුද්‍ධවීමෙන් දුක් නිරුද්‍ධවීම වේ යයි කියමි.’’

§ 14. ’’මිගජාලය, මනෝ විඤ්ඤාණයෙන් දතයුතුවූ, ඉෂ්ටවූ, කාන්තවූ, මන වඩන්නාවූ, ප්‍රිය ස්වභාව ඇත්තාවූ, කාමයෙන් යුක්තවූ, ඇලුම් කටයුතුවූ ධර්‍මයෝද ඇත්තාහ. ඉදින් යම් ශ්‍රමණයෙක් එහි නොඇලේද, ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියාද, එහි නොගිලී සිටීද, එහි නොඇලෙන්නාවූ, ප්‍රියයයි, මනාපයයි නොකියන්නාවූ, එහි නොගිලුණාවූ ඔහුගේ තෘෂ්ණාව නිරුද්‍ධ වේ. මිගජාලය, තෘෂ්ණාව නිරුද්‍ධවීමෙන් දුක් නිරුද්‍ධ වේ යයි කියමි.’’ යි වදාළ සේක.

§ 15 . ඉක්බිති ආයුෂ්මත් මිගජාල ස්ථවිරතෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේගේ වචනය සතුටින් පිළිගෙණ, අනුමෝදන්ව, හුනස්නෙන් නැගිට, භාග්‍යවතුන් වහන්සේට වැඳ, ගෞරව දක්වා වැඩියේය. ඉක්බිති ආයුෂ්මත් මිගජාල ස්ථවිරයන්  හුදකලාව සමූහයාගෙන් වෙන්ව, අප්‍රමාදව, කෙලෙස් තවන වීර්‍ය්‍යයෙන් යුක්තව, ආත්මාලය දුරුකොට වාසය කරන්නේ නොබෝ කලකින්ම යමක් සඳහා කුලපුත්‍රයෝ මනාකොට ගිහිගෙන් නික්ම ශාසනයෙහි පැවිදිවෙත්ද, මාර්‍ග බ්‍රහ්මචර්‍ය්‍යාව කෙළවරකොට ඇති ඒ උතුම් අර්ත්‍ථය මේ ආත්මයෙහිම තෙමේ විශිෂ්ට ඥානයෙන් දැන ප්‍රත්‍යක්‍ෂකොට ඊට පැමිණ වාසය කෙළේය.

’ජාතිය ක්‍ෂයවිය. බ්‍රහ්මචර්‍ය්‍යයාවෙහි හැසිර නිමවන ලද්දේය. සතර මගින් කළයුත්ත කරණ ලදී. මේ ආත්මභාවය පිණිස කළයුතු අනිකක් නැතැයි විශෙෂයෙන් දැනගත් සේක. ආයුෂ්මත් මිගජාල ස්ථවිර තෙමේ රහතුන් අතුරෙන් එක්තරා කෙනෙක්ද වූයේයයි වදාළ සේක.

SN 01- 01-දේවතා සංයුක්තය

SN01-01.01 නළ වර්‍ගය.

1. ඔඝ සූත්‍රය
2. නිමොක්ඛ සූත්‍රය
3. උපන්‍යෙය සූත්‍රය
4. අච්චෙන්ති සූත්‍රය
5. කතිඡින්‍ද සූත්‍රය
6. ජාගර සූත්‍රය
7. අප්පටිවිදිත සූත්‍රය
8. සුසම්මුටඨ සූත්‍රය
9. මානකාම සූත්‍රය
10. අරඤඤ සූත්‍රය

SN01-01.02. නන්‍දන වර්‍ගය


1. නන්‍දන සූත්‍රය
2. නන්‍දති සූත්‍රය
3. නත්‍ථිපුත්තසම සූත්‍රය
4. ඛත්තිය සූත්‍රය
5. සකමාය (සන්නිකාය) සූත්‍රය
6. නිද්දාතන්‍දි සූත්‍රය
7. දුක්කර (කුම්ම) සූත්‍රය
8. හිරි සූත්‍රය
9. කුටිකා සූත්‍රය
10. සමිද්ධි සූත්‍රය

SN01-01.03. සත්ති වර්‍ගය


1. සත්ති සූත්‍රය
2. ඵුසති සූත්‍රය
3. ජටා සූත්‍රය
4. මනො නිවාරණ සූත්‍රය
5. අරහන්ත සූත්‍රය
6. පජ්ජොත සූත්‍රය
7. සර සූත්‍රය
8. මහද්ධන සූත්‍රය
9. චතුචක්ක සූත්‍රය
10. ඵණිජඞඝ සූත්‍රය

SN01-01.04. සතුල්ලපකායික වර්‍ගය


1. සබ්භි සූත්‍රය
22. මච්ඡරි සූත්‍රය
3. සාධු සූත්‍රය
4. න සන්ති සූත්‍රය
5. උජඣානසඤ්ඤී සූත්‍රය
6. ශ්‍රද්‍ධා සූත්‍රය
7. සමය සූත්‍රය
8. සකලික සූත්‍රය
9. පළමුවන පජ්ජුන්නධීතු සූත්‍රය
10. දෙවෙනි පජ්ජුන්නධීතු සූත්‍රය

SN01-01.05. ආදිත්ත වර්‍ගය


1. ආදිත්ත සූත්‍රය
2. කිංදද සූත්‍රය
3. අන්න සූත්‍රය
4. ඒකමූල සූත්‍රය
5. අනොමය (හෙවත් අනොනාම) සූත්‍රය
6. අච්ඡරා සූත්‍රය
7. වනරොප සූත්‍රය
8. ජේතවන (නොහොත් ඉදඤ්හි) සූත්‍රය
9. මච්ඡෙර (නොහොත් මච්ඡරි ) සූත්‍රය
10. ඝටීකාර සූත්‍රය

SN01-01.06. ජරා වර්‍ගය


1. ජරා (හෙවත් කිංසුජරා) සූත්‍රය
2. අජරසා සූත්‍රය
3. මිත්ත (හෙවත් කිංසුමිත්ත) සූත්‍රය
4. වත්‍ථු (හෙවත් කිංසුවත්‍ථු) සූත්‍රය
5. පළමුවන ජන (හෙවත් ජනෙති ) සූත්‍රය
6. දෙවෙනි ජන (හෙවත් ජනෙති) සූත්‍රය
7. තුන්වෙනි ජන ( හෙවත් ජනෙති ) සූත්‍රය
8. උපපථ සූත්‍රය
9. දෙවෙනි උපපථ සූත්‍රය
10. කවි ( හෙවත් ගාථා නිදාන ) සූත්‍රය

SN01-01.07. අන්ව වර්‍ගය


1. නාම (හෙවත් නාමද්ධභවන) සූත්‍රය
2. චිතත සූත්‍රය
3. තණ්හා සූත්‍රය
4. සංයෝජන සූත්‍රය
5. බන්‍ධන සූත්‍රය
7. උඩිඩ්ත ( හෙවත් තණ්හාඋඩිඩ්ත) සූත්‍රය
8. පිහිත ( හෙවත් මචිචුපිහිත ) සූත්‍රය
9. ඉචඡා ( හෙවත් ඉචඡාබද්ධ ) සූත්‍රය
10. ලොක ( හෙවත් ජස්සුලොක ) සූත්‍රය

SN01-01.08. ඣත්‍වා වර්‍ගය


1. ඣත්‍වා සූත්‍රය
2. රථ ( හෙවත් එථපඤඤාණ ) සූත්‍රය
3. චිතත සූත්‍රය
4. වුටඨි සූත්‍රය
5. භීත සූත්‍රය
6. නජීරති සූත්‍රය
7. ඉස්සර සූත්‍රය
8. කාම සූත්‍රය
9. පාථෙය්‍ය සූත්‍රය
10. පජ්ජොත සූත්‍රය
11. අරණ සූත්‍ර

SN 01-01-02. නන්‍දන වර්‍ගය

ආපසු  යන්න SN 01-01-01. නළ වර්‍ගය 

Buddha with Sakra & Brahma

SN 01-01-02.- 01. නන්‍දන සූත්‍රය

මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එත් කලෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර සමීපයෙහිවූ අනේපිඬු සිටුහු විසින් කරවනලද ජේතවනාරාමයෙහි වැඩවසන සේක.

එකල්හ් වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ’’මහණෙනි’’ කියා භික්‍ෂූන්ට කථා කළසේක. ’’පින්වතුන් වහන්සැ’’ යි ඒ භික්‍ෂූහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට උත්තර දුන්හ.
භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙය වදාළසේක.

’’මහණෙනි, පෙර වූවක් කියමි.
තව්තිසා දෙව්ලෝ වැසි එක්තරා දෙවියෙක් නන්‍දන වනයෙහි දෙවඟනන් සමූහයා විසින් පිරිවරන ලද්දේ, දිව්‍යමයවූ පඤචකාම සම්පත්තීන් යුක්තවූයේ, සමන්විතවූයේ, රූප ශබ්දාදියෙන් විනෝද වනුයේ ඒ වේලාවෙහි මේ ගාථාව කීය:

’’පරිවාර සම්පත් ඇති තව්තිසා දෙවියන්ගේ වාසස්ථානයවූ නන්‍දනවනය යම් කෙනෙක් නොදකිත්නම්, ඔවුහු සැප නම් කිමෙක්දැයි නොදක්නාහ.’’ යනුයි.
මෙසේ කී කළ වෙනත් දෙවියෙක් ඒ දෙවියාට :
’’අනුවණය, රහතුන්ගේ වචනය යම්සේ නම් එසේ තෝ නොදන්නෙහිය.
සියලු සංස්කාරයෝ අනිත්‍යයහ.
(ඔහු) ඉපැදීම හා නැස්ම ස්වභාවයකොට ඇතියහ.
ඒ සියල්ල ඉපිද නැසෙත්.
ඒ සංස්කාරයන්ගේ සංසිඳීම (නිවන) ම සැප වේයැ’

යි ගාථාවෙකින් පෙරළා කීය.’’

SN 01-01-02.- 02. නන්‍දති සූත්‍රය

මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් කලෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර සමීපයෙහිවූ අනේපිඬු සිටාණන් විසින් කරවනලද ජේතවනාරාමයෙහි වැඩ වසන සේක.

එකල වනාහි එක්තරා දෙවියෙක් රෑ පළමු දසපැය ඉක්මගිය කල්හි බබළන ශරීර ශෝභා ඇත්තේ සියලු ජේතවනය බබුළුවා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනෙකද එතැනට පැමිණියේය. පැමිණ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ එකත් පසෙක සිට මේ ගාථාව කීය :

’’දරුවන් ඇත්තේ දරුවන් කරණකොට සතුටුවේ.
ගවයන් ඇත්තාද එසේම ගවයන් කරණකොට සතුටුවේ.
උපධීන් (කාමසැප) කරණකොට සත්‍වයාට සතුට ඇතිවේ.
යමෙක් උපධි නැත්තේද (පස්කම් සැප නැත්තෙක් වේද) ඔහු නොම සතුටු වේ.’’ 

එවිට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මේ ගාථාවෙන් ඔහුට පිළිතුරු වදාළ සේක.

’’දරුවන් ඇත්තේ දරුවන් කරණකොට ශෝක කෙරේ.
ගවයන් ඇත්තාත් එසේම ගවයන් කරණකොට ශෝක කෙරේ.
උපධීන් (කාම සැප) කරණකොට සත්ත්‍වයාට ශෝක ඇතිවේ.
යමෙක් උපධි (කාම සැප) නැත්තේද ඔහු ශෝක නොකෙරේ.’’ය (යි කී සේක.)

SN 01-01-02.- 03. නත්‍ථිපුත්තසම සූත්‍රය


මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් කලෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර සමීපයෙහිවූ අනේපිඬු සිටාණන් විසින් කරවනලද ජේතවනාරාමයෙහි වැඩවසන සේක. එතල  එක්තරා දෙවියෙක් රෑ පළමු දසපැය ඉක්ම ගිය කල්හි බබළන ශරීර ශෝභා ඇත්තේ සියලු ජේතවනය බබුළුවා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත  පැමිණ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ, එකත් පසෙක සිට  මේ ගාථාව කීය:

’’පුත්‍ර ප්‍රේමය බඳු අන් ප්‍රේමයක් නැත.
ගවසම්පත වැනි වෙන සම්පතෙක් නැත.
හිරුට සමවූ වෙන එළියෙක් නැත. මුහුද බඳුවූ අන් විලක් නැත.’’

(’’එවිට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ වදාළ සේක:)

’’තමා කෙරෙහි ප්‍රේමය බඳු ප්‍රේමයක් වෙන නැත.
ධාන්‍ය හා සමාන ධනයෙක් නැත.
ප්‍රඥාව හා සමාන ආලෝකයෙක් නැත.
වැස්ස හා සමාන විලක් නැත.’’

SN 01-01-02.- 04. ඛත්තිය සූත්‍රය

මා විසිත් මෙසේ අසන ලදී.
එක්කලෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර සමීපයෙහිවූ අනේපිඬු සිටාණන් විසින් කරවන ලද ජේතවනාරාමයෙහි වැඩවසන සේක. එකල වනාහි එක්තරා දෙවියෙක් රෑ පළමු දසපැය ඉක්මගිය කල්හි බබළන ශරීර ශෝභා ඇත්තේ සියලු ජේතවනය බබුළුවා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත පැමිණ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ, එකත්පසෙක සිට මේ ගාථාව කීය:

’’දෙපා ඇතියන්ගෙන් ක්‍ෂත්‍රියයා ශ්‍රේෂඨය.
සිවුපාවුන් අතුරෙන් ගවයා ශ්‍රේෂ්ඨ ය.
අඹුවන්ගෙන් බාල වයසෙහි සිටි බිරින්දෑ ශ්‍රෙෂ්ඨය.
පුතුන්ගෙන් පළමුව උපන් පුතා ශ්‍රෙෂ්ඨය.’’

(එවිට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ වදාළසේක.)

’’සම්‍යක් සම්බුදු තෙමේ දෙපා ඇතියන්ගෙන් ශ්‍රෙෂ්ඨය.
සිව්පාවුන්ගෙන් ආජානීයයා ශ්‍රෙෂ්ඨය.(කී දේ තේරුම් ගන්නා සතා) ශ්‍රෙෂ්ඨය.
අඹුවන්ගෙන් කියන දේ අසන කීකරු භාර්‍ය්‍යාව ශ්‍රෙෂ්ඨය.
පුතුන්ගෙන් මව්පියන්ට කීකරු පුතා ශ්‍රෙෂ්ඨය.’’

SN 01-01-02.- 05. සකමාය (සන්නිකාය) සූත්‍රය


මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් කලෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර සමීපයෙහිවූ අනේපිඬු සිටාණන් විසින් කරවන ලද ජේතවනාරාමයෙහි වැඩවසන සේක. එතල එක්තරා දෙවියෙක් රෑ පළමු දසපැය ඉක්ම ගිය කල්හි බබළන ශරීර ශෝභා ඇත්තේ සියලු ජේතවනය බබුළුවා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත පැමිණ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ එකත්පසෙක සිට මේ ගාථාව කීය:

’’ඉර මුදුන් වේලෙහි පක්‍ෂීන් එකතුව විවේක ගෙන හුන් කලැ මහ වනය (ගස් එතට ගැටීමෙන් ඇතිවූ නාදය) මහ මඬින් හඬන්නාක් මෙනි. එය මට බියෙක්ව වැටහේ.’’
(භාග්‍යවතුන් වහන්සේ:) ’’ඉර මුදුන් වේලෙහි පක්‍ෂීන් රැස්ව හුන් කල්හි මහ වනය හඬන්නාසේ ශබ්ද කෙරේ. එය මට සැපයෙක්ව වැටහේ.’’

SN 01-01-02.- 06. නිද්දාතන්‍දි සූත්‍රය


මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් කලෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර සමීපයෙහිවූ අනේපිඬු සිටාණන් විසින් කරවනලද ජේතවනාරාමයෙහි වැඩවසන සේක.
එකළ වනාහි එකතරා දෙවියෙක් රෑ පළමු දසපැය ඉක්මගිය කල්හි බබලන ශරීර ශෝභා ඇත්තේ සියලු ජේතවනය බබුළුවා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනෙකද එතැනට පැමිණියේය. පැමිණ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ, එකත්පසෙක සිටියේය. එක් පසෙක සිටි ඒ දෙවිතෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සමීපයෙහි මේ ගාථාව කීය:
’’නින්ද, මැලිබව, බඩගිනි හෝ සීත ආදිය නිසා ඇඟමැලිකැඩුම, කුසල්හි නොඇල්ම, බත්මත යන මේ උපක්ලේශ (සිත කිලිටිකරණ කාරණයන්) නිසා මෙහි සත්ත්‍වයන්ට ආර්‍ය්‍ය මාර්‍ගය නොපැනේ.’’
(භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ වදාළසේක:) ’’නින්ද, මැලිබව, ඇඟමැලිකැඩුම, කුසල්හි නොඇල්ම, බත්මත යන මේ දේ වීර්‍ය්‍යයෙන් පලවා හැරීමෙන් ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගය පිරිසිදුවේ.’’

SN 01-01-02.- 07. දුක්කර (කුම්ම) සූත්‍රය


මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් කලෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර සමීපයෙහිවූ අනේපිඬු සිටාණන් විසින් කරවනලද ජේතවනාරාමයෙහි වැඩවසන සේක.
එකල වනාහි එක්තරා දෙවියෙක් රෑ පළමු දසපැය ඉක්ම ගිය කල්හි බබළන ශරීර ශෝභා ඇත්තේ සියලු ජේතවනය බබුළුවා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනෙකද එතැනට පැමිණියේය. පැමිණ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ, එකත්පසෙක සිටියේය.
එක් පසෙක සිටි ඒ දෙවිතෙම බෘග්‍යවතුන් සමීපයෙහි මේ ගාථාව කීය:
’’බාලයා විසින් මහණදම් කළ නොහැක්ක, ඉවසිය නොහැක්ක. යම් ඒ මහණදමෙක්හි අව්‍යක්තයා පසුබසීද, එහිලා ඔහුට සම්බාධකයෝ බොහෝ වෙත්.
’’ඉදින් (නොමගින් උපන් ) සිත නොවළක්වන්නේ නම්, ඔහු කී දිනක් මහණකම් කරන්නේද? ඔහු පාප විතර්‍කයන්ට වසඟවූයේ අරමුණක් පාසා පසුබස්නේය.’’
(භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ වදාළසේක:)
’’අවයවයන් සිය කබලතුළ බහා ගන්නා ඉදිබුවාසේ මහණතෙම සිතේ උපන් විතර්‍කයන් භාවනාලම්බන නමැති කබලෙහි එක්කොට බහාලන්නේ, තෘෂ්ණාදෘෂ්ටි ආදීන්ගේ ආශ්‍රයෙන් තොරවූයේ, අනුන් නොවෙහෙසන්නේ: කෙලෙස් පිරිනිවනින් පිරිනිවියේ කිසිවෙකුටත් නින්දා නොකරන්නේය .’’

SN 01-01-02.- 08. හිරි සූත්‍රය


මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් කලෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර සමීපයෙහිවූ අනේපිඬු සිටාණන් විසින් කරවනලද ජේතවනාරාමයෙහි වැඩවසන සේක.
එකල වනාහි එක්තරා දෙවියෙක් රෑ පළමු දසපැය ඉක්මගිය කල්හි බබලන ශරීර ශෝභා ඇත්තේ සියලු ජේතවනය බබුළුවා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනෙකද එතැනට පැමිණියේය, පැමිණ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ, එකත්පසෙක සිටියේය.
එක් පසෙක සිටි ඒ දෙවිතෙම භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සමීපයෙහි මේ ගාථාව කීය:
’’ආජානීය අශ්වයා කසය තමා මත හෙනු නොදී වළක්වන්නා සේ යමෙක් තමහට නින්දා ඇතිවනු නොදී වළක්වාද, (එසේවූ) ලජ්ජා හේතුයෙන් පව් දුර ලා සිටින කිසි පුරුෂයෙක් ලොවැ ඇත්තේද?’’
(භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ වදාළසේක:)
’’යම් කෙනෙක් ලජ්ජායෙන් පව් නොකොට ඉන් වැළැක හැම කල්හි සිහි ඇතිව හැසිරෙත්ද, දුක් කෙළවරට පැමිණ, විෂමවූ ලොව සමව හැසිරෙත්ද, එසේවූ පුද්ගලයෝ ස්වල්ප දෙනෙක් ඇත්තාහුය.’’

SN 01-01-02.- 09. කුටිකා සූත්‍රය


මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් කලෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර සමීපයෙහිවූ අනේපිඬු සිටාණන් විසින් කරවනලද ජේතවනාරාමයෙහි වැඩවසන සේක.
එකල වනාහි එක්තරා දෙවියෙක් රෑ පළමු දසපැය ඉක්ම ගිය කල්හි බබළන ශරීර ශෝභා ඇත්තේ සියලු ජේතවනය බබුළුවා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනෙකද එතැනට පැමිණියේය. පැමිණ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ, එකත්පසෙක සිටියේය.
එක් පසෙක සිටි ඒ දේවතාවා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සමීපයෙහි මේ ගාථා කීය:
’’ඔබට කුටියක් නැද්ද? ඔබට කූඩුවක් නැද්ද? ඔබට වැළක් නැද්ද? ඔබ බැම්මෙන් මිදුනේද?’’
’’මට කුටියක් කිසිසේත් නැත කිසි ලෙසිනුත් කූඩුවක් නැත. වැළකුත් කිසිසේත් නැත. ඒකාන්තයෙන් බැම්මෙන් මිදුනෙමි.
’’මම් ඔබට කුමක් නම් කුටියෙකැයි කීයෙම්ද? කුමක් නම් ඔබට කූඩුවකැයි කීයෙම්ද? ඔබට කුමක්නම් වැළක් යයි කීයෙම්ද? කුමක්නම් ඔබට බැම්ම යයි කීයෙම්ද?’’
’’මව කුටිය යයි කීයෙහිය. භාර්‍ය්‍යාව කූඩුව යයි කීයෙහිය. තණ්හාව බැඳුම යයි මට කීයෙහිය.’’
(දෙවියා.) ’’ඔබට කුටියක් නැතියේ යහපත. තූඩුවකුත් නැතියේ යහපත. වැලුත් නැතියේ යහපත. බන්‍ධනයන්ගෙන් මිදුනුසේ යහපත.’’

SN 01-01-02.- 10. සමිද්ධි සූත්‍රය


මා විසින් මෙසේ අසන ලදී. එක් කලෙක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රජගහ නුවර සමීපයෙහිවූ තපෝදාරාමයෙහි වැඩ වෙසෙන සේක. එකල්හි වනාහි ආයුෂ්මත් සම්ද්ධි භික්‍ෂුතෙම රෑ අලුයම නැගී සිට තපෝදා දියවිල යම්තැනෙකද එතැනට ඇඟ සේදීම පිණිස පැමිණියේය. තපෝදායෙහි ඇඟ සෝදා ගොඩ අවුත්, එක් සිවුරක් පමණක් ඇකිව ඇඟ තෙත සිඳුවමින් සිටියේය.
එකල්හි එක්තරා දෙවියෙක් රෑ පෙරයම ගෙවුනු කල්හි බබළන පැහැ ඇත්තේ, සියලු තපෝදා පෙදෙස බබුළුවා, ආයුෂ්මත් සමිද්ධි භික්‍ෂුතෙම යම් තැනෙකද එතැන්හි එළඹියේය. එළඹ අහසෙහි සිට ආයුෂමක් සමිද්ධි භික්‍ෂුහට ගාථායෙන් (මෙසේ) කීවේය.
’’භික්‍ෂූන් වහන්ස, ඔබ (කම් සැප) නොවලඳා සිඟා කති. ඔබ (කම් සුව) වලඳා සිඟා නොකති. භික්‍ෂූන් වහන්ස, (පස් කම් සුව) වලඳා (පසුව) සිඟා කන්න. (තරුණ) කාලය ඔබ ඉක්මවා නොයේවා.’’
එවිට ආයුෂ්මත් සමිද්ධි තෙම මෙසේ කීය.) ’’(මැරෙන) කාලය නම් මම නොදනිමි. වැසුණු කාලය නොපෙනේ. එබැවින් (කම් සුව) නොවලඳා සිඟා වලඳමි. කාලය මා ඉක්මවා නොයේවා.’’
එවිට ඒ දෙවිතෙම පොළොවෙහි සිට ආයුෂ්මත් සමිද්ධි භික්‍ෂුහට මෙසේ කීය:
’’භික්‍ෂූන් වහන්ස, ඔබ ළදරු වියෙහිම පැවැදිවූ කෙනෙක, තරුණය, ඉතා කළු කෙස් ඇත්තෝය. යහපත් තරුණ භාවයෙන් හා ප්‍රථම වයසින් සමන්විතයෝය. කාම ක්‍රීඩා නොකළ කෙනෙක. භික්‍ෂූන් වහන්ස, මනුෂ්‍යයන්ට අයත් කම් සැප වැළඳුව මැනව. මෙහි මේ ආත්මයෙහිම වැළඳිය හැකි කම් සැප හැරදමා කල්ගතව ලැබෙන කාම සම්පත් අනුව නොදුවනු මැනව.’’
’’ඇවැත්නි, මම වනාහි මේ ආත්මයෙහි වින්ද හැකි සැපයක් හැර දමා කල්ගතව ලැබෙන සැපයක් පස්සේ නොදුවමි. ඇවැත්නි, මම වනාහි කල්ගතව ලැබෙන සැප හැරදමාමේ ආත්මයෙහිම ලැබිය හැකි සැප පස්සේ දුවමි. ඇවැත්නි, කාමයෝ වූකලී කාලිකයෝය, (කලින්කල ලැබිය යුත්තෝය) බොහෝ දුක් පමුනුවන්නෝය, බොහෝ දැඩි වෙහෙස ගෙන දෙන්නෝය, එහි දෝෂයෝ නම් බොහෝයයි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාරණ ලදී. මේ ධර්‍මය වනාහි මේ ආත්මයෙහිම තමා ඇස් හමුයෙහි ඵල ඇත්තේය. අකාලිකය, (කල් නොයවා පල දෙන්නේය.) එහිපස්සිකය, (එව බලවයි අන්‍යයන් තමා වෙතට කැඳවන්නට සුදුසුය.) ඔපනේයකය (වහා තම සිතට පැමිණවීමට සුදුසුය.) නුවනැත්තන් විසින් තම තමා කෙරෙහි දතයුතුයයි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාරණ ලද්දේයයි’’ (කීය.)
’’භික්‍ෂූන් වහන්ස, කෙසේ නම් කාමයෝ කාලිකයෝය, බොහෝ දුක් සලසන්නෝය, බොහෝ දැඩි වෙහෙස ගෙන දෙන්නෝය, එහි දොස් බොහෝයයි, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාරණ ලදද? කෙසේ නම් (ඔබ කියන) මේ ධර්‍මය අකාලිකයයි, එහිඵස්සිකයයි, ඔපනේයකයයි, නුවණැත්තන් විසින් තම තමා කෙරෙහි දතයුතුයයි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාරණ ලදද?’’
ඇවැත්නි, මම වනාහි ළඟදී පැවිදිවූයෙක්මි. මේ ධර්‍ම විනයට අළුත ආයෙක්මි, (එබැවින්) විස්තරකොට කියන්නට නොහැත්තෙමි. අර්‍හත් සම්‍යක්සම්බුද්‍ධවූ ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රජගහනුවර සමීපයෙහි තපෝදාරාමයෙහි වෙසෙති. ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්ාස් වෙත එළඹ මෙ නරුණ විචාරව, යම්සේ ඔබට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ (මෙය) තෝරා දෙන සේක්ද, එසේ එය සිතෙහි දරාගනු මැනවැ’’ යි කීය.
’’භික්‍ෂූන් වහන්ස, අන් මහේශාක්‍ය දේවතාවන් විසින් පිරිවරනලද ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කරා අප වැන්නවුන්ට පැමිණීම පහසු නොවේ, ඉදින් භික්‍ෂූන් වහන්ස, ඔබ ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කරා පැමිණ මෙ කරුණ අසන්නෙහි නම් අපිත් බණ අසන්නට එන්නෙමු,’’
’’එසේය ඇවැත්නි’’ යි ආයුෂ්මත් සමිද්ධි මහණ තෙම ඒ දෙවියාට උත්තරදී භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනෙකද එතැනට පැමිණියේය. පැමිණ, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ එක් පසෙක ඉඳගත්තේය. එක් පසෙක උන් ආයුෂ්මත් සමිද්ධි තෙම මෙසේ කීය.
’’ස්වාමීනි, මම රෑ අළුයම්හි නැගී සිට තපෝදා විල යම් තැනෙකද එතැනට ඇඟ සෝදා ගන්නට ගියෙමි. තපෝදායෙහි ඇඟ සෝදා ගොඩවුත් එක් සිවුරක් ඇතිව ඇඟ තෙත සිඳුවමින් සිටියෙමි. ස්වාමීනි, එකල එක්තරා දෙවියෙක් රෑ (පෙරයම ) ගෙවුන කල්හි දිලිසෙන පැහැ ඇත්තේ මුලු තපෝදා විල් පෙදෙස බබුලුවමින් මම් යම් තැනෙකද එතැනට පැමිණියේය. පැමිණ, අහසෙහි සිට:
’’භික්‍ෂූන් වහන්ස, ඔබ නොකා හිඟති. කා නො සිඟති. භික්‍ෂූන් වහන්ස, කා ඉන්පසු සිඟන්න. කාලය ඔබ ඉක්මවා නොයේවා’’ යි මේ ගාථායෙන් කීවේය.
’’එසේ කීකල, ස්වාමීනි, මම ඒ දෙවියාට ගාථාවෙකින් ’කාලය මම නොදනිමි. වැසුණු කාලය නොපැනේ. එබැවින් නොකා සිඟමි. කාලය මා නොඉක්මවා’ යි පෙරළා කීමි.
’’ස්වාමීනි, එවිට ඒ දෙවියා පොළොවට බැස සිට, භික්‍ෂූන් වහන්ස, ඔබ ළදරු වියෙහිම පැවිදිවූ කෙනෙක, තරුණය, ඉතා කළු කෙස් ඇත්තෝය, යහපත් තරුණ භාවයෙන්, ප්‍රථම වයසින් යුක්තයෝය, කාම ක්‍රීඩා නොකළ කෙනෙක. භික්‍ෂූන් වහන්ස, මනුෂ්‍යයන් අයත් කම් සැප වැළඳුව මැනව. මේ ආත්මයෙහි වින්දයුතු සැප හැර දමා කල් පසුව ලැබෙන කම් සැප පස්සේ නොදූවන්නැ) යි මට කීවේය.
’’මෙසේ කීකල, ස්වාමීනි, මම ඒ දෙවියාට ’ඇවැත්නි, මම් වනාහි මේ ආත්මයෙහිම වින්දහැකි සැප හැර දමා කල්ගතව ලැබෙන සැප පස්සේ නොදුවමි. මම කාලික සැප හැරලා මේ ආත්මයෙහිම වින්දහැකි සැප පස්සේ නම් දුවමි. ඇවැත්නි, කාමයෝ වූකලී කාලිකයහ, බොහෝ දුක් පමුණවන්නෝය, බොහෝ දැඩි වෙහෙස ගෙන
දෙන්නෝය, එහි දොස් බොහෝයයිද, එහෙත් මේ ධර්‍මයතමා ඇස් හමුවෙහි ඵල ඇත්තේය, කල් නොයවා පල දෙන්නේය, එව බලවයි අන්‍යයන් තමා වෙතට කැඳවන්නට සුදුසුය, වහා තම සිතට පැමිණවීමට සුදුසුය.න්වණ ඇත්තන් විසින් තම තමන් කෙරෙහි ලා දතසුතුයයිද භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාරණ ලදැ’යි කීමි.
’’ස්වාමීනි, මෙසේ මා කී විට, ඒ දෙව් තෙමේ ’කෙසේ නම් කාමයෝ කාලිකය, බොහෝ දුක් පමුණුවන්නෝය, බොහෝ දැඩි වෙහෙස ගෙන දෙන්නෝය, එහි දොස් බොහෝයයිද, එහෙත් මේ ධර්‍මය තමා ඇස් හමුවෙහි ඵල ඇත්තේය, කල් නොයවා පල දෙන්නේය, එව බලවයි අන්‍යයන් තමා වෙතට කැඳවන්නට සුදුසුය, වහා තම සිතට පැමිණවීමට සුදුසුය, නුවණ ඇත්තන් විසින් තම තමන් කෙරෙහි ලා දතයුතුයයිද භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාරණ ලදැයි’’ ඇසුවේය,
’’ස්වාමීනි, මෙසේ ඔහු කී කල, මම ’ඇවැත්නි, මම නවක වෙමි, ළඟදී පැවිදිවූයෙකිමි, මේ සස්නට අළුත ආයෙකිමි, විස්කරයෙන් කීමට නොහැක්කෙමි. අර්‍හත් සම්‍යක් සම්බුද්ධවූ ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රජගහ නුවර සමීපයෙහි තපෝදාරාමයෙහි වෙසෙති. උන්වහන්සේ වෙත එළඹ, මේ කරුණු විචාරන්න, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් යම් සේ ඔබට මෙය තෝරා දෙන සේක්ද එසේ සිත දරාගන්නැ’ යි කීමි.
’’ස්වාමීනි, මෙසේ කී කල, ’අන් මහේශාක්‍ය දේවතාවන් විසින් පිරිවරනලද ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කරා අප වැන්නවුන් පැමිණීම පහසු නොවේ. ශ්‍රමණයන් වහන්ස, ඉදින් ඔබ ඒ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කරා පැමිණ, මේ කරුණු අසන්නෙහි නම්, අපිත් බණ අසන්නට එන්නම්හ’ යි ඒ දෙවියා කීවේය. ස්වාමීණි, ඉදින් ඒ දෙවියාගේ කීම සැබෑ නම් ඒ දෙවියා මේ ළඟම ඇතැ’’ යි කීයේය.
මෙසේ කී කල ඒ දෙවියා ’භික්‍ෂූන් වහන්ස, විචාරන්න. භික්‍ෂූන් වහන්ස, විචාරන්න. මේ මම් පැමිණියෙමි’’ යි මේ වචන සමිද්ධි ආයුෂ්මතුන්ට කීවේය.
එවිට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඒ දෙවියාට ගාථායෙන් මෙසේ කීහ:
’’සත්ත්‍වයෝ උපාදානස්කන්‍ධ පසෙහි සත්ත්‍ව පුද්ගල ආදී වශයෙන් වරදවා හඳුනනසුලු වෙත්. පඤ්චඋපාදානස්කන්‍ධයෙහි පිහිටියාහු වෙත්. ඔවුහු ඒ උපාදානස්කන්‍ධයන් පිරිසිඳ නොදැන්මෙන් මරහුගේ වසඟයට පැමිණෙත්.
’’එහෙත් (යමෙක්) උපාදානස්කන්‍ධයන් පිරිසිඳ දැන්මෙන් නම් කළ යුතු කිසිවකු නොදක්නේද, එසේවූ ඔහුට ’රාගාදී යමෙකින් මෙතෙම මැඩුනේය’ යි කිසිවෙක් ඔහුට දොස් කිය හැකි නොවේ. යක්‍ෂය එසේවූ තැනැත්තකු දන්නෙහි නම් කියව,’’
’’ස්වාමීනි, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් සැකෙවින් වදාළ මේ වචනයේ අදහස විස්තර වශයෙන් නොදනිමි. ස්වාමීනි, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කොටින් වදාළ මේ වචනයේ අදහස යම් සේ විස්තරයෙන් මම් දැනගත හැකි වන්නෙම්ද, එසේ මට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වදාරනසේක්වා’’ (යි කීවේය.)
’’යමෙක් මම් ’සමයෙමි’ කියා හෝ ’විශෙෂ වන්නෙමි’ කියා හෝ නැතහොත් ’හීනයෙමි’ කියා හෝ කමා සලකාද, ඔහු එයින් අනුන් හා විවාද කරන්නේය, යමෙක් ඒ මානයන්හි නොසැලෙන්නේද, (මාන නැසූ ) ඔහුට මම ’සමයෙමි’ කියා හෝ ’විශෙෂවෙමි’ කියා හෝ ’හීනයෙමි’ කියා හෝ හැඟීමෙක් නැත. යක්‍ෂය, එවැන්නකු දන්නෙහි නම් කියව’’ යි (වදාළසේක.)
’’ස්වාමීනි, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැකෙවින් වදාළ මෙහිද අදහස විස්තරයෙන් නොදනිමි. යහපත, ස්වාමීනි, සැකෙවින් වදාළ එහි අදහස විස්තරයෙන් මට දැනගත හැකිවන සේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ එය වදාරනසේක්වා’’ (යි කීවේය.)
’’ක්‍ෂීණාශ්‍රව තෙමේ පැණවීම් හැරදැමුයේය. මානයට නොබටුයේය. හේ නාමරූපයෙහි ඇල්ම දුරු කෙළේය. ගැට නැසූ, දුත් නැති, තණ්හා නැති ඒ රහතුන් දෙවියෝත් මිනිස්සුත් මෙහි හෝ අන් ලොවක හෝ ස්වර්‍ගයන්හි හෝ සියලු සත්වාවාසයන්හි හෝ සොයන්නාහු නමුත් නොදක්නාහ. එසේවූ පුඟුලකු දන්නෙහි නම්, යක්‍ෂය කියව’’ (යි වදාළසේක.)
’’ස්වාමීනි, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැකෙවින් වදාළ මේ වචනයේ අර්‍ථ විස්තර වශයෙන් මෙසේ දනිමි.’’
’’වචනයෙන් හෝ සිතින් හෝ කයින් හෝ කිසි පවක් හැම වේලෙහි නොකරන්නේය. (නොකළ යුතුය.) කාමයන් දුරුකොට, සිහි ඇත්තේ, මනා නුවණැත්තේ, අවැඩ ඇසුරු කළ දුකද සේවනය නොකරන්නේය’’ යි (කීයේය.)

Sanyuktha Nikaya

AN 05-15- තිකන්ඩකී වග්ගය 0

AN 05-15 -01. දත්වා අවජානන සූත්‍රය

මහණෙනි, මේ පුද්ගලයෝ පස්දෙනෙක් ඇත්තාහු ලෝකයෙහි විද්‍යමාන වෙත්.
’’කවර පස් දෙනෙක්ද යත්?

  1. දානය කොට අවමන් කෙරෙයි.
  2. එක්ව විසීමෙන් අවමන් කරයි.
  3. ගැණීමෙහි දොරටු ඇත්තේ වේ.
  4. ලොල්වූයේ වෙයි.
  5. මඳ නුවණ ඇත්තේ අතිශයින් මුළාවූයේ වෙයි යන මොහුය.

’’මහණෙනි, කෙසේ නම් පුද්ගල තෙම දානය දී අවමන් කෙරේද?

මහණෙනි, මේ ලෝකයෙහි පුද්ගල තෙම පුද්ගලයෙකුට සිවුරු, පිණ්ඩපාත, ශයනාසන, ගිලන්පස, බෙහෙත් පිරිකර දේද, ඔහුට මෙබඳු සිතක් වේ. ’මම දෙමි. මෙතෙමේ පිළිගනීය’ යි ඔහුට දානය දී අවමන් කෙරෙයි. මහණෙනි, මෙසේ වනාහි පුද්ගල තෙම දානය දී අවමන් කෙරෙයි.

මහණෙනි, කෙසේ නම් පුද්ගල තෙම එක්ව විසීමෙන් අවමන් කෙරේද?

මහණෙනි, මෙහි පුද්ගල තෙම පුද්ගලයෙකු සමග අවුරුදු දෙකක් හෝ තුනක් හෝ වාසය කරයිද, ඔහුට එක්ව විසීමෙන් අවමන් කරයිද, මහණෙනි, මෙසේ වනාහි පුද්ගල තෙම එක්ව විසීමෙන් අවමන් කරයි.

මහණෙනි, කෙසේ නම් පුද්ගල තෙම ගැණීමෙහි දොරටු ඇත්තේ වේද?

මහණෙනි, මේ ලෝකයෙහි ඇතැම් පුද්ගලයෙක් තෙම අනිකාගේ ගුණයක් හෝ අගුණයක් හෝ කියනු ලබන කල්හි එය වහාම අදහන්නේ වේද, මහණෙනි, මෙසේ වනාහි පුද්ගල තෙම ගැණීමෙහි දොරටු ඇත්තේ වේ.

මහණෙනි, කෙසේ නම් පුද්ගල තෙම ලොල්වූයේ වේද,

මහණෙනි, මේ ලෝකයෙහි ඇතැම් පුද්ගලයෙක් තෙම මඳවූ ශ්‍රද්‍ධා ඇත්තේ, මඳවූ භක්ති ඇත්තේ, මඳවූ ප්‍රේම ඇත්තේ, මඳවූ ප්‍රසාද ඇත්තේ වේද, මහණෙනි, මෙසේ වනාහි පුදගල තෙම ලොල්වූයේ වෙයි. මහණෙනි, කෙසේ නම් පුද්ගල තෙම මඳ නුවණ ඇත්තේ ඉතා මුළාවූයේ වේද? මහණෙනි, මේ ලෝකයෙහි ඇතැම් පුද්ගලයෙක් තෙම කුශලාකුශල ධර්‍මයක් නොදනීද? සාවද්‍ය අනවද්‍ය ධර්‍මයන් නොදනීද, හීන ප්‍රණත ධර්‍මයන් නොදනීද, තෘෂ්ණා, ශුක්ල, සප්‍රතිභාග ධර්‍මයන් නොදනීද, මහණෙනි, මෙසේ වනාහි පුද්ගල තෙම මඳ නුවණ ඇත්තේ ඉතා මුළා වූයේ වේ.
’’මහණෙනි, මේ පුද්ගලයෝ පස්දෙනෙක් ඇත්තාහු ලෝකයෙහි විද්‍යමාන වෙත්.

AN 05-15 -02. විප්පටිසාරී සූත්‍රය

’’මහණෙනි, මේ පුද්ගලයෝ පස් දෙනෙක් ඇත්තාහු ලෝකයෙහි විද්‍යමාන වෙත්.
’’කවර පස් දෙනෙක්ද යත්?

  1. මහණෙනි, මේ ලෝකයෙහි ඇතැම් පුද්ගලයෙක් තෙම ඇවැත්ද මඩියි. ඒ හේතුවෙන් විපිළිසර ඇත්තේද වේ.
    ’’යම් තැනක මොහුගේ ඒ උපන් ලාමකවූ අකුශල ධර්‍මයෝ නිරවශෙෂව නිරුද්ධ වෙද්ද, ඒ අර්හත් සමාධියද, අර්හත් ඵල ඥානයද නොදනී.
  2. ’’මහණෙනි, මේ ලෝකයෙහි ඇතැම් පුද්ගලයෙක් වනාහි ඇවැත් මඩීද, විපිළිසර ඇත්තේ නොවේද, යම් තැනක මොහුගේ ඒ උපන් ලාමකවූ අකුශල ධර්‍මයෝ නිරවශෙෂව නිරුද්ධ වෙද්ද, ඒ අර්හත් සමාධියද, අර්හත් ඵල ඥානයද නොදනී.
  3. මහණෙනි, මේ ලෝකයෙහි ඇතැම් පුද්ගලයෙක් වනාහි ඇවැත් නොමඩීද, විපිළිසර ඇත්තේ වේද, යම් තැනක මොහුගේ ඒ උපන් ලාමකවූ අකුශල ධර්‍මයෝ නිරවශෙෂව නිරුද්ධ වෙද්ද, ඒ අර්හත් සමාධියද, අර්හත් ඵල ඥානයද නොදනී.
  4. මහණෙනි, මේ ලෝකයෙහි ඇතැම් පුද්ගලයෙක් වනාහි ඇවැත් නොමඩියිද, විපිළිසර ඇත්තේ නොවේද, යම් තැනක මොහුගේ ඒ උපන් ලාමකවූ අකුශල ධර්‍මයෝ නිරවශෙෂව නිරුද්ධ වෙද්ද, ඒ අර්හත් සමාධියද, අර්හත් ඵල ඥානයද නොදනී.
  5. මහණෙනි, මේ ලෝකයෙහි ඇතැම් පුද්ගලයෙක් ඇවැත් නොමඩීද, විපිළිසර ඇත්තේ නොවෙයිද, ’’යම් තැනෙක්හි මොහුගේ ඒ උපන් ලාමකවූ අකුශල ධර්‍මයෝ නිරවශෙෂව නිරුද්ධ වෙද්ද, ඒ අර්හත් මාර්‍ග සමාධියද, අර්හත් ඵල ඥානයද තත්වූ පරිද්දෙන් දනියි. (යන පස් දෙනයි. )

’’මහණෙනි, එහි යම් ඒ පුද්ගලයෙක් තෙම ඇවැත් මඩීද, ඒ හේතෙුවෙන් විපිළිසර ඇත්තේ වේද, යම් තැනක මොහුගේ ඒ උපන් ලාමකවූ අකුශල ධර්‍මයෝ නිරවශෙෂව නිරුද්ධ වෙද්ද, ඒ අර්හත් සමාධියද, අර්හත් ඵල ඥානයද නොදනී.
’’හෙතෙම මෙසේ කියයුතු වන්නේය. (2) ’ආයුෂ්මත්හුගේ වනාහි ඇවැත් මැඩීමෙන් හටගත්තාවූ ආශ්‍රවයෝ විද්‍යමාන වෙත්. (3) විපිළිසර වීමෙන් හටගත් ආශ්‍රවයෝ බොහෝ සෙයින් වැඩෙත්. ආයුෂ්මත් තෙමේ ඇවැත් මැඩීමෙන් හටගත්තාවූ ආශ්‍රවයන් හැර විපිළිසර වීමෙන් හටගත් ආශ්‍රවයන් දුරලා විදර්‍ශනා සිතද, එය හා යෙදුනු ප්‍රඥාවද වඩන සේක්වා ඒකාන්තයෙන් යහපති. මෙසේ ආයුෂ්මත් තෙමේ මේ ප්සවන පුද්ගලයා හා සම සමවූවෙක් වන්නේයයි
’’මහණෙනි, එහි යම් මේ පුද්ගලයෙක් ඇවැත් මඩීද, විපිළිසර ඇත්තේ නොවේද, යම් තැනෙක්හි මොහුගේ ඒ උපන් ලාමකවූ අකුශල ධර්‍මයෝ නිරවශෙෂව නිරුද්ධ වෙද්ද, ඒ අර්හත් මාර්‍ග සමාධියද, අර්හත් ඵල ඥානයද තත්වූ පරිද්දෙන් දනියි. (යන පස් දෙනයි.)
’’හෙතෙම මෙසේ කියයුතු වන්නේය. ’ආයුෂ්මත්හුගේ වනාහි ඇවැත් මැඩීමෙන් හටගත්තාවූ ආශ්‍රවයෝ විද්‍යමාන වෙත්. විපිළිසරයෙන් හටගත් ආශ්‍රවයෝ බොහෝ සෙයින් නොවැඩෙත්. ආයුෂ්මත් තෙමේ ඇවැත් මැඩීමෙන් හටගත් ආශ්‍රවයන් හැර විදර්‍ශනා සිතද, ප්‍රඥාවද වඩාවා ඉතා මැනවි. මෙසේ ආයුෂ්මත් තෙමේ මේ පස්වන පුද්ගලයා හා සම සම වූවෙක් වන්නේය’ යි.
’’මහණෙනි, එහි යම් මේ පුද්ගලයෙක් තෙම ඇවැත් නොමඩීද, විපිළිසර ඇත්තේ වේද, යම් තැනෙක්හි මොහුගේ ඒ උපන් ලාමකවූ අකුශල ධර්‍මයෝ නිරවශෙෂව නිරුද්ධ වෙද්ද, ඒ අර්හත් මාර්‍ග සමාධියද, අර්හත් ඵල ඥානයද තත්වූ පරිද්දෙන් දනියි. (යන පස් දෙනයි.)
’’හෙතෙම මෙසේ කියයුතු වන්නේය. (2) ’ආයුෂ්මත්හුගේ වනාහි ඇවැත් මැඩීමෙන් හටගත්තාවූ ආශ්‍රවයෝ විද්‍යමාන නොවෙත්. (3) විපිළිසරයෙන් හටගත්තාවූ ආශ්‍රවයෝ බොහෝ සෙයින් වැඩෙත්. ආයුෂ්මත් තෙමේ විපිළිසරයෙන් හටගත් ආශ්‍රවයන් දුරුකොට විදර්‍ශනා සිතද, ඒ හා යෙදුනු ප්‍රඥාවද වඩාවා ඉතා යහපති. මෙසේ ආයුෂ්මත් තෙමේ මේ ප්සවන පුද්ගලයා හා සම සමවූවෙක් වන්නේයයි
’’මහණෙනි, එහි යම් මේ පුද්ගලයෙක් ඇවැත් නොමඩීද, විපිළිසර ඇත්තේ නොවේද, යම් තැනෙක්හි මොහුගේ ඒ උපන් ලාමකවූ අකුශල ධර්‍මයෝ නිරවශෙෂව නිරුද්ධ වෙද්ද, ඒ අර්හත් මාර්‍ග සමාධියද, අර්හත් ඵල ඥානයද තත්වූ පරිද්දෙන් දනියි. (යන පස් දෙනයි.)
’’හෙතෙම මෙසේ කියයුතු වන්නේය. ’ආයුෂ්මත්හුගේ වනාහි ඇවැත් මැඩීමෙන් හටගත්තාවූ ආශ්‍රවයෝ විද්‍යමාන නොවෙත්. විපිළිසරයෙන් හටගත් ආශ්‍රවයෝ බොහෝ සෙයින් නොවැඩෙත්. ආයුෂ්මත් තෙමේ විදර්‍ශනා සිතද, ඒ හා යෙදුනු ප්‍රඥාවද වඩාවා ඉතා යහපති. මෙසේ ආයුෂ්මත් තෙමේ මේ පස්වන පුද්ගලයා හා සම සම වූවෙක් වන්නේය’ යි.
’’මහණෙනි, මෙසේ වනාහි මේ පුද්ගලයන් සතරදෙනා මේ පස්වන පුද්ගලයා විසින් මෙසේ අවවාද කරණු ලබන් නාහු, මෙසේ අනුශාසනා කරණු ලබන්නාහු, පිළිවෙළින් ආශ්‍රවයන්ගේ ක්‍ෂය කිරීමට පැමිණෙත්ය’ යි වදාළ සේක.

AN 05-15 -03. සාරන්දද සුත්‍රය

’’එක් කලෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසල් නුවර මහවන වෙහෙරෙහිවූ කූටාගාර ශාලාවෙහි වැඩ වසන සේක. එකල්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පෙරවරු වේලෙහි හැඳ පොරවා, පාත්‍ර සිවුරු ගෙණ විසල් නුවරට පිඬු පිණිස පිවිසි සේක. එකල්හි වනාහි සාරන්‍දද නම් චෛත්‍ය ස්ථානයෙහි එක්ව හුන්නාවූ රැස්වූ පන්සියයක් පමණ ලිච්ඡවින්ගේ මේ අතුරු කථාව පහළවිය.
’’රත්න පසක්හුගේ පහළවීම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේ. කවර පසක්හුගේද යත්, හස්තිරත්නයාගේ පහළවීම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේ. අශ්වරත්නයාගේ පහළවීම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේ. මාණික්‍යරත්නයාගේ පහළවීම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේ. ස්ත්‍රීරත්නයාගේ පහළවීම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේ. ගෘහපතිරත්නයාගේ පහළවීම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේ. මේ පඤචවිධ රත්නයන්ගේ පහළවීම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේයයි.
’’ඉක්බිති ඒ ලිච්ඡවීහු මාර්‍ගයෙහි පුරුෂයෙකු තැබුවාහුය. ’එම්බා පුරුෂය, යම්සේ නුඹ වඩින්නාවූ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දන්නෙහිද, එකල්හි අපට සැළකරව’ යි. ඒ පුරුෂ තෙම වඩින්නාවූ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දුරදීම දුටුයේය. දැක, ඒ ලිච්ඡවීහු යම් තැනෙක්හිද, එතැනට එළඹියේය. එළඹ ඒ ලිච්ඡවීන්ට මෙය කීයේය. ’පින්වත්නි, ඒ මේ අර්‍හත් සම්‍යක් සම්බුද්‍ධවූ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වඩිනා සේක. එයට දැන් කල් දනිව්ය’ යි.
’’ඉක්බිති ඒ ලිච්ඡවීහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේ යම් තැනෙක්හිද, එතැනට පැමිණියාහුය. පැමිණ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට වැඳ, එකත්පස්ව සිටියාහුය. එකත්පස්ව සිටියාවූ ඒ ලිච්ඡවීහු භාග්‍යවතුන් වහන්සේට මෙය සැළකළාහුය. ’’ස්වාමීනි, භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සාරංදද නම් චෛත්‍යය යම් තැනෙක්හිද, අනුකම්පා පිණිස එතැනට පැමිණෙනසේක් නම් මැනව’’ යි. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ නිශ්ශබ්දවීමෙන් ඉවසූ සේක.
’’ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සාරන්‍දද නම් චෛත්‍යය යම් තැනෙක්හිද. එතැනට පැමිණි සේක. පැමිණ, පනවනලද අස්නෙහි වැඩහුන්සේක. වැඩහිඳ වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ඒ ලිච්ඡවීන්ට මෙය වදාළසේක. ’’ලිච්ඡවීනි, දැන් කිනම් කථාවකින් යුක්තව හුන්නහුද, කිනම් අතුරු කථාවක් තොප විසින් අඩාල කරණ ලද්දීද?’’
’’ස්වාමීනි, මෙහි එක්ව හුන්නාවූ, රැස්ව හුන්නාවූ අපගේ මේ අතුරු කතාව පහළවිය. ’’රත්න පසක්හුගේ පහළවීම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේ. කවර පසක්හුගේද යත්, හස්තිරත්නයාගේ පහළවීම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේ. අශ්වරත්නයාගේ පහළවීම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේ. මාණික්‍යරත්නයාගේ පහළවීම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේ. ස්ත්‍රීරත්නයාගේ පහළවීම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේ. ගෘහපතිරත්නයාගේ පහළවීම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේ. මේ පඤචවිධ රත්නයන්ගේ පහළවීම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේයයි.
’’කාමයන්හි අදහස් ඇති ලිච්ඡවීවූ තොපගේ ඒකාන්තයෙන් කාමයම අරභයා අතුරු කථාව පහළවිය. ලිච්ඡවීනි, රත්න පසක්හුගේ පහළවීම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේ. කවර පසක්හුගේද යත්, අර්‍හත් සම්‍යක් සම්බුද්‍ධවූ තථාගතයන්ගේ පහළවීම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේ. තථාගතයන් වහන්නේ විසින් දේශනාකරණලද ධර්මවිනය දේශනා කරන්නාවූ පුද්ගල තෙම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේ. තථාගතයන් විසින් වදාරණලද ධර්ම විනය දේශනා කළ කල්හි දැනගන්නා පුද්ගල තෙම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේ. තථාගතයන් විසින් වදාරණලද ධර්ම විනය දෙසූ කලහි දැනගෙන ධර්මානුධර්ම ප්‍රතිපදාවට පිළිපන් පුද්ගල තෙම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේ. කෘතඥවූ කළ උපකාර දන්නාවූ පුද්ගල තෙම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේ. ලිච්ඡවීනි, මේ පඤචවිධ රත්නයන්ගේ පහළවීම ලෝකයෙහි දුර්ලභ වේය’’ යි වදාළ සේක.

AN 10-07- යමක වග්ගය – 2 කොටස

AN 10-07-06. දුතිය සාමණ්ඩ සූත්‍රය

§ 1.  එක් කාලයෙක්හි ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ මගධ රට නාලක ගමෙහි වාසය කරණ සේක. ඉක්බිති සාමණ්ඩකානී පරිබ්‍රාජක තෙම ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ යම් තැනෙක්හිද, එහි පැමිණියේය. පැමිණ, ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ සමග සතුටු වියයුතු, සිහි කටයුතු කථාව කොට නිමවා එකත්පසෙක සිටියේය.

§ 2. එකත්පසෙක සිටි සාමණ්ඩකානී පරිබ්‍රාජකයන්  ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍රයන් වහන්සේගෙන් , ’’ඇවැත්නි, ශාරීපුත්‍රය, මේ ධර්‍ම විනයෙහි කුමක් සැපද, කුමක් දුක්දැ’’ යි ඇසීය.

’’ඇවැත්නි, මේ ධර්‍ම විනයයෙහි නොඇලීම දුක්ය, ඇලීම සැපය. ඇවැත්නි, නොඇලීම ඇති කල්හි යන්නේද සැපක් යහපතක් නොලබයි. සිටියේද සැපක් යහපතක් නොලබයි. හුන්නේද, සැපක් යහපතක් නොලබයි. හෝනේද, ගමට ගියේද, වනයට ගියේද, රුක්මුලට ගියේද, හිස් ගෙවලට ගියේද, අවකාශ ස්ථානවලට ගියේද, සංඝයා මැදට ගියේද, සැපක් යහපතක් නොලබයි.

ඇවැත්නි, නොඇලීම ඇති කල්හි මේ දුක කැමති විය යුතුයි. (ධර්‍ම විනයයෙහි) ඇලීම ඇති කල්හි මේ සැප කැමති විය යුතුයි. යන්නේද සැපක් යහපතක් ලබයි. සිටියේ, හුන්නේ හෝ ගමට වැදුනේ ගෙදරට ගියේ, රුක් මුලට ගියේ, හිස් ගෙවලට ගියේ, අවකාශ ස්ථානවලට ගියේ, සඟ මැදට ගියේ, සැපක් යහපතක් විඳියි. ඇවැත්නි, ඇල්ම ඇති කල්හි මේ සැප බලාපොරොත්තු විය යුතුයි.’

AN 10-07-07. නලකපාන සූත්‍රය

§ 1. එක් කාලයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කොසොල් රට චාරිකාවෙහි හැසිරෙන සේක් මහත් භික්‍ෂු සමූහයක් සමග නළපාන නම් කොසොල් රට වාසීන්ගේ නියම් ගම පලාස වනයෙහි වාසය කරණ සේක. 

§ 2.  එකල්හි  භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පොහෝ දිනයෙහි භික්‍ෂු සංඝයා පිරිවරා වැඩ හුන්නේ වේ. ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රාත්‍රියෙහි බොහෝ වේලාවක්ම භික්‍ෂූන් සමග ධාර්මික කථාවෙන් කරුණු දක්වා, පෙන්වා, සමාදන් කරවා, තෙදගන්වා, සතුටු කරවා, තුෂ්ණීම්භූතවූ භික්‍ෂු සංඝයා බලා ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍රයන් වහන්සේට මෙසේ ආමන්ත්‍රණය කළ සේක.

’’ශාරීපුත්‍රය, භික්‍ෂු සංඝයා පහවූ නිදිබර ගතියෙන් යුක්තය.
ශාරීපුත්‍රය, භික්‍ෂූන්ට සුදුසු  ධර්‍ම කථාවක්  කිරීමට ඔබට වැටහේවා.
මාගේපිට රිදේ. ඒ නිසා මම නවතින්නෙමි.’’
’ස්වාමීනි, එසේය’ යි ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට උත්තර දුන්හ.

ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සඟල සිවුර සතරට නමා, දකුණු පාර්‍ශවයෙන් පාදයෙහි පය පිහිටුවා සිහියෙන්, මනා නුවණින් නැගිටින සංඥාව මෙනෙහි කොට සිංහසෙය්‍යාව කළ සේක.

§  3.  එකල්හි  ’’ඇවැත් භික්‍ෂූනි’’ යි ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ භික්‍ෂූන් ආමන්ත්‍රණය කළ සේක. ඒ භික්‍ෂූහු, ’’ඇවැත්නි’’ යි ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේට උත්තර දුන්හ.

ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ, ’’ඇවැත්නි, යම් කිසි කෙනෙකුට කුශල ධර්‍මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාව නැද්ද, ලජ්ජාවක් නැද්ද, බියක් නැද්ද, වීර්‍ය්‍යයක් නැද්ද, ප්‍රඥාවක් නැද්ද, ඕහට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් හෝ එයිද, කුශල ධර්‍මයන්හි හානියක්ම කැමති විය යුතුය. වැඩීමක් නොවේ.

 ඇවැත්නි, යම් සේ කළුවර පක්‍ෂයෙහි චන්‍ද්‍රයාගේ යම්රෑ දවාලක් එයිද, වර්‍ණයෙන් පිරිහෙයි. වටයෙන් පිරිහෙයි. Image result for reducing moonආලෝකයෙන් පිරිහෙයි. උස මහතින් පිරිහෙයි. ඇවැත්නි, එසේම කුශල ධර්‍මයන්හි යම් කිසිවෙකුට ශ්‍රද්‍ධාවක් නැද්ද, ලජ්ජාවක් නැද්ද, බියක් නැද්ද, වීර්‍ය්‍යයක් නැද්ද, ප්‍රඥාවක් නැද්ද, ඕහට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් හෝ එයිද, කුශල ධර්‍මයන්හි හානියක්ම කැමති විය යුතුය. වැඩීමක් නොවේ.

§  4 . ’’ඇවැත්නි, අශ්‍රද්‍ධාවත් පුරුෂ පුද්ගලයාය යන මෙය පිරිහීමකි. ලජ්ජා නැති පුද්ගලයාය යන මෙය පිරිහීමකි. බිය නැති පුද්ගලයාය යන මෙය පිරිහීමකි. කම්මැලි, නුවණ නැති, ක්‍රොධ කරණ, බද්‍ධ වෛරය ඇති, ලාමක බලාපොරොත්තු ඇති, පාප මිත්‍රයන් ඇති, වැරදි දෘෂ්ඨි ඇති පුරුෂ පුද්ගලයාය යන මෙය පිරිහීමකි.

§  5 . ’’ඇවැත්නි, යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් ඇත්ද, (පවට) ලජ්ජාවක් ඇත්ද, පවට බියක් ඇත්ද, වීර්‍ය්‍යයක්, ප්‍රඥාවක් ඇත්ද, ඔහුට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් ඒද, කුශල ධර්මයන්හි අභිවෘද්‍ධියක්ම කැමති විය යුතුය. පිරිහීමක් නොවේ.

ඇවැත්නි, යම් සේ පුර පක්‍ෂයෙහි චන්‍ද්‍රයාගේ යම්රෑ දවාලක් ඒද වැඩේමය. පාටින් වැඩෙයි. වටයෙන් වැඩෙයි. ආලෝකයෙන් වැඩෙයි. උස මහතින් වැඩෙයි. ඇවැත්නි, එසේම යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් ඇද්ද (පවට) ලජ්ජාවක් ඇද්ද, (පවට) බියක් ඇද්ද, වීර්‍ය්‍යයක් ප්‍රඥාවක් ඇද්ද, ඔහුට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, කුශල ධර්මයන්හි වැඩීමක්ම කැමති විය යුතුය. පිරිහිමක් නොවේ.

§  6 . ’’ඇවැත්නි, ශ්‍රද්‍ධාවත් පුරුෂ පුද්ගලයාය යන මෙය නොපිරිහීමකි. ලජ්ජා ඇති, බිය ඇති, පටන්ගත් වීර්‍ය්‍යය ඇති, නුවණ ඇති, ක්‍රොධ නොකරණ, බද්‍ධ වෛර නැති, වැඩි බලාපොරොත්තු නැති, යහපත් මිතුරන් ඇති, සම්‍යක් දෘෂ්ඨික පුරුෂයාය යන මෙය, ඇවැත්නි, නොපිරිහීමකි.’’

§  7 . ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ නැගිට ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේට ආමක්ත්‍රණය කළ සේක.

’’ශාරීපුත්‍රය, යහපත. ශාරීපුත්‍රය, යම් කිසි කෙනෙකුට කුශල ධර්‍මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාව නැද්ද, ලජ්ජාවක් නැද්ද, බියක් නැද්ද, වීර්‍ය්‍යයක් නැද්ද, ප්‍රඥාවක් නැද්ද, ඕහට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් හෝ එයිද, කුශල ධර්‍මයන්හි හානියක්ම කැමති විය යුතුය. වැඩීමක් නොවේ.

ශාරීපුත්‍රය, යම් සේ කළුවර පක්‍ෂයෙහි චන්‍ද්‍රයාගේ යම්රෑ දවාලක් එයිද, වර්‍ණයෙන් පිරිහෙයි. වටයෙන් පිරිහෙයි. ආලෝකයෙන් පිරිහෙයි. උස මහතින් පිරිහෙයි. ශාරීපුත්‍රය, එසේම කුශල ධර්‍මයන්හි යම් කිසිවෙකුට ශ්‍රද්‍ධාවක් නැද්ද, ලජ්ජාවක් නැද්ද, බියක් නැද්ද, වීර්‍ය්‍යයක් නැද්ද, ප්‍රඥාවක් නැද්ද, ඕහට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් හෝ එයිද, කුශල ධර්‍මයන්හි හානියක්ම කැමති විය යුතුය. වැඩීමක් නොවේ.

’’ ශාරීපුත්‍රය, අශ්‍රද්‍ධාවත් පුරුෂ පුද්ගලයාය යන මෙය පිරිහීමකි. ලජ්ජා නැති පුද්ගලයාය යන මෙය පිරිහීමකි. බිය නැති පුද්ගලයාය යන මෙය පිරිහීමකි. කම්මැලි, නුවණ නැති, ක්‍රොධ කරණ, බද්‍ධ වෛරය ඇති, ලාමක බලාපොරොත්තු ඇති, පාප මිත්‍රයන් ඇති, වැරදි දෘෂ්ඨි ඇති පුරුෂ පුද්ගලයාය යන මෙය පිරිහීමකි.

’’ ශාරීපුත්‍රය, යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් ඇත්ද, (පවට) ලජ්ජාවක් ඇත්ද, පවට බියක් ඇත්ද, වීර්‍ය්‍යයක්, ප්‍රඥාවක් ඇත්ද, ඔහුට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් ඒද, කුශල ධර්මයන්හි අභිවෘද්‍ධියක්ම කැමති විය යුතුය. පිරිහීමක් නොවේ. ශාරීපුත්‍රය, යම් සේ පුර පක්‍ෂයෙහි චන්‍ද්‍රයාගේ යම්රෑ දවාලක් ඒද වැඩේමය. පාටින් වැඩෙයි. වටයෙන් වැඩෙයි. ආලෝකයෙන් වැඩෙයි. උස මහතින් වැඩෙයි. ශාරීපුත්‍රය, එසේම යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් ඇද්ද (පවට) ලජ්ජාවක් ඇද්ද, (පවට) බියක් ඇද්ද, වීර්‍ය්‍යයක් ප්‍රඥාවක් ඇද්ද, ඔහුට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, කුශල ධර්මයන්හි වැඩීමක්ම කැමති විය යුතුය. පිරිහිමක් නොවේ.

’’ ශාරීපුත්‍රය, ශ්‍රද්‍ධාවත් පුරුෂ පුද්ගලයාය යන මෙය නොපිරිහීමකි. ලජ්ජා ඇති, බිය ඇති, පටන්ගත් වීර්‍ය්‍යය ඇති, නුවණ ඇති, ක්‍රොධ නොකරණ, බද්‍ධ වෛර නැති, වැඩි බලාපොරොත්තු නැති, යහපත් මිතුරන් ඇති, සම්‍යක් දෘෂ්ඨික පුරුෂයාය යන මෙය, ඇවැත්නි, නොපිරිහීමකි.’’

AN 10-07-08. පලසවන සූත්‍රය  නොහොත් දුතිය නළකපාන සුත්රය

§ 1.  එක් කාලයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ කොසොල් රට චාරිකාවෙහි හැසිරෙන සේක් මහත් භික්‍ෂු සමූහයක් සමග නළපාන නම් කොසොල් රට වාසීන්ගේ නියම් ගම අසල , පලාස වනයෙහි වාසය කරණ සේක.

එකල්හි වනාහි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පොහෝ දිනයෙහි භික්‍ෂු සංඝයා පිරිවරා වැඩ හුන්නේ වේ. ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ රාත්‍රියෙහි බොහෝ වේලාවක්ම භික්‍ෂූන් සමග ධාර්මික කථාවෙන් කරුණු දක්වා, පෙන්වා, සමාදන් කරවා, තෙදගන්වා, සතුටු කරවා, තුෂ්ණීම්භූතවූ භික්‍ෂු සංඝයා බලා ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍රයන් වහන්සේට ආමන්ත්‍රණය කළ සේක.
’’ශාරීපුත්‍රය, භික්‍ෂු සංඝයා පහවූ නිදිබර ගතියෙන් යුක්තය. ශාරීපුත්‍රය, භික්‍ෂූන්ට ධර්‍ම කථාව කිරීමට ඒ ඔබට වැටහේවා. මාගේපිට රිදේ. ඒ නිසා මම නවතින්නෙමි.’’

’ස්වාමීනි, එසේය’ යි ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට උත්තර දුන්හ. ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සඟල සිවුර සතරට නමා, දකුණු පාර්‍ශවයෙන් පාදයෙහි පය පිහිටුවා සිහියෙන්, මනා නුවණින් නැගිටින සංඥාව මෙනෙහි කොට සිංහසෙය්‍යාව කළ සේක.

එකල්හි වනාහි, ’’ඇවැත් භික්‍ෂූනි’’ යි ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍ර ස්ථවිරයන් වහන්සේ භික්‍ෂූන් ආමන්ත්‍රණය කළ සේක. ඇවැත්නි, යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්‍මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් නැත්තේද, පවට ලජ්ජාවක් නැත්තේද, බියක් නැත්තේද, වීර්‍ය්‍යයක්, ප්‍රඥාවක්, කන් යොමු කිරීමක්, බණ දැරීමක්, අර්ත්‍ථ සෙවීමක්, දහම් අනුව හැසිරීමක්, කුශල ධර්‍මයන්හි අප්‍රමාදයක් නැත්තේද, ඕහට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, කුශල ධර්‍මයන්හි හානියක්ම කිව යුතුය. වැඩීමක් කැමති නොවිය යුතුය.

’’ඇවැත්නි, කළුවර පක්‍ෂයෙහි චන්‍ද්‍රයාගේ යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, පිරිහේ. එය පාටින් පිරිහෙයි. අවටින් පිරිහෙයි. ආලෝකයෙන් පිරිහෙයි. උස මහතින් පිරිහෙයි. ඇවැත්නි, එසේම යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්‍මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් නැද්ද, ලජ්ජාවක්, බියක්, වීර්‍ය්‍යයක්, ප්‍රඥාවක්, කන් යොමු කිරීමක්, බණ දැරීමක්, අර්ත්‍ථය පරීක්‍ෂා කිරීමක්, බණ අනුව පිළිපැදීමක්, කුශල ධර්‍මයන්හි නොපමාවක් නැත්තේද, ඔහුට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් ඒද, කුශල ධර්‍මයන්හි පිරිහීමට කැමති විය යුතුය. වැඩීම නොවේ.

’’ඇවැත්නි, යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් ඇත්තේද, පවට ලජ්ජාවක් ඇත්තේද. පවට බියක් ඇත්තේද, වීර්‍ය්‍යයක් ඇත්තේද, ප්‍රඥාවක්, කන් යොමු කිරීමක්, බණ දැරීමක්, අර්ත්‍ථ පරීක්‍ෂාවක්, ධර්මය අනුව පිළිපැදීමක්, කුශල ධර්‍මයන්හි අප්‍රමාදයක් ඇත්තේද, ඔහුට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, කුශල ධර්‍මයන්හි අභිවෘද්‍ධියක්ම කැමති විය යුතුය. පිරිහීමක් කැමති නොවිය යුතුය. ඇවැත්නි, පුර පක්‍ෂයෙහි චන්‍ද්‍රයාගේ යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, පාටින් වැඩෙයි. අවටින් වැඩෙයි. ආලෝකයෙන් වැඩෙයි. උස මහතින් වැඩෙයි. ඇවැත්නි, එසේම යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් ඇද්ද, (පවට) ලජ්ජාවක් ඇද්ද, (පවට) බියක් ඇද්ද, වීර්‍ය්‍යයක් ඇද්ද, ප්‍රඥාවක්, කන් යොමු කිරීමක්, බණ දැරීමක්, අර්ත්‍ථ සෙවීමක්, බණ අනුව පිළිපැදීමක් ඇද්ද, කුශල ධර්‍මයන්හි අප්‍රමාදයක් ඇද්ද, ඔහුට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, කුශල ධර්‍මයන්හි අභිවෘද්‍ධියක්ම කැමති විය යුතුය. පිරිහීමක් නොවේ.’’

ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ නැගිට ආයුෂ්මත් ශාරීපුත්‍රයන් වහන්සේට ඇමතූ සේක. ’’ශාරීපුත්‍රය, යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්‍මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් නැත්තේද, පවට ලජ්ජාවක් නැත්තේද, බියක් නැත්තේද, වීර්‍ය්‍යයක්, ප්‍රඥාවක්, කන් යොමු කිරීමක්, බණ දැරීමක්, අර්ත්‍ථ සෙවීමක්, දහම් අනුව හැසිරීමක්, කුශල ධර්‍මයන්හි අප්‍රමාදයක් නැත්තේද, ඕහට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, කුශල ධර්‍මයන්හි හානියක්ම කිව යුතුය. වැඩීමක් කැමති නොවිය යුතුය.

’’ශාරීපුත්‍රය, කළුවර පක්‍ෂයෙහි චන්‍ද්‍රයාගේ යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, පිරිහේ. එය පාටින් පිරිහෙයි. අවටින් පිරිහෙයි. ආලෝකයෙන් පිරිහෙයි. උස මහතින් පිරිහෙයි. ඇවැත්නි, එසේම යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්‍මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් නැද්ද, ලජ්ජාවක්, බියක්, වීර්‍ය්‍යයක්, ප්‍රඥාවක්, කන් යොමු කිරීමක්, බණ දැරීමක්, අර්ත්‍ථය පරීක්‍ෂා කිරීමක්, බණ අනුව පිළිපැදීමක්, කුශල ධර්‍මයන්හි නොපමාවක් නැත්තේද, ඔහුට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් ඒද, කුශල ධර්‍මයන්හි පිරිහීමට කැමති විය යුතුය. වැඩීම නොවේ.

’’ශාරීපුත්‍රය , යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් ඇත්තේද, පවට ලජ්ජාවක් ඇත්තේද. පවට බියක් ඇත්තේද, වීර්‍ය්‍යයක් ඇත්තේද, ප්‍රඥාවක්, කන් යොමු කිරීමක්, බණ දැරීමක්, අර්ත්‍ථ පරීක්‍ෂාවක්, ධර්මය අනුව පිළිපැදීමක්, කුශල ධර්‍මයන්හි අප්‍රමාදයක් ඇත්තේද, ඔහුට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, කුශල ධර්‍මයන්හි අභිවෘද්‍ධියක්ම කැමති විය යුතුය. පිරිහීමක් කැමති නොවිය යුතුය. ඇවැත්නි, පුර පක්‍ෂයෙහි චන්‍ද්‍රයාගේ යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, පාටින් වැඩෙයි. අවටින් වැඩෙයි. ආලෝකයෙන් වැඩෙයි. උස මහතින් වැඩෙයි. ඇවැත්නි, එසේම යම් කිසිවෙකුට කුශල ධර්මයන්හි ශ්‍රද්‍ධාවක් ඇද්ද, (පවට) ලජ්ජාවක් ඇද්ද, (පවට) බියක් ඇද්ද, වීර්‍ය්‍යයක් ඇද්ද, ප්‍රඥාවක්, කන් යොමු කිරීමක්, බණ දැරීමක්, අර්ත්‍ථ සෙවීමක්, බණ අනුව පිළිපැදීමක් ඇද්ද, කුශල ධර්‍මයන්හි අප්‍රමාදයක් ඇද්ද, ඔහුට යම් රාත්‍රියක් හෝ දවාලක් එයිද, කුශල ධර්‍මයන්හි අභිවෘද්‍ධියක්ම කැමති විය යුතුය. පිරිහීමක් නොවේ.’’

AN 10-07-09 පඨම කථාවත්ථු සුත්‍රය නොහොත්  දස කථාවත්‍ථු සූත්‍රය

§1.  එක් කාලයක භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත් නුවර අසල අනේපිඬු මහ සිටානන් විසින් කරවන ලද ජේතවනාරාමයෙහි වාසය කරණ සේක. එකල්හි වනාහි බොහෝ භික්‍ෂූහු පසුබත පිණ්ඩපාතයෙන් වැළැක්කාහු, උපස්ථාන ශාලාවෙහි හුන්නාහු, රැස්වූවාහු, නන්වැදෑරුම් තිරිසන් කථාවෙන් යෙදී වාසය කරත්. ඒ කෙසේද, රජුන් පිළිබඳ කථා, සොරුන් පිළිබඳ කථා, මහාමාත්‍යයන් පිළිබඳ කථා, සේනාවන් පිළිබඳ කථා, බියවීම පිළිබඳ කථා, යුද්‍ධ පිළිබඳ කථා, ආහාර පිළිබඳ කථා, පානය පිළිබඳ කථා, වස්ත්‍ර පිළිබඳ කථා, නිදීම පිළිබඳ කථා, මල් පිළිබඳ කථා, ගඳ සුවඳ පිළිබඳ කථා, ඤාතීන් පිළිබඳ කථා, යානා පිළිබඳ කථා, ගම් පිළිබඳ කථා, නියම් ගම් පිළිබඳ කථා, නුවර පිළිබඳ කථා, දනවු පිළිබඳ කථා, ස්ත්‍රීන් පිළිබඳ කථා, සූරකම් පිළිබඳ කථා, මාර්‍ග පිළිබඳ කථා, වතුර ගෙන යන තැන් පිළිබඳ කථා, පූර්‍ව ප්‍රෙතයන් පිළිබඳ කථා, නොයෙක් ආකාර ඇති කථා, ලෝකයේ අග මුල ගැන කථා, භවයෙන් භවය පිළිබඳ කථා, යන මෙසේයි.

ඉක්බිති භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සවස් කාලයෙහි ඵල සමවතින් නැගී සිටි සේක්, උපස්ථාන ශාලාව යම් තැනෙක්හිද, එහි වැඩි සේක. වැඩ, පැනවූ අස්නෙහි වැඩ සිටි සේක. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඩ සිට, ’’මහණෙනි, දැන් කවර කථාවකින් යුක්තව සිටියාහුද, තොප විසින් කවර කථාවක් කොට නතර කරණ ලද්දීදැ’’ යි භික්‍ෂූන් ඇමතූ සේක.

’’ෂ්වාමීනි, මෙහි අපි බතින් පසු පිණ්ඩපාතයෙන් වැළැක්කාහු, උපස්ථාන ශාලාවෙහි හුන්නාහු, රැස්වූවාහු, නානාප්‍රකාර තිරිසන් කථාවෙන් යුක්තවූවාහු වසමු. ඒ කවරේද? රජුන් පිළිබඳ කථා, සොරුන් පිළිබඳ කථා, මහාමාත්‍යයන් පිළිබඳ කථා, සේනාවන් පිළිබඳ කථා, බියවීම පිළිබඳ කථා, යුද්‍ධ පිළිබඳ කථා, ආහාර පිළිබඳ කථා, පානය පිළිබඳ කථා, වස්ත්‍ර පිළිබඳ කථා, නිදීම පිළිබඳ කථා, මල් පිළිබඳ කථා, ගඳ සුවඳ පිළිබඳ කථා, ඤාතීන් පිළිබඳ කථා, යානා පිළිබඳ කථා, ගම් පිළිබඳ කථා, නියම් ගම් පිළිබඳ කථා, නුවර පිළිබඳ කථා, දනවු පිළිබඳ කථා, ස්ත්‍රීන් පිළිබඳ කථා, සූරකම් පිළිබඳ කථා, මාර්‍ග පිළිබඳ කථා, වතුර ගෙන යන තැන් පිළිබඳ කථා, පූර්‍ව ප්‍රෙතයන් පිළිබඳ කථා, නොයෙක් ආකාර ඇති කථා, ලෝකයේ අග මුල ගැන කථා, භවයෙන් භවය පිළිබඳ කථා, යන මෙසේයයි කියායි.

’’මහණෙනි, ශ්‍රද්‍ධාවෙන් ගිහිගෙයින් නික්ම, අනගාරිය නම් ශාසනයෙහි පැවිදිවූ යම් බඳුවූ තෙපි රජුන් පිළිබඳ කථා, සොරුන් පිළිබඳ කථා, මහාමාත්‍යයන් පිළිබඳ කථා, සේනාවන් පිළිබඳ කථා, බියවීම පිළිබඳ කථා, යුද්‍ධ පිළිබඳ කථා, ආහාර පිළිබඳ කථා, පානය පිළිබඳ කථා, වස්ත්‍ර පිළිබඳ කථා, නිදීම පිළිබඳ කථා, මල් පිළිබඳ කථා, ගඳ සුවඳ පිළිබඳ කථා, ඤාතීන් පිළිබඳ කථා, යානා පිළිබඳ කථා, ගම් පිළිබඳ කථා, නියම් ගම් පිළිබඳ කථා, නුවර පිළිබඳ කථා, දනවු පිළිබඳ කථා, ස්ත්‍රීන් පිළිබඳ කථා, සූරකම් පිළිබඳ කථා, මාර්‍ග පිළිබඳ කථා, වතුර ගෙන යන තැන් පිළිබඳ කථා, පූර්‍ව ප්‍රෙතයන් පිළිබඳ කථා, නොයෙක් ආකාර ඇති කථා, ලෝකයේ අග මුල ගැන කථා, භවයෙන් භවය පිළිබඳ කථා, යන නානාප්‍රකාර කථාවෙන් යුක්තව වාසය කරව්ද, මෙය තොපට නුසුදුසුය.

’’මහණෙනි, මේ කථා වස්තු දසයක් වෙත්. කවර දසයක්ද යත්, ආශා අඩු කථාය, ලද දෙයින් සතුටුවන කථාය, විවේක පිළිබඳ කථාය, නොඇලීම පිළිබඳ කථාය, වීර්‍ය්‍යය පටන් ගැනීම පිළිබඳ කථාය, ශීලය පිළිබඳ කථාය, සිත එකඟ කිරීම පිළිබඳ කථාය, ප්‍රඥාව පිළිබඳ කථාය, කෙලෙසුන්ගෙන් මිදීම පිළිබඳ කථාය, ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණ පිළිබඳ කථාය. මහණෙනි, මේ දස කථා වස්තූහු වෙත්. මහණෙනි, තෙපි මේ දස කථා වස්තු ගනිමින්ම කථා කියව්. මෙසේ මහත් ඎද්‍ධි ඇති, මහත් ආනුභාව ඇති, මේ චන්‍ද්‍ර සූර්‍ය්‍යයන්ගේ තම තෙදින් ඒ තෙද යට කරව්. අන්‍ය තීර්ත්‍ථක ශ්‍රමණ බ්‍රාහ්මණයන් ගැන කියනුම කවරේද?’’

AN 10-07- 10. දුතිය කථාවත්ථු සූත්‍රය
නොහොත් 
. පාසංසඨාන සූත්‍රය

§ 1 . ’’මහණෙනි, ප්‍රශංසා කටයුතු මේ ස්ථාන දශයක් වෙති. කවර දශයක්ද යත්?

  • මහණෙනි, මේ ශාසනයෙහි මහණතෙම තමාද අල්පෙච්ඡ වෙයි. භික්‍ෂූන්ටද අල්පෙච්ඡ කථාව කරන්නේ වෙයි. අල්පෙච්ඡ භික්‍ෂුව භික්‍ෂූන්ට අල්පෙච්ඡ කථාවද කරන්නේ වේද, මේ කාරණය ප්‍රශංසාවට සුදුසුය. 
  • ’’තමාද ලද දෙයින් සතුටු වේ. භික්‍ෂූන්ට සතුට පිළිබඳ කථා කරන්නේ වේ. සතුටු භික්‍ෂුව සතුට පිළිබඳ කථා කරන්නේ වේද, මේ කාරණය ප්‍රශංසාවට සුදුසුය.
  • ’’තමාද විවේකයට ගියේ වේ. භික්‍ෂූන්ට විවේක කථාව කියයි. විවේකයට ගිය මහණතෙම භික්‍ෂූන්ට විවේක කථාව කරන්නේ වේද, මේ කාරණය ප්‍රශංසාවට සුදුසුය.
  • ’’තමා නොගැටුනේ වේ. භික්‍ෂූන්ට නොගැටීමේ කථා කියන්නේ වේ. නොගැටුණු මහණ භික්‍ෂූන්ට නොගැටීමේ කථාව කියයිද, මේ කාරණය ප්‍රශංසාවට සුදුසුය.
  • ’’තෙමේ පටන්ගන්නාලද වීර්‍ය්‍ය ඇත්තේ වේ. භික්‍ෂූන්ට වීර්‍ය්‍යකිරීම පිළිබඳ කථාව කියන්නේ වේ. පටන්ගන්නාලද වීර්‍ය්‍ය ඇති මහණ තෙම භික්‍ෂූන්ට වීර්‍ය්‍යය පිළිබඳ කථා කියන්නේ වේද, මේ කාරණය ප්‍රශංසාවට සුදුසුය. 
  • ’’තමාද ශීලයෙන් යුක්ත වේ. භික්‍ෂූන්ට සීල සම්පත්ති කථාව කියන්නේ වේ. ශීලයෙන් යුත් මහණතෙම භික්‍ෂූන්ට ශීල සම්පත්ති කථාව කියයිද මේ කාරණය ප්‍රශංසාවට සුදුසුය. 
  • ’’තමාද සිත එකඟ කිරීමෙන් යුක්තවූයේ වේ. භික්‍ෂූන්ට සිත එකඟකිරීමේ කථා කියන්නේ වේ. සිත එකඟ කිරීමෙන් යුක්ත මහණතෙම භික්‍ෂූන්ට සිත එකඟ කිරීමෙහි කථා කරන්නේ වේද, මේ කාරණය ප්‍රශංසාවට සුදුසුය. 
  • ’’තමාද ප්‍රඥාවත් වේ. භික්‍ෂූන්ට ප්‍රඥා සම්පත්තියෙහි කථා කියන්නේ වේ. ප්‍රඥාවත් මහණතෙම භික්‍ෂූන්ට ප්‍රඥා සම්පත්තියෙහි කථා කියන්නේ වේද, මේ කාරණය ප්‍රශංසාවට සුදුසුය. 
  • ’’තමාද කෙළෙසුන් මිදීමෙන් යුක්තවූයේවේ. භික්‍ෂූන්ට කෙළෙසුන්ගෙන් මිදීමෙහි කථා කියන්නේ වේ. මිදීමෙන් යුත් මහණතෙම භික්‍ෂූන්ට මිදීමෙහි කථා කියයිද, මේ කාරණය ප්‍රශංසාවට සුදුසුය. 
  • ’’තමාද ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණයෙන් යුක්තවූයේ වේ. භික්‍ෂූන්ට ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණ පිළිබඳ කථා කරන්නේ වේ. ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණයෙන් යුත් මහණ තෙම ප්‍රත්‍යවෙක්‍ෂා ඤාණ පිළිබඳ කථා කියයිද, මේ කාරණය ප්‍රශංසාවට සුදුසුය.

මහණෙනි, මේ දශය ප්‍රශංසා කටයුතු කාරණයෝය.’’